Vermijd burn-out. Versterk je veerkracht. Bevrijd jezelf van perfectionisme en uitstelgedrag. Ontdek wat je gelukkig maakt. En word de beste versie van jezelf.
“Ik zit altijd op het randje, ik slaap slecht, ik heb vaak hoofdpijn en ik vraag me af waar ik met dit alles heen ga,” zegt Lander. “Maar toch heb ik geen burn-out, want ik doe mijn werk graag, en ik functioneer gewoon goed. Het is gewoon te veel. Veel te veel.”
Een nieuwe term beschrijft dit gevoel van (altijd) op de rand van een burn-out staan: het heet burn-on en beschrijft precies die mensen die, zoals Lander, zoveel bereiken dat ze permanent gestrest en uitgeput zijn – maar toch functioneren. Mensen die blijven branden in plaats van uit te branden.
De term werd bedacht door Timo Schiele en Berndt te Wildt in hun boek “Burn-on: Immer kurz vorm Burn Out”. Schiele is hoofdpsycholoog in een kliniek voor psychosomatiek. Te Wildt is hoofdarts aan het universiteitsziekenhuis voor psychosomatische geneeskunde en psychotherapie aan de Ruhr-universiteit.
‘Burn-on’ kenmerkt zich volgens hen door “niet kunnen uitschakelen en dwangmatig gericht zijn op werkprestaties en zelfverbetering terwijl je je eigenlijk permanent ontoereikend voelt”. En Mieke Lannoey, ervaringsexperte in burn-out, auteur en psychiatrisch verpleegkundige treedt hen bij.
In tegenstelling tot een burn-out, waarbij je op een gegeven moment totaal niet meer verder kunt, zou een burn-on doorgaans niet tot uitvallen leiden.
Je blijft wel functioneren, maar van levenskwaliteit is nog weinig sprake.
Want alles wat functioneel is krijgt voorrang op wat vreugde brengt, waardoor je vervreemdt van jezelf. Je kan niet meer genieten en écht voor jezelf zorgen.
Wat is het verschil tussen burn-out en burn-on?
Gebrek aan energie, gebrek aan gedrevenheid, een grote innerlijke afkeer van werk – dit zijn typische tekenen van een burn-out. “Met het burn-on syndroom ziet het er iets anders uit,” zegt Timo Schiele. “De mensen die erdoor worden getroffen identificeren zich nog steeds sterk met hun werk en blijven functioneren in hun dagelijks leven. In werkelijkheid staan ze echter in het rood. Maandenlang, soms jarenlang.”
Terwijl burn-out patiënten allang uit het dagelijks leven zijn gevallen, simpelweg omdat niets meer werkt, hebben mensen met het burn-on syndroom grote moeite om uit hun hamsterwiel te stappen, weet Schiele: “Ze horen niet graag dat ze iets moeten veranderen.”
Burn-on is nog zo nieuw dat er geen studies of zelfs maar cijfers bestaan. “Maar het betekent veel voor de getroffenen dat er een term is voor wat zij innerlijk ervaren,” zegt Schiele. “Zo kunnen ze erover praten omdat ze zichzelf herkennen en in het beste geval de moed opbrengen om met hun welzijn om te gaan.”
Dus wie zich uitgeput voelt en gericht is op verplichtingen maar toch niet crasht, heeft misschien een ‘burn-on’. Dan ben je chronisch net niet aan het instorten omdat presteren zo belangrijk voor je is. Je functioneert wel, maar je ziet af.
Wat zijn de knipperlichten voor een burn-on?
Typische waarschuwingssignalen van de zogeheten burn-on zijn slecht slapen, voortdurend bezig zijn met werk of to do’s, twijfelen aan jezelf waardoor je nog meer perfectionisme aan de dag legt, je naar binnen keren, alle fijne dingen in je leven verwaarlozen en confrontaties vermijden.
Het belangrijkste onderliggende patroon voor een burn-on is perfectionisme. Meteen ook de voornaamste voedingsbodem voor een burn-out.
Een knipperlicht is ook dat gevoel dat je hoopt op de een of andere manier de week door te komen en op adem te komen in het weekend. Het leven van weekend tot weekend of van vakantie tot vakantie kan een teken zijn van burn-on.
Als het gaat over de oorzaken en de aanpak zijn er geen grote verschillen met burn-out. Werk aan het bevrijden van je overmatig perfectionisme, leer te ‘ontprikkelen’ en vraag je af of je alleen maar als ‘een presteerder’ door het leven wil gaan.
Perfectionisme maakt je leven ingewikkeld, vol van moetens en stress. Een burn-on ligt dan voor de hand. En een burn-out ligt op de loer.
Schiele en te Wildt schreven hun boek omdat ze in hun kliniek steeds vaker patiënten met uitputtingsdepressie zien die niet passen in de categorie burn-out. “Het meest opvallende is dat zij niet instorten”, zegt te Wildt. “Ze zijn diep uitgeput, maar gaan desondanks elke dag naar hun werk.”
Ze zorgen ervoor dat het werk loopt, organiseren hun gezin perfect en proppen ook hun privéleven in een strak schema en ritme. En ze zijn ervan overtuigd dat dit is wat een goed leven maakt.
“Maar zelfs het beste werk maakt je ziek als je het niet matig houdt. En een perfect leven zonder vitaliteit en vrije tijd voelt op den duur niet meer goed.”
En Marcel Hendrickx, de wereldexpert wanneer het gaat over perfectionisme, vult aan: “Mensen die aan overdreven perfectionisme lijden, gaan daar uiteindelijk aan ten onder. Een groot verantwoordelijkheidsgevoel en de drang om door te gaan en nooit op te geven vormen de rode loper richting een burn-out.”
Welke symptomen van perfectionisme herken je?
Niet dat je ze allemaal hoeft te herkennen, want van zodra je echt last hebt en stress krijgt door een of meer van deze elementen, loont het de moeite om eraan te werken.
1. Bevestigingsdrang: je doet er alles aan om anderen gelukkig te maken, je kunt geen nee zeggen, je cijfert jezelf weg en vermijdt conflicten … 2. De lat (te) hoog leggenvoor jezelf en anderen: je wil de beste medewerker en beste ouder zijn, alles moet perfect zijn … 3. Faalangst en andere angsten: je laat kansen liggen op het werk, voelt je verkrampt, hebt angst om verlaten te worden, angst om in groep te spreken … 4. Sterke controledrang: je hebt graag dat de dingen lopen zoals jij wil, je plant en structureert veel, organiseert, maakt to-dolijstjes … 5. Heel veel denken, vaak piekeren: je negatieve gedachten draaien rondjes, je gaat niet over tot actie, je innerlijke criticus stata op de voorgrond, je analyseert veel, … 6. Niet snel tevreden over jezelf: je voelt je klein en onbelangrijk, je bent altijd onzeker over je eigen kunnen, je vergelijkt jezelf met anderen en voelt jezelf dan de mindere, je hebt een laag zelfbeeld … 7. Uitstelgedrag of net niets kunnen uitstellen waarbij alles direct moet: je bent met onbenulligheden bezig en ervaart dan stress om de deadline te halen, je kan jezelf niet motiveren, je stelt alsmaar uit (procrastinatie) of alles moet direct gedaan worden (precrastinatie)… 8. Moeilijk kunnen kiezen of beslissen: kiezen is verliezen, je blijft wikken en wegen, je doet lang over een nieuwe aankoop of je kan moeilijk van de menukaart kiezen… 9. Doorgaan, niet opgeven: je gaat over je eigen grenzen, je bent ziek en toch ga je werken, je bent allergisch aan flauwe mensen, je blijft in een relatie die niet goed loopt… 10. Te groot verantwoordelijkheidsgevoel: voor je werk, voor je kinderen…, je kan niet delegeren en neemt taken van anderen over …
Kan ik mezelf bevrijden van perfectionisme en uit een burn-on geraken?
Ben jij moe van al dat moeten? Beperkt perfectionisme jouw groei? Wil je met meer vertrouwen in het leven staan, je vrijer voelen om op te komen voor wat jij wil? Wil je echt genieten van alle mooie dingen die je doet, meer innerlijke rust vinden en een burn-on achter je laten?
Dan kan Ontwikkelingsgericht Coachen van Perfectionisme (of OCP®) jou helpen. Het is een krachtige methodiek ontwikkeld door Marcel Hendrickx die je bevrijdt uit de valkuilen van perfectionisme. Dankzij deze methodiek verandert jouw dwangmatig ‘moeten’ in een prettig ‘willen’ en ‘kunnen’. De aan de KU Leuven onderzochte methodiek is gebaseerd op de principes rond interne delen die sterk ons denken, doen en voelen aansturen.
Hoe werkt deze coachingsmethode?
In de coaching werken we met het deel dat het perfectionismepatroon aanstuurt. Dat deel werkt vanuit de linkerhelft (de denkhelft) van onze hersenen. We laten dit deel samenwerken met het deel (in de rechterhersenhelft) dat het vrije kind in ons aanstuurt. Als vrij kind staan we open en ongedwongen in het leven. Het vrije kind voelt zich echt vrij, is enthousiast, blij, helemaal in het moment.
Binnen de OCP-coaching maken we contact met beide delen. We leren ze waarderen en komen tot een samenwerking tussen beide delen. Als beide delen in een echte synergie samenwerken, voelen we harmonie en rust. Er ontstaat een nieuwe kern: ‘Ik ben oké zoals ik ben, zowel mijn innerlijk als mijn uiterlijk – ik zie mezelf graag en zorg goed voor mezelf. Vanuit die overtuiging sta ik in de wereld en ga ik mijn relaties aan.’
Het resultaat? De samenwerking van de interne delen leidt tot de ‘vrije volwassene’, die authentiek en spontaan in de wereld staat. Relaties verbeteren, je ervaart een groter geluksgevoel, je durft jezelf te zijn, je leeft met focus, doorbreekt verslavingen …
Enkele voorbeelden van wat het resultaat kan zijn van een OCP-coachingtraject:
Voor aanvang van het coachingtraject
Na het afronden van het coachingtraject
Nood aan bevestiging en waardering van anderen
Jezelf kunnen bevestigen en jezelf en wat je doet echt kunnen appreciëren
Verwachtingen hebben en ze niet kunnen uitspreken
Met gemak duidelijk kunnen maken wat je van anderen verwacht
Laag zelfbeeld – jezelf en wat je doet niet oké vinden
Blij zijn met wie je bent – jezelf aanvaarden zoals je bent, met je grote en kleine kanten
Niet van jezelf kunnen houden
Echt van jezelf houden en jezelf waarderen
Faalangst en andere angsten
Je laten leiden door zelfvertrouwen
Controledwang
In staat zijn los te laten
Moeite met kiezen of beslissen
Keuzes kunnen maken gebaseerd op denken en voelen
Te groot verantwoordelijkheidsgevoel
Gezonde verantwoordelijkheidszin
Doorgaan zonder je grenzen te respecteren
Gezond evenwichtig engagement
Over je grenzen laten gaan door anderen
Eigen grenzen respecteren en doen respecteren
Piekeren
Mentale rust ervaren
Uitstelgedrag
Zelf vrij kiezen wanneer je een taak uitvoert
Niet voor jezelf mogen en kunnen zorgen
Met plezier zelfzorg opnemen, wetend dat dit alles in je leven ten goede komt
Kans op burn-on en burn-out
Balans in je leven
Hoe verloopt een coachingstraject?
Het coachingstraject om je te bevrijden van perfectionisme bestaat meestal uit vijf à zeven sessies, soms iets meer, soms iets minder. We spreiden de sessies over een periode van 3 maanden.
Bij de start van het traject brengen we jouw perfectionisme concreet in kaart. Jij denkt na hoe het komt dat je dit perfectionisme hebt ontwikkeld. We bespreken ook voorbeelden uit je leven nu. Vervolgens leid ik je als gecertificeerde OCP-coach door een proces dat het vrije kind en de andere delen in verbinding brengt.
Ook in mijn bedrijf?
Organisaties hebben doorgaans graag ‘perfecte’ medewerkers. Want die geven nooit op en gaan pas naar huis als het werk gedaan is. Het zijn makkelijke medewerkers, want ze zeggen nooit neen en doen niet lastig. En hun werk is altijd in orde.
En toch is perfectionisme schadelijk. Want het leidt tot burn-on, burn-out en andere ziektes. En dat wensen bedrijven hun medewerkers natuurlijk niet toe. Perfectionisme beperkt hun groei en maakt hen ziek. Steeds meer organisaties zien dit in en willen hun medewerkers helpen om met meer vertrouwen in het leven te staan, op te komen voor wat zij willen, te genieten van alle mooie dingen die ze doen en meer innerlijke rust te vinden. Om hen van hun perfectionisme te bevrijden, doen ook zij een beroep op een gecertificeerde perfectionismecoach.
Ik herken het perfectionismepatroon en wil mezelf ervan bevrijden, wat doe ik best?
– Wil je er eerst meer over lezen, lees dan het boek Zeg me dat ik oké ben – Wil je graag meer praktische info over een coachingtraject om jezelf te bevrijden van het perfectionismepatroon, neem dan contact op met mij. – Wil je voor jouw organisatie een gesprek, een workshop of lezing over perfectionisme, neem dan contact op.
Als gecertificeerd perfectionismecoach (gecertificeerd door Marcel Hendrickx zelf in de OCP-methodiek) help ik jou om jezelf te bevrijden van perfectionisme, om met meer vertrouwen in het leven te staan, op te komen voor wat jij zelf wil, te genieten van alle mooie dingen die je doet en meer innerlijke rust te vinden. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Neem gerust eens contact op voor meer info over coaching.
Een instinct dat de evolutie ons heeft meegegeven is onze behoefte aan hiërarchie, aan status, aanzien en reputatie.
We hunkeren naar lof, bewondering en acceptatie van mensen die we als onze gelijken zien. En we voelen afgunst wanneer anderen meer lijken te hebben dan wij.
Dat streven naar bewondering geeft ons energie om meer te doen. Het verklaart voor een stuk waarom de mens zo ver is gekomen sinds de oertijd: we zijn bereid buitengewone dingen te doen die heel moeilijk zijn, zoals een bedrijf vanaf nul beginnen, een nieuw en beter product uitvinden, een ontzettend ingewikkelde stelling oplossen, of onbekend terrein veroveren. Allemaal om acceptatie en bewondering te krijgen.
Problemen ontstaan wanneer we onze eigen normen en waarden gaan compromitteren om de bewondering van anderen te verdienen. Problemen ontstaan wanneer we ons richten op wat anderen denken en zien in plaats van de werkelijkheid.
De beste minnaar ter wereld
Warren Buffett beschrijft een interessante manier om dit probleem te benaderen. Hij stelt de vraag:
Zou je liever ’s werelds beste minnaar zijn, maar terwijl iedereen denkt dat je ’s werelds slechtste minnaar bent? Of ben je liever de slechtste minnaar ter wereld, maar terwijl iedereen denkt dat je de beste minnaar ter wereld bent?
Dat is een interessante vraag. Hier is een andere van Warren Buffett. Als investeerder is hij overigens een van de 10 rijkste mensen ter wereld.
Als de wereld je resultaten niet kon zien, zou je dan liever gezien worden als ’s werelds beste investeerder, maar in werkelijkheid ’s werelds slechtste staat van dienst hebben? Of gezien worden als ’s werelds slechtste investeerder terwijl je eigenlijk de beste was?
Buffett heeft het over een model dat hij het grootste deel van zijn leven heeft gebruikt (en hij is nu 92 jaar): de innerlijke scorekaart. Als je een interne scorekaart hebt, kan niemand anders dan jij succes bepalen voor jou.
De belegger Guy Spier won een liefdadigheidslunch met Buffett, en vertelt over zijn ervaring in het boek The Education of a Value Investor. Hij herkende onmiddellijk Buffett’s gebrek aan valsheid:
Een van Buffett’s bepalende kenmerken is dat hij zo duidelijk leeft volgens zijn eigen innerlijke scorekaart. Het is niet alleen dat hij doet wat juist is, maar dat hij doet wat juist is voor hem. Zoals ik tijdens onze lunch zag, is er niets nep of geforceerd aan hem. Hij ziet geen reden om zijn normen te compromitteren of zijn overtuigingen te schenden. Sterker nog, hij heeft de aandeelhouders van Berkshire verteld dat er dingen zijn die hij zou kunnen doen om het bedrijf groter en winstgevender te maken, maar dat hij niet bereid is ze te doen. Hij weigert bijvoorbeeld mensen te ontslaan of bedrijven te verkopen die hij gemakkelijk kan vervangen door winstgevender bedrijven. Ook hebben sommige beleggers geklaagd dat Berkshire veel winstgevender zou zijn als hij zijn fiscale zetel naar Bermuda had verplaatst, zoals veel andere verzekeraars hebben gedaan. Maar Buffett wil zijn bedrijf niet in Bermuda vestigen, ook al zou het legaal zijn en tientallen miljarden aan belastingen besparen.
Dat wat we allemaal willen
Als Buffett zou leven volgens de normen van anderen – met een externe scorekaart – zou hij niet de onafhankelijkheid van geest kunnen behouden die hem ertoe bracht een aantal financiële zeepbellen en enorme persoonlijke ellende te vermijden. En als investeerder heeft hij nochtans een grootste onderscheiding behaald: hij wordt algemeen beschouwd als een van de beste beleggers in de geschiedenis.
Wat Buffett en veel andere mensen die succesvol zijn geweest in het leven – echt succes, niet afgemeten aan geld – gemeen hebben, is dat ze zich herinneren wat we allemaal willen: een voldoening schenkend leven leiden!
Niet rijk worden.
Niet beroemd worden.
Zelfs niet bewonderd worden.
Maar een bevredigend bestaan leiden en anderen om hen heen helpen hetzelfde te doen.
Het is niet dat rijk of beroemd of bewonderd worden geen diepgaande voldoening kan brengen. Ik weet zeker dat Buffett geniet van zijn rijkdom en status.
Maar dat alles kan onderweg heel gemakkelijk teniet worden gedaan door te veel compromissen te sluiten, door te leven volgens een externe scorekaart in plaats van een interne.
Hoe vaak heb je al niet gehoord over beroemde en/of rijke mensen die verstrikt raken in rechtszaken, ruzies, eenzaamheid en pure ellende?
Veel mensen bereiken de dingen die anderen hen aanraden te zoeken (roem, fortuin en macht) om zich vervolgens leeg en hol te voelen. We denken dat als we die dingen maar bereiken, we gelukkig zullen zijn. Dus sluiten we hier en daar een compromis om te krijgen wat we zoeken, om het vervolgens te bereiken en het zinloos te vinden.
“Als ik deze promotie maar kon krijgen,” zegt die ene collega, “dan zou ik de rest van mijn carrière gelukkig zijn.” Maar zo werkt het niet. Voor mensen die zo denken, is het altijd op naar het volgende.
De kleine mentale truc is om te onthouden dat succes, geld, roem en schoonheid, alle dingen die we nastreven, slechts de teller zijn! Als de noemer – schaamte, spijt, ongeluk, eenzaamheid – te groot is, wordt onze Levensvoldoening-score uiteindelijk klein, waardeloos. Zelfs als we al die goede dingen hebben!
Conclusie
Zoek eerst je eigen zelfrespect en in tweede instantie pas dat van anderen, waarbij je externe imago niet in strijd is met je eigen zelfrespect.
De meeste mensen doen het omgekeerde en zoeken de bewondering van anderen en iets dat “een goede reputatie” heet, ten koste van hun eigenwaarde, want helaas zijn die twee in onze tijd vaak met elkaar in conflict.
We zijn alleen gelukkig als we succesvol zijn volgens een innerlijke scorekaart. Als we een leven leiden dat trouw is aan onszelf. En dat is wat ik je wens.
Overigens is je teveel aanpassen aan wat je denkt dat anderen willen, en bevestigingsdrang, een duidelijk teken van perfectionisme, en is perfectionisme een ziekmakend patroon dat mensen verhindert om te zijn wie ze kunnen zijn. Gelukkig kan je jezelf ervan bevrijden. Ontdek er hier meer over.
Als gecertificeerd perfectionismecoach en mental coach help ik jou om jezelf te bevrijden van perfectionisme, om zo met minder keuzestress en met meer vertrouwen in het leven te staan, op te komen voor wat jij zelf wil, te genieten van alle mooie dingen die je doet en meer innerlijke rust te vinden. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Dus neem gerust eens contact op voor meer info over (perfectionisme)coaching omdat je dan de eerste stap zet naar een beter leven.
P.S. Tot slot is het een goed idee om op een van deze social media-knoppen te klikken omdat je zo jouw kennisseneen plezier doet met deze waardevolle tips. Alvast bedankt.
Feline was gevraagd door haar baas om een presentatie te geven voor het directiecomité. Dagen- en nachtenlang keek ze ertegenop. Het verpestte haar hele week.
Toen ze de presentatie had gegeven vond ze het eigenlijk wel fijn. Ze kreeg applaus en complimenten.
Maar de vreselijke uren en dagen die eraan voorafgingen krijgt ze niet meer terug: ze had zichzelf lopen kwellen over een toekomstig ‘lijden’ dat nooit werkelijkheid werd.
En dat is iets wat we allemaal al hebben gedaan. We denken zo vaak dingen die nog niet gebeurd zijn of dingen die al lang voorbij zijn maar nooit veranderd kunnen worden. Dit denken maakt ons uitstekende probleemoplossers, maar tegelijkertijd vreselijke piekeraars.
Denken is wat de mens het overwicht heeft gegeven op andere wezens. Maar over-denken dreigt ons mentaal ten val te brengen.
Te veel van ons gedrag wordt niet bepaald door hoe de dingen zijn, maar hoe we denken dat ze zijn. Denk bijvoorbeeld aan alle persoonlijke ellende in het huidige tijdperk waarin we geneigd zijn, ja zelfs aangemoedigd worden, om onszelf te vergelijken met anderen: de tiener die zich minderwaardig voelt door wat haar Instagram-feed haar laat denken; de jongere die gedemotiveerd raakt door het succes van anderen; de werknemer die zich onzeker voelt omdat ze denkt dat de baas haar geen promotie gunt; de hypochonder die denkt dat hij aan alles doodgaat.
Denk slecht, voel je slecht. Vergelijk en wanhoop. Geen wonder dat er een epidemie van geestesziekten heerst.
Het is tijd om wakker te worden. De stem in je hoofd is niet wie je bent. Het is gewoon een opgewonden commentator. Jij bent de baas die het spel speelt.
Te veel van ons gedrag wordt niet bepaald door hoe de dingen zijn, maar hoe we denken dat de dingen zijn. Maar dit denken is het niet waard om al te veel aandacht aan te besteden, om twee redenen.
Ten eerste is dit denken waarschijnlijk onjuist. We zijn niet objectief in het beoordelen van onszelf: we overdrijven zowel onze talenten als onze tekortkomingen.
En ten tweede, of we nu gelijk hebben of niet, deze zelfevaluaties helpen gewoon niet. Ze laten ons alleen maar slechter voelen.
Wat kan je dan doen?
We hebben een compleet nieuwe relatie met onze gedachten nodig. In plaats van de wereld en onze ervaringen te bekijken zoals we denken dat ze zouden moeten zijn, is het beter om ze te behandelen zoals ze werkelijk zijn.
Herken wanneer je een dag, een week, een moment of een relatie verpest met rampzalige gedachten en oordelen, en begrijp dat het vaak de gedachte zelf is die je een slecht gevoel geeft, niet de ervaring op zich.
Maar hoe kun je jezelf leren losmaken van die giftige, niet-helpende of gewoon verkeerde gedachten?
Visuele aanwijzingen helpen: een post-it op je computerscherm of een screensaver op je telefoon. Een polsbandje, of een voorwerp dat betekenis voor je heeft. Een tattoo kan ook, maar da’s redelijk definitief 😉
Gewoonte is nog beter: raak eraan gewend om bijvoorbeeld de eerste drie gedachten te observeren die je elke dag bij het ontwaken hebt – waren ze functioneel, alledaags; of waren ze veroordelend, bezorgd, bestraffend?
En in plaats van ons zorgen te maken over dingen die we niet kunnen controleren – de mening van anderen over ons, bijvoorbeeld – richten we beter onze aandacht op dingen die we kunnen beïnvloeden, en laten de rest voor wat het is.
In plaats van de korte tijd waarin we hier op aarde zijn (ongeveer 4000 weken) te verpesten met onze verwachtingen en gedachten over hoe alles zou moeten zijn, van onze job tot ons liefdesleven, van onze kinderen tot de toestand in de wereld, laten we accepteren dat sommige dingen niet altijd zullen gaan zoals we willen.
Je bent niet wie je denkt dat je bent. Je bent zoveel meer dan dat.
En een van de verstandigste manieren om te leren wie je bent en hoe je meer kunt worden van wat in je zit is het investeren in jezelf via een coach. Want een geschikte coach kan je begeleiden in het beslissen over een goede richting in jouw loopbaan, in het bevrijden van overdreven perfectionisme, in het ontwikkelen van jouw zelfvertrouwen, in het bereiken van het volgende niveau in jouw leven. Hier lees je meer over mij en hoe je contact kunt opnemen.
Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!
P.S. Je helpt me echt wanneer je deze berichten deelt op sociale media. Dus als het niet te veel moeite is, klik dan op een van de knoppen hieronder. Dankjewel!
Heb je het gevoel vast te zitten op een bepaald gebied van je leven?
Ben je te bang of bezorgd om de juiste stappen te nemen om je loopbaan, relaties, gezondheid en/of financiële situatie vooruit te helpen?
Wil je goede keuzes beginnen maken? Beslissingen die je voortdurend verder brengen in de juiste richting?
Als je een van deze vragen met ja hebt beantwoord, is het tijd om eens na te gaan hoe je vandaag beslissingen neemt. Want begrijpen hoe het proces werkt is essentieel om grote obstakels op je pad te vermijden.
Denk aan de moeilijkste keuze(s) die je in jouw volwassen leven hebt gemaakt: je studiekeuze, het aangaan van een serieuze relatie of huwelijk, het starten of opzeggen van een job of onderneming, of je een huis gaat kopen, of je een kind wil, of een nieuwe richting aan je loopbaan wil geven…
Dergelijke knopen doorhakken speelt een grote rol in hoe jouw leven verloopt. Ook de dagelijkse beslissingen die we nemen creëren onze persoonlijke werkelijkheid. Onze beslissingen vormen wie we zijn.
En toch besteden mensen meestal niet veel aandacht aan de ingrijpende gevolgen van het nemen van beslissingen.
De meeste mensen zijn geprogrammeerd om beslissingen te nemen op basis van angst, een laag zelfbeeld en een gebrek aan wilskracht.
Gelukkig kan je jouw hersenen herprogrammeren. Dat zie ik dagelijks in mijn coachingpraktijk. Dus, als je ontevreden bent met de manier waarop de dingen zich op dit moment in je leven ontwikkelen, is het kwestie om betere beslissingen te leren nemen. Zodat je de persoon wordt die je wil zijn en het leven creëert dat je wil hebben.
Dit zijn vijf stappen om je te helpen betere beslissingen te nemen.
1. Visualiseer je toekomstige, succesvolle zelf
Als je wilt weten hoe je succesvolle beslissingen neemt, neem dan even de tijd om na te denken over wat succes voor jou betekent. Schrijf je antwoord op.
Visualiseer vervolgens jouw ideale, toekomstige zelf. Neem een ontspannen houding aan, sluit je ogen en laat je gedachten afdwalen in een dagdroom.
Wat zie en voel je? Straal je van energie? Heb je een gezonde gloed over je? Ben je in je beste conditie ooit? Ben je verliefd? Heb je een leuke vriendenkring? Ben je financieel onafhankelijk? Kun je goed opschieten met zakenpartners of collega’s?
2. Erken het effect van elke beslissing die je neemt
Voordat je een beslissing neemt, moet je de effecten van je keuze begrijpen. Elke beslissing die je neemt wordt gevolgd door een keten van gebeurtenissen.
Bijvoorbeeld, als een bedrijf waar je graag zou willen werken vereist dat je een presentatie geeft voor een jury voordat je wordt aangenomen… en je besluit om daar niet mee door te gaan omdat je bang bent om in het openbaar te spreken, kan die beslissing ertoe leiden dat je een kans misloopt om in de toekomst een succesvolle loopbaan te hebben of zelfs je eigen bedrijf op te richten.
In dit geval komt het erop neer dat je eerst de beslissing neemt om je angst voor spreken in het openbaar te overwinnen, zodat je kunt doen waar je van houdt en kansen kunt grijpen.
3. Ontwikkel je intuïtie en luister ernaar
Als je merkt dat je twijfelt tussen opties, is je intuïtie een van je krachtigste besluitvormingsinstrumenten. Om je gevoel te versterken, stop je even zonder na te denken over de voor- en nadelen. Ga gewoon op een rustige plek zitten en merk op welke gevoelens naar boven komen.
Voel je een spanning in de borststreek? Of een open lichtheid in je hart? Voel je opluchting? Opwinding? Welke lichamelijke sensaties voel je?
Uit onderzoek blijkt dat onze instincten ons vertellen wat we moeten weten, lang voordat ons bewustzijn ons inhaalt. Neurowetenschapper en een van ’s werelds grootste autoriteiten op het gebied van menselijk bewustzijn, Dr. Joel Pearson, heeft ontdekt dat intuïtie wel degelijk bestaat.
Pearson en zijn onderzoeksteam hebben aangetoond dat onbewuste emoties de snelheid en nauwkeurigheid van de besluitvorming verbeteren.
Wanneer je grote beslissingen neemt, moet je je afstemmen op je innerlijke wijsheid. Het beste oude advies om erachter te komen wat je echt wil, is om naar binnen te kijken.
Dus voordat je grote stappen zet, neem even de tijd om dat ‘rare’ gevoel te onderzoeken. Je hebt waarschijnlijk al eerder een voorgevoel gehad; een gevoel dat je in de juiste richting stuurde. Besteed er aandacht aan.
4. Stel jezelf de juiste vragen
Als je eenmaal weet hoe je je voelt over de beslissing, is het tijd om je brein de juiste vragen te stellen: Wat wil ik in dit leven? Zal het resultaat van mijn beslissing me dichter brengen bij wat ik echt wil? Weegt het voordeel op tegen de kosten? Is het risico de beloning waard? Hoe toegewijd ben ik aan deze verandering?
Voordat je de knoop doorhakt, vraag jezelf bijvoorbeeld af: Wil ik echt met deze persoon trouwen? Of wil ik gewoon ooit getrouwd zijn met kinderen?
5. Stem je leven af op je kernwaarden
Beslissingen die je neemt op basis van je kernwaarden zorgen voor motivatie. Dus neem je beslissingen op basis van de vraag of ze al dan niet in overeenstemming zijn met je topwaarden en prioriteiten, of het zal niet voelen alsof je de juiste keuze hebt gemaakt.
Voordat je erachter kunt komen of de beslissing verenigbaar is met de dingen die het meest voor je betekenen, moet je eerst helder krijgen wat die waarden zijn. Maak een lijst van jouw hoogste waarden. En als het eenmaal duidelijk is, maak dan een lijst van alle manieren waarop je keuze op één lijn ligt (of juist niet) met die waarden.
Conclusie
Dus als het erom gaat de juiste beslissing te nemen, val niet terug in een zelfgenoegzame comfortzone om in een job/loopbaan/relatie te blijven die je niet kunt uitstaan. Zoek manieren om je geest aan te wakkeren en maak vooruitgang in de richting van je dromen.
Nu je weet hoe je betere beslissingen kunt nemen in je leven en op je werk, hoop ik dat je je geïnspireerd voelt om je ideale toekomst tegemoet te gaan. En als je dit nog steeds leest, heb je waarschijnlijk de motivatie om de beste versie van jezelf te worden.
En een van de allerbeste manieren om te leren betere beslissingen te nemen in je leven is het investeren in jezelf via een coach. Want een geschikte coach kan je begeleiden in het beslissen over een goede richting in jouw loopbaan, in het bevrijden van overdreven perfectionisme, in het ontwikkelen van jouw zelfvertrouwen, in het bereiken van het volgende niveau in jouw leven. Hier lees je meer over mij en hoe je contact kunt opnemen.
Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!
P.S. Je helpt me echt wanneer je deze berichten deelt op sociale media. Dus als het niet te veel moeite is, klik dan op een van de knoppen hieronder. Dankjewel!
“Hij kan er niet aan doen, hij is vastgeroest.” De volkswijsheid dat volwassenen niet kunnen veranderen wordt in twijfel getrokken door steeds meer nieuw onderzoek.
Onze “persoonlijkheid” is niet in steen gebeiteld van in onze kindertijd. Integendeel: ons brein kan op elke leeftijd worden geherprogrammeerd.
Neuroplasticiteit verwijst naar het vermogen van de hersenen om nieuwe neurale paden te vormen, dat zijn verbindingen tussen delen van ons zenuwstelsel. Dit gebeurt na een letsel, maar ook als reactie op onze omgeving, onze gedachten en emoties.
Hoe meer we bepaalde zenuwbanen “trainen”, hoe sterker ze worden. En sterke paden worden onze favoriete mentale snelwegen. We kunnen meer geluk, kalmte en vriendelijkheid in ons leven genereren door eenvoudigweg deze emoties te oefenen.
Gedurende ons leven hebben we deze techniek al onbewust gebruikt om negatieve emoties te programmeren. Maar we kunnen hetzelfde doen voor geduld, liefde, passie en vreugde.
Hier zijn drie methoden die je kunt gebruiken om jezelf te trainen om te denken en te voelen wat je wil:
1. De Demartini Methode
Gedragsspecialist Dr. Demartini gebruikt neuroplasticiteit om de hersenen te herprogrammeren. Hij stelt zijn cliënten een reeks vragen om hen te helpen negatieve emotionele ladingen te neutraliseren en te vervangen door emotioneel evenwicht.
Zijn methode verandert verschillende hersenstructuren, waaronder de hypothalamus en de amygdala, die verantwoordelijk zijn voor uitingen van angst, schuld en agressie.
Hoe werkt het? Als je voor een uitdagende situatie staat, vraag je dan af wat er voor goeds uit voortkomt. Zoek naar de voordelen, want er is er altijd minstens één.
Zo zijn er mensen die als kind door een ouder in de steek werden gelaten of aan een zware ziekte leden, en daar een enorme kracht hebben uitgehaald. Het goede zien kan je helpen om niet-helpende overtuigingen snel te laten vallen.
2. Affirmaties
“Wat we in ons onbewustzijn planten en voeden met herhaling en emotie zal op een dag werkelijkheid worden,” schreef Earl Nightingale.
Na verloop van tijd kunnen we vastgeroest raken in onze gewoonten. Steeds hetzelfde denken leidt tot sterkere verbindingen tussen neuronen, en de hersenen grijpen terug op deze diepere paden. We komen vast te zitten in een sleur. Maar er is hoop. Het is mogelijk om de architect te zijn van onze eigen metamorfose met behulp van affirmaties: zinnen die vaak en dagelijks met gevoel herhaald worden.
Ons onbewustzijn is de fabriek die veel van onze gedachten genereert – positieve en negatieve – en kan niet alleen worden geherprogrammeerd met sterke emoties, maar ook door herhaling. Affirmaties stoppen nieuwe werkinstructies in je onbewustzijn, net zoals het herhaald luisteren naar een liedje dagenlang in je hoofd blijft hangen.
Ideaal is een combinatie van herhaling en emotie: affirmaties (bijvoorbeeld “Ik ben een steeds betere spreker”) die je uitspreekt met explosieve emotie en overtuiging.
Het idee hierachter, ondersteund door de wetenschap van neuroplasticiteit, is dat onze hersenen vatbaarder zijn voor herprogrammering onder verhoogde emotie.
3. Visualisatie
Visualisatie werkt net als affirmaties om onze neuronen te herprogrammeren en de gedachten en gevoelens aan te trekken die we willen.
Als je jezelf consequent visualiseert dat je kalm en met mededogen op uitdagingen reageert, zul je dit gedrag manifesteren.
Neem elke dag de tijd om jezelf te visualiseren dat je de emotionele veerkracht of de positieve overtuigingen hebt die je wil. Met zelfs maar vijf minuten dagelijkse oefening zul je krachtige veranderingen gaan zien.
En wees hierbij geduldig – je hebt er een leven lang over gedaan om je neurale groeven in te slijten. Consequent en vaardig oefenen is de boodschap.
Als mental coach help ik jou om je te voelen zoals je je wil voelen, om je te bevrijden van negatieve gedachten en emoties om zo stappen vooruit te zetten richting jouw droomleven.
Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!
P.S. Tot slot is het slim en sympathiek om op een van deze social media-knoppen te klikken omdat je zo jouw kennisseneen plezier doet met deze waardevolle tips. Alvast bedankt.
Persoonlijk leiderschap wil zeggen dat je jezelf kunt leiden. En met deze techniek kun je direct in een positieve stemming komen, waar je ook bent, met wie je ook bent, welk moment van de dag het ook is.
Dit is zo waardevol omdat de leiding nemen over hoe je je op elk moment voelt, een enorme stap is in het leiden van jezelf.
Om jouw persoonlijk leiderschap te ontwikkelen, dien je bereid te zijn om nieuwe vaardigheden en eigenschappen uit te proberen, want leren en groeien gebeurt aan de rand van je comfortzone.
Emoties staan aan het begin van alle acties die je onderneemt.
De vraag is dus: leiden de emoties die je het meeste ervaart je naar het nemen van goede beslissingen… of slechte beslissingen?
Positieve emoties zoals vreugde, liefde en vrede geven ons energie.
Negatieve emoties zoals schuld, schaamte en apathie putten ons uit.
Als leider neem je verantwoordelijkheid voor je emoties.
Maar de meeste mensen zijn emotionele slachtoffers. Hun emoties beheersen hen. De meeste mensen leven eerder als een gevolg dan als een oorzaak van hun emoties.
Je dient je emoties te kunnen kiezen. Jij bepaalt hoe je je de meeste tijd voelt. Je laat je niet door externe omstandigheden vertellen hoe je je moet voelen.
De meeste mensen weten niet waar emoties vandaan komen.
Als emoties ontstaan, vinden er fysiologische verschuivingen plaats in de chemie in je lichaam en in de lichaamshouding, en het duurt even voordat deze chemische stofjes zijn opgeruimd.
Wees daarom de bewaker bij de poorten van je waarneming: let op voor de dingen waarvan je weet dat ze emoties bij je oproepen.
Wanneer we ons in bepaalde situaties begeven, moeten we voorbereid zijn op de triggers waarvan we weten dat ze aanwezig zullen zijn.
Emoties komen van drie plaatsen
1. Beelden die we in ons hoofd maken
Deze beelden duiken meestal onbewust op.
Als we ons depressief voelen, zien we depressieve beelden in het echte leven of in ons hoofd.
Als we boos zijn, zien we beelden die gemakkelijk tot woede leiden.
Als we bang zijn, zien we beelden die ons bang maken.
Word je daarom bewust van welke beelden je ziet en wat je voelt.
Als je je emoties wilt beheersen moet je weten waar ze vandaan komen – de beelden in je hoofd, de manier waarop je tegen jezelf praat, en de sensaties die je in je lichaam hebt.
Positieve emoties komen van het denken aan positieve dingen.
Wanneer je bewust omgaat met de beelden in je hoofd en de manier waarop je tegen jezelf praat, ga je ook de gevoelens in je lichaam meester worden.
Maar dit begint allemaal met het feit dat je bewust bent en een keuze hebt. Je kunt beslissen hoe je je wil voelen als je de cruise control uitschakelt en het stuur in handen neemt.
2. De tonaliteit van de stem die we gebruiken om tegen onszelf te praten.
Waar veel goeroes en auteurs de mist ingaan, is dat ze het belang van wat je tegen jezelf zegt (denk aan affirmaties) overschatten. Want de inhoud van wat je tegen jezelf zegt, is niet het belangrijkste. Wat van vitaal belang is, is de toon die je gebruikt.
Een depressieve zeurderige stem roept depressieve gevoelens op. Woede roept gevoelens van woede op. Een liefdevolle toon roept gevoelens op van liefde, waardering en aanmoediging.
Word je dus ook bewust van de toon waarmee je tegen jezelf praat.
3. Fysiologie
Bij elke emotie hoort een houding.
Je lichaam doet aan slecht humeur. Het doet vertrouwen. Het doet rust.
Je hoeft geen Oscarwinnende acteur te zijn om te weten wat je met je lichaam moet doen om deze emoties uit te beelden met je lichaamshouding.
Je beheerst emoties niet door je te richten op de emoties.
Je beheerst ze door je te richten op de beelden in je hoofd, de toon waarop je tegen jezelf praat en de manier waarop je je lichaam op dat moment houdt.
Laten we het voorbeeld nemen van een hele fijne emotie…
Hoe creëer je een liefdevolle emotie?
Gezond verstand zegt dat we emoties waardoor we ons slecht (kl*te, sh*t,…) voelen willen elimineren.
En hier is iets waar je misschien nog nooit over nagedacht hebt:
We kunnen ons niet tegelijkertijd slecht en liefdevol voelen.
Liefdevolle emoties verstikken slechte emoties.
Maar hoe komen we dan tot de emotie van liefde?
De meeste mensen zijn erop ingesteld dat ze iets voor een ander moeten doen, en wanneer die ander hun goedkeuring geeft voor het feit dat ze dat gedaan hebben, dan krijgen ze een liefdevolle emotie.
Maar je hoeft niets voor een ander te doen om je geliefd te voelen. Zij hoeven niets voor jou te doen om zich door jou geliefd te voelen.
Liefde is een keuze.
Je kunt kiezen om lief te hebben wanneer je wil, hoe je wil en wie je wil.
Hier is een oefening die je kunt gebruiken om jezelf onmiddellijk in een positieve stemming te brengen, wanneer je maar wil, waar je ook bent…
1. Zet jezelf in een fysieke houding staand/zittend waardoor je je slecht voelt.
Merk op hoe je zit of staat (voorovergebogen, hangend, met bepaalde spierspanningen,…) zodat je ook weet waarmee je moet stoppen als je je niet slecht wil blijven voelen. In plaats daarvan kan je iets anders doen met je lichaam.
2. Zet je lichaam nu in een positie waarin je je goed voelt
3. Sluit je ogen
4. Kijk lichtjes omhoog en begin beelden te maken van elke persoon die veel van je heeft gehouden. Zie ze naar je glimlachen, je omhelzen, je kussen, je knuffelen,….
Dit kan iedereen zijn die jou liefde heeft getoond – familie, geliefden, vrienden, leraren, werknemers, mentoren, honden, paarden, enz.
5. Terwijl je de persoon/het huisdier ziet, zeg je met je meest liefdevolle en medelevende stem tegen hem/haar: “Ik hou van je.” En zie dan de volgende.
Conclusie
Voelt geweldig, nietwaar?
De meeste mensen leven een leven van stille wanhoop omdat ze niet eens weten wat je hier leert. Ze hebben geen idee hoe ze in een positieve stemming kunnen komen. Ze denken dat ze gewoon de storm moeten afwachten.
Maar nu weet je dat als je een positieve kracht in het leven wil zijn, je bij jezelf moet beginnen.
En deze oefening is een geschenk dat je op elk moment aan jezelf kunt geven.
Het is een geschenk dat je kan helpen je betere zelf te ontwikkelen, die plaats waar je je beste en helderste zelf bent.
Voel je vrij om jezelf vaak te “verwennen” met dit proces en sta open voor alle fijns dat in je schoot valt wanneer je dat doet.
Als mental coach help ik jou om je te voelen zoals je je wil voelen, om je te bevrijden van negatieve gedachten en emoties om zo stappen vooruit te zetten richting jouw droomleven.
Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!
P.S. Tot slot is het een goed idee om op een van deze social media-knoppen te klikken omdat je zo jouw kennisseneen plezier doet met deze waardevolle tips. Alvast bedankt.
Januari is het moment bij uitstek waarop mensen hun gewoontes bekijken. Er wordt ‘new year, new me’ van de daken geschreeuwd en mensen gaan zich plots massaal inschrijven bij de fitness. Maar éigenlijk blijkt september de perfecte maand te zijn om met goede voornemens te starten.
Nu dus.
Om je aan je voornemens te houden is er geen advies dat altijd voor iedereen geldt. Want we zijn allemaal verschillend. Dus zorg ervoor dat je veranderingen aanpakt op een manier die bij je past.
Neem jij je voor om betere gewoonten te ontwikkelen? Dat is een goed idee, want gewoonten vormen de onzichtbare architectuur van ons bestaan. We herhalen minstens 40% van ons gedrag bijna dagelijks, dus als we onze gewoonten veranderen, veranderen we ons leven.
Over hoe je dan je gewoonten verandert, bestaat heel wat advies. Zoals: doe het als eerste in de ochtend. Begin klein. Beloon jezelf. Doe het 30 dagen lang. Maak een lijst. Maar helaas is er geen magische oplossing voor altijd en iedereen. Dat had je allicht al gemerkt.
De belangrijkste stap – en een stap die de meeste gewoontedeskundigen vreemd genoeg negeren – is jezelf te begrijpen. Want zodra we de essentiële aspecten van onze eigen gewoonte-natuur herkennen, kunnen we gewoonten aanpassen aan onszelf.
Het ligt voor de hand om aan te nemen dat als een strategie werkte voor Obama, Steve Jobs of voor de buurman, het ook zal werken voor ons. Maar dat is gewoon niet waar.
Neem nu deze populaire tip: “Om vast te houden aan die [vul maar in] gewoonte, sta vroeg op en doe het als eerste.” Dat is prima advies voor ochtendmensen; maar hoe zit het met avondmensen, die later op de dag energieker en productiever zijn? Avondmensen falen vaak als ze ’s ochtends vroeg een bepaalde gewoonte proberen te volgen. Niet omdat ze lui of ongedisciplineerd zijn, maar omdat ze avondmensen zijn. Die 5 am club? Vergeet het maar!
Net zo wordt ons vaak aangeraden om ons met mate in te spannen en om onszelf af en toe een “cheat” toe te staan. Maar sommige mensen (zoals ikzelf) vinden het veel gemakkelijker om helemaal af te zien van een verleiding, zoals snoep of een videospelletje; voor sommige mensen is het veel moeilijker om een klein beetje te nemen dan om niets te nemen.
Sommige mensen gaan beter een voornemen volhouden door klein te beginnen; anderen door groot te beginnen.
Sommige mensen houden van eenvoud, anderen van overvloed.
Sommige mensen hebben verantwoording nodig; op anderen heeft dat net een tegengesteld effect.
Bij het plannen van gewoonteverandering is het van essentieel belang om te begrijpen hoe verschillend we reageren op verwachtingen. We hebben allemaal te maken met twee soorten verwachtingen: externe verwachtingen die ons worden opgelegd door anderen (een doktersvoorschrift, een deadline op het werk) en innerlijke verwachtingen die we onszelf opleggen (beginnen met mediteren, een septembervoornemen volhouden).
In het “Four Tendencies (Vier neigingen)” kader identificeert Gretchen Rubin vier soorten mensen volgens hoe ze omgaan met gewoonten:
Upholders reageren gemakkelijk op zowel externe als innerlijke verwachtingen: “Ik doe wat anderen van me verwachten – en wat ik van mezelf verwacht.” Upholders vinden het vrij gemakkelijk om hun gewoonten te veranderen.
Questioners trekken alle verwachtingen in twijfel. Zij gaan alleen aan een verwachting tegemoet komen als zij geloven dat die gerechtvaardigd is, dus volgen zij alleen innerlijke verwachtingen: “Als je me overtuigt waarom, dan zal ik volgen.” Om aan een gewoonte vast te houden, hebben zij redenen nodig.
Obligers reageren gemakkelijk op externe verwachtingen, maar hebben moeite om aan innerlijke verwachtingen te voldoen: “Ik stel anderen niet teleur, maar ik stel mezelf vaak teleur.” Om een gewoonte vol te houden, hebben zij externe verantwoording nodig.
Rebels verzetten zich tegen alle verwachtingen, zowel externe als innerlijke: “Ik wil doen wat ik wil, op mijn eigen manier.” Om zich aan een gewoonte te houden, hebben zij keuze en vrijheid nodig.
Denk bijvoorbeeld aan een gewoonte die veel mensen willen aannemen: gezonder eten. Een Upholder slaagt wanneer hij beslist hoe hij wil eten; een Questioner slaagt wanneer zij de redenen voor een bepaald eetplan begrijpt; een Obliger wanneer zijn partner hem elke dag vraagt wat hij als lunch gegeten heeft; een Rebel, wanneer zij denkt: “De voedselbedrijven gaan me niet verslaafd maken aan hun smerige bewerkte voedingsmiddelen.” Mocht je meer willen weten over de Four Tendencies, lees dan hier verder.
We zijn dus allemaal verschillend als het gaat om het beheersen van onze gewoonten. Hoewel ik de voorbije jaren heel wat verschillende strategieën voor gewoonteverandering heb geïdentificeerd, werken de meeste van deze strategieën niet voor iedereen. Maar deze vier strategieën werken toch bijna voor iedereen.
1. Gebruik de “schone lei”.
Wanneer we in een nieuwe situatie terechtkomen, gaan onze oude gewoonten sneller verdwijnen, en vormen zich makkelijker nieuwe gewoonten. Nieuw huis, nieuwe job, nieuwe school, nieuwe relatie? Het is een goed moment om je lunch mee te nemen naar je werk.
2. Maak het makkelijk.
We zijn allemaal gevoelig voor gemak en ongemak, dus maak het makkelijk om goed te doen en moeilijk om fout te gaan. Bewaar gezonde snacks bij je bureau, zodat je de snoepautomaat niet gebruikt. Bewaar junkfood op een hoog, moeilijk te bereiken schap.
3. Houd het bij.
Als we onszelf in de gaten houden, gedragen we ons beter, zelfs als we niet bewust proberen te veranderen. Houd je consumptie bij: hoeveel pintjes, hoeveel koekjes, hoe vaak eet je fastfood in een maand. Weeg jezelf elke dag.
4. Beslis van tevoren.
We hebben allemaal baat bij “als-dan”-plannen om onze goede gewoonten veilig te stellen. Als je naar een feestje gaat, als je op vakantie gaat, als het een feestdag is, wat ga je dan eten? Beslis van tevoren.
Als je nog dit jaar een gewoonte wil veranderen, denk dan aan jezelf. Wat voor persoon ben jij? Wanneer is het je in het verleden gelukt? Wat spreekt je aan? Wat kun je controleren?
Ga er niet van uit dat als je je bureau maar opgeruimd houdt, je net zo productief zou zijn als je rommelvrije collega. Dwing jezelf niet om een takenlijst bij te houden als je het idee alleen al verafschuwt.
Het is eenvoudig om je gewoontes te veranderen – op voorwaarde dat je het op de juiste manier doet.
Overigens is perfectionisme een enorm obstakel om nieuwe gewoontes aan te nemen, en is perfectionisme een ziekmakend patroon dat mensen net verhindert om te zijn wie ze kunnen zijn. Gelukkig kan je jezelf ervan bevrijden. Ontdek er hier meer over.
Als gecertificeerd perfectionismecoach help ik jou om jezelf te bevrijden van perfectionisme, om zo met minder keuzestress en met meer vertrouwen in het leven te staan, op te komen voor wat jij zelf wil, te genieten van alle mooie dingen die je doet en meer innerlijke rust te vinden. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Dus neem gerust eens contact op voor meer info over (perfectionisme)coaching omdat je dan de eerste stap zet naar een beter leven.
P.S. Tot slot is het een goed idee om op een van deze social media-knoppen te klikken omdat je zo jouw kennisseneen plezier doet met deze waardevolle tips. Alvast bedankt.
Ik zeg het niet zo vaak als ik zou moeten. En ik betwijfel of ik de enige ben.
Ik begin zelfs te geloven dat het de meest ondergewaardeerde en onderbenutte uitdrukking op deze planeet is. Het is gepast in bijna elke situatie en het is een betere reactie dan de meeste dingen die we zeggen.
Dit zijn 5 veel voorkomende situaties waarin we van alles zeggen, maar in plaats daarvan beter ‘dankjewel’ zeggen.
1. Zeg “dankjewel” als je te laat bent.
Te laat komen is stressvol voor de persoon die te laat is en het is respectloos naar de persoon die wacht.
Dan lijkt het vreemd om iemand te bedanken, maar dat is precies de juiste reactie. De meeste mensen strompelen binnen en zeggen: “Sorry dat ik te laat ben.”
Het probleem is dat dit nog altijd over jou gaat. Sorry, dat ik te laat ben. “Dank u” zeggen draait de rollen om: je erkent de opoffering die de andere persoon heeft gemaakt door te wachten. Bedankt voor het wachten.
Voorbeeld: Je komt een kwartier te laat binnen. In plaats van: “Sorry dat ik te laat ben. Het verkeer was hectisch.“ Zeg bijvoorbeeld: “Dank u voor uw geduld.“
Als wij een fout maken, offert iemand anders zich vaak op. Onze standaardreactie is om ons te verontschuldigen voor onze mislukking, maar de betere benadering is om hun geduld en loyaliteit te prijzen. Bedank ze voor wat ze ondanks jouw fout hebben gedaan.
2. Zeg “dankjewel” als je een compliment krijgt.
We verpesten een compliment dikwijls door de uitspraak te devalueren of door ons te bescheiden op te stellen. Misschien denk je dat je zo vermijdt om arrogant of zelfvoldaan over te komen.
Maar door het afketsen van een oprecht compliment, geef je geen erkenning aan de persoon die zo sympathiek was om iets te zeggen. Door gewoon “dankjewel” te zeggen, erken je de persoon die het compliment maakt en kun je zelf ook van het moment genieten.
Voorbeeld: “Die trui staat je geweldig.” In plaats van: “Oh, deze oude lap? Ik heb hem al jaren.” Probeer te zeggen: “Dank je. Ik ben blij dat je het mooi vindt.”
Voorbeeld: “Wow! 2-0. Je speelde echt goed vanavond in de wedstrijd.” In plaats van: “Ja, maar ik miste die voorzet in het laatste kwartier.” Probeer te zeggen: “Dank je. Het was een goede avond.”
Voorbeeld: “Je hebt je presentatie goed gedaan vandaag!” In plaats van: “Ikke? Ik voelde me zo nerveus.” Probeer te zeggen: “Dank je. Ik ben blij dat het goed ging.”
Er is iets krachtig aan het volledig accepteren van een compliment. Als je complimenten afwijst, kun je ze niet echt accepteren. Als je gewoon “dankjewel” zegt, laat je het gewicht van het compliment in je zakken en wordt het van jou, je bouwt jezelf op.
Complimenten krijgen zou plezant moeten zijn, maar vaak verpesten we de ervaring. Er is geen reden om complimenten die op je pad komen te saboteren. Accepteer ze met gratie en geniet van het moment. (En o ja, geef er zelf ook eens eentje!)
3. Zeg “dankjewel” als je nuttige feedback krijgt.
Of het nu een weinig vleiend functioneringsgesprek van je baas is of een e-mail van een ontevreden klant, de standaardreactie is om defensief te worden. Dat is jammer, want de juiste reactie is om gewoon te zeggen: “Dankuwel” en de informatie te gebruiken om te verbeteren.
Voorbeeld: “Dit werk is niet goed genoeg. Ik dacht dat je het beter zou doen.” In plaats van: “Je begrijpt het niet. Dit is wat er echt gebeurd is.” Probeer te zeggen: “Bedankt dat je meer van me verwachtte.”
Voorbeeld: “Ik heb vorige week uw product gekocht en het is nu al kapot. Ik ben niet tevreden.” In plaats van: “Hoe heeft u het gebruikt? We hebben in onze voorwaarden heel duidelijk gemaakt dat het product niet ontworpen is om in bepaalde omstandigheden te werken.” Probeer te zeggen: “Dank u voor het delen van uw gedachten. U moet weten dat we ons inzetten om beter te worden. Kunt u meer details geven over het probleem?”
Reageer op nuttige feedback met dank en gebruik het om beter te worden.
4. Zeg “dankjewel” als je nutteloze/gemene feedback krijgt.
Nu, soms is kritiek helemaal niet nuttig, maar echt gemeen. Ook dan is een van de beste benaderingen om gewoon dankjewel te zeggen en verder te gaan.
Als je iemand bedankt voor zijn kritiek, neutraliseert dat meteen de kracht van zijn uitspraken. Als het voor jou niet belangrijk is, dan kan het niet uitgroeien tot een groter argument.
Voorbeeld: “Uw tekst is het domste wat ik de hele week heb gelezen.” In plaats van: “Je bent een idioot. Laat me je vertellen waarom…” Probeer te zeggen: “Dank u voor de feedback. Ik heb nog veel te leren.”
Het loslaten van de behoefte om elk argument te winnen is een teken van volwassenheid. Iemand op het internet zei iets verkeerds? En dan? Win het argument door de manier waarop je je leven leeft.
5. Zeg “dankjewel” als je niet zeker weet of je iemand moet bedanken.
Als je twijfelt, zeg dan gewoon “dankjewel”. Er is geen nadeel. Ben je bezorgd over het tonen van te veel dankbaarheid aan de mensen in je leven?
“Moet ik in deze situatie een bedankkaartje sturen?” Ja, dat moet je.
“Moet ik hem een fooi geven?” Als je dat niet doet, zeg dan op zijn minst dankjewel.
Zeg dank je wel. Zeg het vaker.
Overigens is het moeilijk kunnen aanvaarden van een compliment een symptoom van perfectionisme: een ziekmakend patroon dat mensen net verhindert om te zijn wie ze kunnen zijn. Gelukkig kan je jezelf ervan bevrijden. Ontdek er hier meer over.
Als gecertificeerd perfectionismecoach help ik jou om jezelf te bevrijden van perfectionisme, om zo met minder keuzestress en met meer vertrouwen in het leven te staan, op te komen voor wat jij zelf wil, te genieten van alle mooie dingen die je doet en meer innerlijke rust te vinden. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Dus neem gerust eens contact op voor meer info over (perfectionisme)coaching omdat je dan de eerste stap zet naar een beter leven.
P.S. Tot slot is het een goed idee om op een van deze social media-knoppen te klikken omdat je zo jouw kennisseneen plezier doet met deze waardevolle tips. Alvast bedankt 😉
Want niemand vertelt je wat ‘een betekenisvol leven’ of ‘een zinvol leven’ eigenlijk is, en de route er naartoe verschijnt nooit op Google Maps.
Gelukkig is er onderzoek naar verricht.
Een eerste verrassend onderzoek toont aan dat zingeving en geluk op gespannen voet met elkaar kunnen staan. Het beste voorbeeld? Ouderschap. Luiers verversen maakt niemand gelukkig. Kinderen zijn duur. En talrijke wetenschappers hebben aanwijzingen gevonden dat ouders vaak lagere niveaus van geluk, levenstevredenheid, huwelijkstevredenheid en geestelijk welzijn rapporteren in vergelijking met niet-ouders.
Maar dat hoeft dus geen reden te zijn om geen kind op de wereld te zetten, toch?
Want onderzoek toont ook aan dat een kind een enorme betekenis aan het leven van mensen geeft. De slapeloze nachten tijdens het eerste levensjaar van je kind maken je niet gelukkig. Maar geluk is niet alles. Ouderschap is de ultieme vorm van geven. En gevers leiden zinvolle levens.
Dus het lijkt erop dat we hier met een dilemma zitten: moet je ongelukkig zijn om zinvolheid te ervaren?
Gelukkig is het antwoord nee.
Voor een periode van 10 dagen vroegen onderzoekers een groep studenten om dingen te doen die hun leven zinvol maken. Ze hielpen mensen. Ze studeerden hard. Ze vrolijkten vrienden op.
Een andere groep studenten vroegen ze om gewoon dingen te doen die hen gelukkig maakten. Ze sliepen uit, speelden videospelletjes, en aten snoep. Ik denk dat ze waarschijnlijk ook andere dingen deden die niet in de studie werden besproken, maar voor zover ik weet, werd niemand zwanger of kreeg niemand een levercrisis…
En wat gebeurde er aan het eind van de studie? Aanvankelijk precies wat je zou verwachten. De “wees gelukkig” groep werd gelukkiger. En de “wees zinvol” groep werd zinvoller. Maar drie maanden later veranderde alles.
De studenten die zingeving nastreefden zeiden dat ze zich meer “verrijkt”, “geïnspireerd” en “deel van iets groter dan mezelf” voelden. Ze rapporteerden ook minder negatieve stemmingen. Op de lange termijn, zo lijkt het, bevordert het nastreven van zingeving daadwerkelijk de mentale gezondheid.
Ouderschap kan soms vervelend zijn. Maar het geeft ook een enorme betekenis aan het leven.
Zingeving is als de schildpad. Geluk is de haas. En weet je nog wie die race won? Precies.
Dus op de lange termijn verslaat zinvolheid geluk. Maar hoe komt dat?
Dit is wat naar voor komt in het onderzoek naar zinvolle levens.
Dit is hoe je betekenis in het leven kunt vinden
1. Hoor bij een groep
Weet je nog dat niet ongelukkig zijn tot zelfmoord leidt, maar gebrek aan zingeving? Toen Emile Durkheim, de vader van de sociologie, naar de demografische cijfers van zelfmoord keek, leken de cijfers aanvankelijk nogal onlogisch. Bijvoorbeeld: wonen in een land in oorlog verminderde zelfmoord. En hoog opgeleid zijn verhoogde zelfmoord. Wat was er in hemelsnaam aan de hand?
Het ging over verbondenheid. Oorlog is ellendig, maar het verbindt mensen tegen een vijand. Onderwijs betekende vaak dat je je vrienden en familie moest verlaten om naar een hogere onderwijsinstelling of naar een organisatie met een job voor hoogopgeleiden te trekken.
Bij welke groepen hoor jij vandaag al? De snelste manier om betekenis aan je leven toe te voegen is ze vaker te zien.
Ben je geen deel van een groep? Sluit je aan.
Geen groep om bij aan te sluiten? Begin er een. Het is net zo makkelijk als mensen sms’en om regelmatig samen te komen rond een gemeenschappelijke interesse.
Maar je kunt niet de hele dag blijven verbinden natuurlijk. Er is meer…
2. Heb een hoger doel
Een doel gaat minder over wat je doet en meer over hoe je ziet wat je doet.
In 1962 is President Kennedy op bezoek bij NASA. Hij komt een conciërge tegen. De president vraagt de man wat hij aan het doen is. De conciërge antwoordt: “Helpen een man op de maan te zetten.“
Dat is het doel. Hij zei niet “vuilnisbakken legen“.
“Het einde van de werkdag halen zonder ontslagen te worden” is niet genoeg. Je hebt iets nodig dat je motiveert en waar je je acties omheen kunt organiseren. Het gaat om een bijdrage aan een groter geheel. Het maakt een verschil in het leven van andere mensen.
Adam Grant deed een studie die meer dan 200 miljoen mensen in 500 verschillende jobs onderzocht om uit te vinden welke carrières het meest betekenisvol zijn. Degenen aan de top van de lijst (chirurgen, geestelijken, onderwijzers) zijn allemaal rollen die andere mensen helpen.
Dus hoe kun je je rol op het werk anders bekijken om meer betekenis te vinden? Wat is een groter doel waar het aan bijdraagt? Hoe verbetert het de levens van anderen?
3. De natuur is groot. Je problemen zijn klein.
Soms ben je sterk gericht op één ding, zoals je loopbaan of je relatie. En dan knapt die zeepbel. Je verliest je job. Je wordt gedumpt.
Er is een grote wereld die overloopt van mogelijkheden en potentie, maar nu voelt het niet zo. Het voelt zinloos.
Maar er zijn ervaringen die dat gevoel geven van hoe groot en geweldig het leven is.
Astronauten hebben gemeld dat het zien van de aarde vanop een afstand dit soort levensveranderende transcendente effecten heeft. Ook hier las je al over het grotere geheel.
Maar je hebt geen ruimteschip nodig om betekenis te vinden: ga de natuur in. Onderzoekers lieten een groep studenten staren naar hoge bomen. Een andere groep keek naar hoge gebouwen. Na afloop waren degenen die naar de bomen hadden gekeken veel behulpzamer bij testen.
P.S. Tot slot is het een goed idee om op een van deze social media-knoppen te klikken omdat je zo jouw kennisseneen plezier doet met deze waardevolle tips:
Vraag: “Wat is het ergste dat er kan gebeuren?” Dan zul je niet verrast worden en beter voorbereid zijn. En dat is een recept voor doorzettingsvermogen.
Enkele mensen schrijven me dat ze nog een beetje bang zijn om serieus na te denken over “Wat is het ergste dat kan gebeuren?” Want: “het ergste” kan soms behoorlijk erg zijn. En zelfs de stoïcijnen wisten dat het niet plezant was om hierover na te denken.
Maar vreemd genoeg is er een heel fijn neveneffect aan het nadenken over het ergste: het kan je zelfs gelukkiger maken. Ja: gelukkiger.
Misschien heb je wel eens gehoord van een principe dat “de hedonische (of hedonistische) tredmolen” heet. Het is een van de meest deprimerende bevindingen in het geluksonderzoek. Het zegt dat we ons uiteindelijk aanpassen aan alle goede dingen die ons overkomen. Je krijgt opslag… en dan word je dat snel gewoon. Nieuwe auto? Die raak je ook redelijk snel gewoon.
Maar als we ons voorstellen dat we de dingen die we als vanzelfsprekend beschouwen kwijtraken, blijkt uit onderzoek dat het effect tijdelijk omkeert – we worden dankbaar. En gelukkiger!
Je waardeert airco pas als je in 35 graden weer naar buiten stapt. Dus wees niet bang om aan het ergste te denken.
Kijk naar het grote geheel
Wanneer dingen je naar beneden halen en je wil opgeven, wisten de stoïcijnen dat wat je nodig hebt perspectief is. De wereld is een grote plek. Je leven is lang. Maar wanneer je het gevoel hebt dat je het verknald hebt, verlies je dit uit het oog en is die kleine tegenslag het enige waar je aan kunt denken.
Dus doe een stapje terug. Kijk naar het grote geheel.
Stoïcijnen nemen graag het “uitzicht van boven”. Stel je voor dat je jezelf vanuit de lucht bekijkt. Zie nu hoe klein je bent vergeleken met de stad waar je bent. En hoe klein die stad is vergeleken met ons land. Hoe klein ons land is vergeleken met de aarde. En de aardbol is maar een blauwe stip in het heelal.
Dit betekent niet dat je onbelangrijk bent. Wel raak je soms verstrikt in je interpretaties van de gebeurtenissen, en je vergist je waarschijnlijk in wat onder jouw controle valt. Jouw problemen zijn klein. En net zoals jij klein bent vergeleken met het heelal, is je huidige probleem waarschijnlijk minuscuul in het grote geheel van je leven.
Oké, je hebt het misschien verpest. Maar je hebt het al eerder verpest – vele malen – en het voelde toen ook als het einde van de wereld. En dat was het uiteindelijk niet. Nobelprijswinnaar Daniel Kahneman noemt deze veelgemaakte fout een “focusillusie”:
Niets in het leven is zo belangrijk als je denkt dat het is terwijl je erover nadenkt.
Wanneer je problemen in een groter perspectief plaatst, zoals “het uitzicht van boven”, kun je deze focusillusie weerstaan, en kun je mentaal sterk blijven onder de meest intense druk.
Dus je laat je geest niet breken door mislukkingen.
Maar hoe blijf je geïnspireerd om je doelen te blijven nastreven als je een keer bent neergeslagen?
Vraag: “Wat zou …………. doen?”
De Stoïcijnen dachten dat een zeer belangrijk ritueel de “Contemplatie van de Wijze” was.
De Wijze is voor het stoïcisme wat Boeddha worden is voor het boeddhisme. Iemand die de kunst onder de knie heeft. Iemand die het hoogste level van het game heeft gehaald.
Dus, als je merkt dat je kracht tekort komt, vonden de Stoïcijnen dat je een rolmodel nodig hebt. Iemand om naar op te kijken, en iemand om door geïnspireerd te worden. Door aan die persoon te denken kun je leiding en standvastigheid krijgen.
In de woorden van Seneca: “Kies iemand wiens levenswijze en woorden, en wiens gelaat als spiegel van het karakter dat erachter schuilgaat, uw goedkeuring hebben verworven. Wijs hem uzelf altijd aan als uw beschermer of als uw voorbeeld. Er is, naar mijn mening, behoefte aan iemand als maatstaf waaraan onze karakters zich kunnen meten. Zonder een liniaal om het tegen af te leggen maak je de kromme niet recht.”
Hoe kies je je rolmodel?
Vraag jezelf af wie je bewondert. Wie je wil zijn.
Welke kwaliteiten bewonder je het meest in anderen?
Wat voor soort persoon wil je uiteindelijk zijn in het leven?
Trouwens, ook actueel onderzoek toont aan dat het denken aan mensen die je bewondert je kan helpen betere beslissingen te nemen.
Brian Wansink doceert voedselpsychologie aan de Cornell University. Voordat kinderen een maaltijd aten, vroeg hij hen na te denken, “Wat zou Batman eten?” Die ene vraag zorgde ervoor dat ze eerder appelschijfjes dan frieten kozen voor de lunch. Hetzelfde principe ging op voor volwassenen.
Conclusie
Neem het “uitzicht van boven”: Zet de dingen in perspectief. Wat er ook gebeurd is, het is waarschijnlijk niet het ergste wat er ooit gebeurd is.
Vraag “Wat zou ……… doen?” Helden of heldinnen sturen echt ons gedrag en geven ons kracht.
Overigens kan je pas echt en duurzaam mentaal sterk zijn als je afscheid neemt van perfectionisme: een ziekmakend patroon dat mensen net verhindert om te zijn wie ze kunnen zijn. Gelukkig kan je jezelf ervan bevrijden. Ontdek er hier meer over.
Als gecertificeerd perfectionismecoach help ik jou om jezelf te bevrijden van perfectionisme, om zo met minder keuzestress en met meer vertrouwen in het leven te staan, op te komen voor wat jij zelf wil, te genieten van alle mooie dingen die je doet en meer innerlijke rust te vinden. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Dus neem gerust eens contact op voor meer info over (perfectionisme)coaching omdat je dan de eerste stap zet naar een beter leven.
P.S. Tot slot is het een goed idee om op een van deze social media-knoppen te klikken omdat je zo jouw kennisseneen plezier doet met deze waardevolle tips:
Loopbaanbegeleiding Zelfvertrouwencoach | Wim Annerel Perfectionismecoach 