Vermijd burn-out. Versterk je veerkracht. Bevrijd jezelf van perfectionisme en uitstelgedrag. Ontdek wat je gelukkig maakt. En word de beste versie van jezelf.
We denken vaak dat we onszelf goed kennen, tot iemand eindelijk eerlijk is. In deze blog lees je hoe kleine stukjes zelfbedrog je relaties, werk en keuzes beïnvloeden. Met drie concrete experimenten ontdek je waar jouw blinde vlekken zitten en hoe je met meer mildheid én eerlijkheid naar jezelf kan kijken. Als je dat durft.
Tom zit rechtop aan het vergadertafeltje, zijn hemd een beetje te strak rond zijn schouders.
Voor hem ligt het formulier van zijn evaluatiegesprek. Bovenaan, in vet, stond het zinnetje dat hem al weken vleugels geeft: “Voorstel: promotie naar teamlead.” Hij heeft het al tien keer gelezen. In zijn hoofd ziet hij zichzelf al, iemand die zijn team mee heeft, die rechtuit communiceert en mensen uitdaagt.
Zijn manager schuift haar bril recht en ademt even diep in.
“Tom, voor we naar de cijfers gaan, wil ik eerst iets anders benoemen. Ik hoor uit het team dat je als intimiderend wordt ervaren. Dat mensen gesprekken met jou vermijden. En dat enkele collega’s expliciet gezegd hebben dat ze niet onder jou willen werken.”
De woorden hangen in de lucht als een koude mist.
Intimiderend. Vermijden. Niet onder jou willen werken.
Tom lacht nerveus. “Dat zal wel aan hen liggen. Ik ben gewoon eerlijk. Ze weten wat ze aan mij hebben, toch?”
Zijn manager haalt een stapeltje geprinte 360° feedback boven. Zinnen met markeerstift.
“Inhoudelijk sterk, maar luistert weinig.” “Reageert defensief bij feedback.” “Ik voel me klein in gesprekken met hem.”
Tom voelt zijn gezicht warm worden. Eén gedachte bonst in zijn hoofd.
Is dit echt hoe ze mij zien?
En meteen daarna een ongemakkelijkere gedachte.
Hoever zit mijn zelfbeeld naast de realiteit, zonder dat ik het doorhad?
Als het beeld in je hoofd botst met de realiteit
Misschien voelt dit herkenbaar.
Je denkt dat je een open luisteraar bent, tot iemand zegt dat je vooral goed bent in wachten tot je weer zelf kan praten. Je noemt jezelf gewoon direct, terwijl anderen stilaan een bocht om je heen maken. Je vindt dat je best goed rijdt, terwijl je partner zich aan de deurklink vastklampt.
Die kloof tussen hoe jij jezelf ziet en hoe anderen jou beleven, is geen klein detail.
Onderzoekers zagen al eind jaren negentig dat mensen die het niet goed doen op een taak, vaak denken dat ze net bij de besten horen.
Later werk rond zelfbewustzijn toont iets gelijkaardigs. Een grote meerderheid van de mensen gelooft dat ze behoorlijk zelfbewust zijn, terwijl maar een klein deel daar echt in past.
Met andere woorden: bijna iedereen loopt rond met een soort Instagram-filter over zijn eigen spiegelbeeld.
En nu komt de pijnlijke vraag. Niet: ken jij zo iemand? Die is te gemakkelijk.
De echte vraag is: op welke plekken in je leven ben jij zo overtuigd van je eigen gelijk, dat het bijna verdacht wordt?
Kleine stap voor jou
Kies één domein waar je erg zeker van bent. Bijvoorbeeld “ik ben echt een goede luisteraar” of “ik ben best conflictmijdend”.
Vraag je af: Wat als ik hier tien procent zou over- of onderschatten? Welke signalen heb ik dan misschien gemist? Niet om jezelf neer te sabelen, wel om de muur een kiertje te geven.
De leugen die je brein vertelt om je te sparen
Je brein is niet gebouwd voor waarheid, maar voor overleven.
Als je elke dag haarscherp zou zien hoe onhandig, tegenstrijdig of bang je soms bent, raakt je systeem overbelast. Dus verzacht je brein de randen een beetje.
Je ziet jezelf…
Net iets competenter dan je bent
Net iets sympathieker dan anderen je ervaren
Net iets moreel zuiverder dan de mensen rondom je
Dat heeft voordelen. Het geeft je moed om nieuwe dingen te proberen. Het maakt dat je niet elke misser uren ligt te herkauwen.
Maar die beschermingslaag heeft ook een keerzijde. Soms wordt ze geen kussen, maar een muur.
Denk even aan deze kleine scènes.
In de auto. Je foetert op al die slechte chauffeurs, terwijl jij op het laatste nippertje van baanvak wisselt zonder richting aan te duiden.
In een discussie met je partner. Jij noemt het passioneel over je punt waken, zij noemt het altijd je gelijk willen halen.
Op het werk. Je vindt jezelf bereikbaar en open, terwijl niemand spontaan bij jou langsloopt.
Die kleine zelfverhalen zijn niet onschuldig. Ze bepalen welke feedback je binnenlaat, welke signalen je negeert en hoe lang je in patronen blijft hangen die jou op termijn uitputten.
Kleine stap voor jou
Kijk eens naar een terugkerende scène in je leven waar jij de held van je eigen verhaal bent. De redder, de expert, de rationele. Vraag je af. Hoe zou iemand anders deze scène vertellen, zonder mij als hoofdpersonage?
Wanneer zelfbedrog begint te kosten
Zelfbedrog voelt vaak comfortabel. Tot de rekening komt.
Mensen die redelijk accuraat zien wie ze zijn en hoe ze overkomen, nemen doorgaans betere beslissingen, presteren sterker op het werk en bouwen stevigere relaties uit. Niet omdat ze perfect zijn, maar omdat ze sneller bijsturen.
In teams zie je dat heel tastbaar.
Leiders met zelfinzicht merken spanningen sneller op en durven hun gedrag bijsturen.
Collega’s die hun eigen impact kennen, nemen verantwoordelijkheid en bieden excuses aan als ze iemand raken.
Er is minder gedoe in de onderstroom, minder verborgen wrevel en energieverlies.
En Tom?
Zijn promotie komt er niet. Niet omdat hij inhoudelijk zwak is, maar omdat hij zijn eigen impact consequent onderschat. De collega die alleen maar wat gevoelig leek, blijkt intussen stilletjes te solliciteren. De stille medewerker die hij probeert op te peppen, ervaart zijn goedbedoelde speeches als kleine aanvallen.
Tom verliest iets dat hij nog niet eens echt had. Het vertrouwen van zijn team.
Kleine stap voor jou
Denk aan één belangrijke rol in je leven. Teamlead, collega, partner, ouder, vriend. Stel aan één persoon die je vertrouwt deze vraag. “Waar zie jij dat ik mezelf onderschat of overschat?”
En dan. Luisteren. Niet verdedigen, niet uitleggen. Gewoon laten binnenkomen, ook als het schuurt.
Als zelfreflectie ook een rookgordijn wordt
Misschien denk je nu. Oké, dan ga ik gewoon meer reflecteren. Meer in mijn dagboek schrijven, meer analyseren waarom ik ben wie ik ben.
Voor je het weet, zit je tot middernacht in je hoofd te peuteren.
Onderzoek rond zelfbewustzijn toont dat mensen die blijven hangen in de vraag “Waarom ben ik zo?” vaak meer stress en minder grip op hun leven ervaren. Je graaft dieper, maar je komt niet dichter bij handelen.
Te veel graven kan drie dingen doen:
Je vergroot vooral je twijfel
Je bouwt achteraf verhalen die je oud gedrag goedpraten
Je voelt je bezig met innerlijk werk, terwijl er niets verandert in je keuzes
Echte zelfkennis lijkt meer op een eerlijke ontmoeting dan op een eindeloze analyse.
Niet: Waarom ben ik zo gevoelig? Wel: Wat gebeurt er met mij in die vergaderingen, en wat heb ik nodig om er anders in te staan?
Niet: Waarom trek ik altijd dit soort partners aan? Wel: Welke signalen heb ik bij mijn vorige relatie genegeerd, en wat wil ik een volgende keer anders doen?
Jezelf onderzoeken zonder in rondjes te draaien vraagt een andere focus. Van waarom naar wat nu.
Kleine stap voor jou
Neem een situatie waar je al weken op kauwt. Schrijf bovenaan op een blad: Wat wil ik hieruit leren? Schrijf dan vijf zinnen over wat je voortaan anders wil proberen, hoe klein ook. Geen analyse van het verleden, wel keuzes voor de toekomst.
Drie moedige experimenten voor wie echt wil kijken
Als je dit leest, is de kans groot dat je iemand bent die wil groeien. Je leest, je denkt na, je probeert dingen uit.
Mooi. Alleen is er één valkuil. Blijven hangen in inzichten zonder ooit de realiteit te laten terugpraten.
Daarom drie experimenten die een beetje lef vragen.
Het vijf minuten weerbericht
Korte zelfreflectie helpt om patronen te zien en gedrag bij te sturen. Niet uren piekeren. Vijf minuten per dag.
Stel jezelf ’s avonds drie vragen.
Wat heb ik vandaag vooral gevoeld?
Waar voelde ik me het meest mezelf?
Waar merkte ik spanning of schaamte?
Dat is het. Geen roman, geen therapie op papier. Een kort weerbericht van je binnenwereld.
Concrete stap
Zet een week lang een herinnering op je gsm. Schrijf elke dag drie zinnen. Na zeven dagen lees je alles eens terug en kijk je welke woorden of situaties blijven terugkomen.
Schrijven als stille reality check
Schrijven over wat je meemaakt helpt niet alleen om emoties te verwerken. Het laat ook zien waar je jezelf iets wijsmaakt.
Plots merk je:
Dat je in elk conflict vooral het gedrag van de ander beschrijft
Dat je favoriete rol vaak die van redder, slachtoffer of allesweter is
Dat je bij bepaalde thema’s meteen in verontschuldiging of uitleg schiet
Je dagboek wordt dan niet alleen een veilige plek, maar ook een stille reality check.
Concrete stap
Kies drie avonden in de komende tien dagen. Schrijf telkens tien minuten over één concrete situatie die je lastig vond. Wat er gebeurde, wat jij deed, wat je voelde. Markeer achteraf in een andere kleur waar je jezelf verdedigt of de schuld doorschuift.
De vraag die vriendschappen kan verdiepen of even laten daveren
Er is een simpele maar stevige vraag die je aan een goede vriend kan stellen. “Waarom ben je eigenlijk vrienden met mij?”
Je kan daar varianten op maken:
“Wat waardeer jij het meest in mij, waar ik zelf misschien blind voor ben?”
“Waar zie jij dat ik mezelf onderschat?”
“Wat is iets dat ik blijf doen, waarvan jij denkt: Dat ziet zij/hij precies zelf niet?”
De antwoorden kunnen warm en pijnlijk tegelijk zijn. Iemand zegt misschien dat je moedig bent, terwijl jij jezelf vooral als bang ziet. Iemand anders benoemt liefdevol dat je vaak dichtklapt in conflicten, of dat je vriendschap vooral veilig houdt door moeilijke gesprekken te vermijden.
Zelfkennis zonder feedback is zoals blindelings proberen dansen voor een spiegel die bedampt is.
Concrete stap
Kies één persoon bij wie je dit durft. Niet je grootste criticus, wel iemand die jou goed kent. Stuur een bericht. “Mag ik je straks iets vragen over hoe jij mij ziet? Geen discussie, ik wil gewoon luisteren.” Stel één vraag. En laat het antwoord uitpraten, ook als je tenen krullen.
Wil je gelijk hebben over jezelf, of wil je jezelf leren kennen?
Als je alle onderzoeksresultaten en verhalen terugbrengt tot één zin, blijft er iets eenvoudigs over.
De meeste mensen zeggen dat ze zichzelf willen leren kennen, maar diep vanbinnen willen ze vooral gelijk krijgen over wie ze denken dat ze zijn.
Tom had een verhaal over zichzelf als sterke, directe communicator die klaar was voor leiderschap. Dat verhaal kostte hem bijna zijn promotie en misschien op termijn zijn team. Pas toen hij de moed vond om niet alleen naar zijn eigen hoofd, maar ook naar de mensen rond hem te luisteren, begon er iets te schuiven.
De vraag is niet of jij ook blinde vlekken hebt. Die heb je. Die heeft iedereen. De vraag is: durf je er één opzoeken, heel bewust, vandaag nog?
Op welk plekje in je leven ben je zo zeker van jezelf, dat het de moeite loont om er net daar eens nieuwsgierig naar te worden?
Niet om jezelf af te breken. Wel om stukje bij beetje meer te leven als de versie van jezelf die je in potentieel al lang bent.
Kies één van de drie experimenten. Het vijf minuten weerbericht, het schrijven als reality check of de moedige vraag aan iemand die je vertrouwt. Plan het in. Echt. Open je agenda, zet er iets in.
En kijk dan niet alleen wat jij ontdekt over jezelf, maar ook wat er verandert in de manier waarop mensen op jou reageren.
Referenties
Kruger, J., & Dunning, D. (1999). Unskilled and unaware of it: How difficulties in recognizing one’s own incompetence lead to inflated self-assessments. Journal of Personality and Social Psychology, 77(6), 1121–1134.
London, M. (2023). Developing self-awareness: Learning processes for self. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 10, 353–378.
Smyth, J. M., Johnson, J. A., Auer, B. J., Lehman, E., & Talley, A. E. (2018). Online positive affect journaling in the improvement of mental distress and well-being in general medical patients: A randomized controlled trial. JMIR Mental Health, 5(4), e11290.
Eurich, T. (2017). Insight: The power of self-awareness in a self-deluded world. St. Martin’s Press.
Als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om hun mindset en zelfvertrouwen te ontwikkelen en via kleine stappen naar een groots en gelukkig leven te gaan.
Met bewezen mentale technieken creëren we de gewoontes die jij wil en leer je goede beslissingen te nemen en los te breken van een belemmerend verleden.
Dus neem contact op wanneer je meer wil weten over hoe ik je kan helpen je problemen op te lossen en je doelen te bereiken.
Meer inzichten en tips deel ik graag met jou in een wekelijkse mail. Dus wanneer je je realiseert dat je meer uit het leven wil halen, meld je dan nu aan in via deze link omdat je dan elke week een tip krijgt toegestuurd:
P.S. Wanneer je dit artikel waardevol vindt, klik dan nu op een van de knoppen hieronder omdat je zo ook anderen inspireert met deze tips en inzichten. Of stuur het door naar één iemand die deze inzichten kan gebruiken. Want zo draag je bij aan een betere wereld. Dankjewel!
We durven onze diepste waarheden vaker delen met vreemden dan met de mensen die we het liefst zien.
In dit artikel ontdek je waarom nabijheid zoveel spanning oproept, hoe ons brein sociale pijn registreert, en waarom kleine bewegingen vaak meer herstellen dan grote gesprekken.
Een warm, wetenschappelijk onderbouwd stuk over kwetsbaarheid, vertrouwen en de moed om jezelf te tonen.
Tijdens een workshop zat een man tegenover me.
Hij had de houding van iemand die telkens eerst de temperatuur van een ruimte checkt voor hij spreekt.
Maar die dag legde hij zijn verhaal op tafel alsof hij eindelijk een steen neerzette die hij al te lang had meegedragen.
We stelden hem vragen die je meestal alleen aan jezelf stelt in een slapeloze nacht.
Wanneer heb je voor het laatst geweend? Voelde je je geliefd de afgelopen week? Heb je ooit gedacht: ik kan niet meer? Verstop je fouten voor iemand die op jou rekent?
Hij antwoordde. Zonder omwegen. Alsof er niets op het spel stond.
Tot iemand vroeg: “Zou je dit ook delen met iemand die je heel goed kent?”
Hij verstijfde.
“Nooit.”
Eén woord, maar het sneed door de kamer.
In die stilte lag een herkenbare paradox: we laten ons hart makkelijker zien aan vreemden die ons niet kunnen raken, dan aan de mensen die het dichtst bij ons staan.
Waarom nabijheid zoveel spanning oproept
Het lijkt tegenstrijdig, maar psychologisch klopt het volledig. Nabijheid activeert systemen die veel dieper gaan: hechtingspatronen, angst voor verlies, oude littekens, je innerlijke criticus.
Wie je nauwelijks kent, kan dat allemaal niet losmaken.
Bij een vreemde staat er niets op het spel. Bij iemand die je graag ziet: alles.
We vrezen geen oordeel. We vrezen bevestiging
Volgens de self-discrepancy theory (Higgins, 1987) worden we vooral geraakt wanneer iemand de kloof raakt tussen wie we écht zijn en wie we denken te moeten zijn.
Een vreemde kent die kloof niet. Iemand die dichtbij staat wél, en kan ze per ongeluk aanraken.
Daarom voelt kwetsbaarheid in intieme relaties plots levensgroot: je bent niet bang voor ontdekking, je bent bang voor herkenning.
Waarom eerlijkheid riskanter voelt bij mensen die belangrijk zijn
Onderzoek toont dat sociale afwijzing dezelfde hersengebieden activeert als fysieke pijn (Eisenberger & Lieberman, 2004).
Met andere woorden: afwijzing doet pijn.
Bij een vreemde is die pijn klein. Bij iemand die dichtbij staat, schiet die meteen de hoogte in.
Niet omdat de situatie erger is, maar omdat je brein denkt dat jouw identiteit op het spel staat.
Hechting: oude patronen die vandaag nog meespelen
Onze reactie op nabijheid verschilt sterk per levensverhaal.
Hechtingstheorie (Bowlby, 1988) toont dat wie vroeg veiligheid kreeg, makkelijker deelt. Wie vroeg geleerd heeft dat emoties spanning of afwijzing brengen, sluit eerst af.
Daarom kunnen lieve mensen soms onveilig aanvoelen. Niet omdat zij gevaarlijk zijn, maar omdat oude alarmknoppen worden ingedrukt.
Vertrouwen dat niet mag wankelen, wordt net brozer
Veel mensen zien vertrouwen als beton: stevig, vast, onveranderlijk.
Maar relationeel onderzoek toont het tegendeel: sterke relaties leven van micro-ruptures en micro-repairs (Gottman, 2011).
Niet de afwezigheid van fouten maakt een band sterk. Maar het vermogen om opnieuw te verbinden.
Wie niet mag wankelen, breekt sneller. Wie buigt, blijft.
Waarom kwetsbaarheid begint bij regulatie, niet bij grote bekentenissen
Emoties kalmeren wanneer je ze benoemt: “name it to tame it” (Siegel, 2010).
Daarom is de eerste stap naar herstel zelden een grote bekentenis. Het begint met: “Er ligt iets op mijn hart.”
Je hoeft niet alles ineens te zeggen. Je moet alleen laten weten dat er iets leeft.
Een kier is genoeg.
Kleine bewegingen herstellen meer dan grote gesprekken
We wachten vaak op de ander, maar de wetenschap is duidelijk: micro-interacties herstellen relaties méér dan grote gesprekken (Gottman, 2011).
Een zin. Een blik. Een zachte beweging.
Verbinding groeit in kruimels, niet in monumenten.
Herstel is geen terugkeer naar vroeger
Herstel betekent niet dat alles moet worden zoals het was. Het is geen rewind-knop, maar een hertekening.
Soms wordt de band sterker. Soms wordt ze rustiger. Soms verandert ze van vorm.
Het belangrijkste inzicht:
herstel van vertrouwen is bijna nooit symmetrisch. Iemand moet bewegen. En meestal ben jij dat. Niet als opoffering, maar als vorm van zorg voor jezelf.
De paradox die ons mens maakt
We denken dat de mensen die we graag zien de eersten zouden moeten zijn aan wie we ons openen. Maar vaak zijn zij net degenen tegenover wie we zwijgen.
Niet uit angst voor hen. Maar uit angst voor wat hun nabijheid in ons wakker maakt.
Vertrouwen is geen perfecte toestand. Het is een ademende beweging tussen twee onvolmaakte mensen.
En misschien begint jouw beweging vandaag niet met een groot gebaar. Misschien begint ze met één zin:
“Ik vind dit spannend om te zeggen, maar ik wil het toch delen.”
Meer hoeft het niet te zijn. Maar het kan wel de start zijn van iets nieuws.
Denk aan één relatie waar je al langer iets uitstelt. Schrijf de eerste vijf woorden neer van wat je eigenlijk wil delen. Lees ze luidop. En merk wat er in je lichaam verschuift.
Als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om hun mindset en zelfvertrouwen te ontwikkelen en via kleine stappen naar een groots en gelukkig leven te gaan.
Met bewezen mentale technieken creëren we de gewoontes die jij wil en leer je goede beslissingen te nemen en los te breken van een belemmerend verleden.
Dus neem contact op wanneer je meer wil weten over hoe ik je kan helpen je problemen op te lossen en je doelen te bereiken.
Meer inzichten en tips deel ik graag met jou in een wekelijkse mail. Dus wanneer je je realiseert dat je meer uit het leven wil halen, meld je dan nu aan in via deze link omdat je dan elke week een tip krijgt toegestuurd:
P.S. Wanneer je dit artikel waardevol vindt, klik dan nu op een van de knoppen hieronder omdat je zo ook anderen inspireert met deze tips en inzichten. Of stuur het door naar één iemand die deze inzichten kan gebruiken. Want zo draag je bij aan een betere wereld. Dankjewel!
Referenties
Bowlby, J. (1988). A secure base: Parent-child attachment and healthy human development. Basic Books.
Eisenberger, N. I., & Lieberman, M. D. (2004). Why rejection hurts: A common neural alarm system for physical and social pain. Trends in Cognitive Sciences, 8(7), 294–300.
Gottman, J. M. (2011). The science of trust: Emotional attunement for couples. W. W. Norton.
Higgins, E. T. (1987). Self-discrepancy: A theory relating self and affect. Psychological Review, 94(3), 319–340.
Rubin, Z. (1975). Disclosure and loneliness among strangers. Journal of Social and Personal Relationships. (Oudere bron, maar relevant voor het stranger-on-the-train effect.)
Siegel, D. J. (2010). The mindful therapist: A clinician’s guide to mindsight and neural integration. W. W. Norton.
Adriaan is introvert en vindt het lastig om gesprekken te starten. Vooral met vreemden.
Hoe ga je daarmee om?
Het antwoord is simpel: maak het anderen makkelijk om met jou een gesprek te beginnen.
Hier zijn 7 handige sociale vaardigheden, speciaal voor introverten.
Ik laat je zien hoe kleine, stille gebaren een groot verschil maken in sociale interacties.
1. Glimlach: de kracht van een simpele glimlach
Je hoeft niet op iedereen een brede Julia Roberts-glimlach los te laten, maar het is altijd fijn om de mondhoeken van mensen omhoog te zien gaan. Het kan iemands dag maken.
2. Maak oogcontact
Ze zeggen dat ogen de poort naar de ziel zijn. Ik weet niet zeker of dat waar is, maar het bouwt zeker vertrouwen op. Houd oogcontact net lang genoeg vast om betrokkenheid te tonen zonder dat de ander zich ongemakkelijk voelt.
3. Knikken en leunen tijdens gesprekken
Knikken toont aan dat je actief luistert en betrokken bent bij het gesprek. Lichtjes voorover leunen terwijl iemand tegen je praat, toont interesse en aandacht. Dit zijn subtiele tekenen die aangeven dat je volledig betrokken bent bij het gesprek.
4. Gebruik open lichaamstaal
Je armen kruisen of wegdraaien kan defensief of ongeïnteresseerd overkomen. Houd in plaats daarvan je armen ontspannen en je lichaam open om te laten zien dat je benaderbaar en ontvankelijk bent.
5. Geef oprechte complimenten
Complimenten hoeven niet altijd verbaal te zijn. Complimenten kunnen ook non-verbaal zijn. Een warme glimlach, een knikje of een duim omhoog kan je waardering en positiviteit over iemands acties of uiterlijk overbrengen.
6. Let op je toon
Zelfs met weinig woorden kan je toon veel zeggen. Spreek zacht en warm om vriendelijkheid en benaderbaarheid te tonen.
7. Houd de deur open
Een van de grootste sociale vaardigheden die ik heb opgepikt, is het vasthouden van de deur voor anderen. Welke deur ik ook door ga, ik kijk altijd om om te zien of er iemand is voor wie ik de deur kan vasthouden. Houd de deur open uit vriendelijkheid, niet voor een bedankje. Dit kleine gebaar kan een groot verschil maken in hoe anderen jou zien.
Hoe introverten kunnen uitblinken in socialiseren
Introverten staan vaak voor de uitdaging om te socialiseren in omgevingen die lijken afgestemd op extraverten. Er zijn veel manieren waarop introverten kunnen uitblinken zonder hun aard te veranderen.
Bereid je voor
Gesprekstarters kunnen helpen de angst voor het beginnen van gesprekken te verminderen. Als je weet wat je wilt zeggen, kun je je zelfverzekerder voelen en de stress van het ad hoc moeten denken verminderen.
Luister meer dan je spreekt
Introverten zijn vaak geweldige luisteraars, een groot voordeel in sociale interacties. Mensen waarderen het om gehoord te worden en aandachtig luisteren kan helpen sterkere verbindingen op te bouwen.
Vind gemeenschappelijke interesses
Gedeelde interesses maken gesprekken boeiender en minder lastig. Zoek naar aanwijzingen in de omgeving of de kleding van de persoon die kunnen wijzen op gemeenschappelijke hobby’s of interesses.
Neem pauzes wanneer nodig
Socialiseren is vermoeiend voor introverten, neem pauzes wanneer nodig. Zoek een rustige plek om even op te laden voordat je weer bij de groep komt.
Stel realistische verwachtingen
Je hoeft niet het middelpunt te zijn om een succesvolle sociale ervaring te hebben. Stel realistische doelen voor jezelf, zoals het hebben van een betekenisvol gesprek met één of twee mensen.
Gebruik technologie om je sociale vaardigheden te verbeteren
Online contact kan het makkelijker maken om mensen later persoonlijk te ontmoeten. Gebruik sociale media of professionele netwerksites om gesprekken te beginnen en relaties op te bouwen.
Praktische stappen voor succesvollere communicatie
Volg deze concrete stappen om deze principes toe te passen:
Oefen regelmatig: Socialiseren is een vaardigheid die, net als elke andere vaardigheid, oefening vereist. Begin klein, met een glimlach naar een buurman of een knikje naar een collega om contact te maken.
Reflecteer na interacties: Reflecteer na elke sociale interactie: wat ging goed, wat kan beter? Deze reflectie helpt je om te groeien en je sociale vaardigheden te verbeteren.
Zoek steun: Zoek steun van vrienden of een coach: vraag om feedback en oefening. Ze kunnen je waardevolle feedback en aanmoediging geven.
Wees geduldig met jezelf: Verandering kost tijd. Wees geduldig en erken elke kleine vooruitgang in je sociale vaardigheden.
De kracht van kleine gebaren
Introverten hebben een unieke kracht: ze kunnen gesprekken verdiepen door gebruik te maken van stilte en aandacht. Kleine, betekenisvolle gebaren bouwen diepe, authentieke verbindingen op. Onthoud dat je niet de luidste hoeft te zijn om een grote impact te maken. Soms spreken stille gebaren het luidst.
Pas deze tips toe en ervaar hoe je sociale wereld verandert. Elke succesvolle reis begint met een kleine stap in de juiste richting. Zet vandaag de eerste stap naar een vervullender sociaal leven.
Als loopbaancoach en personal breintrainer help ik mijn cliënten om sociale vaardigheden en zelfvertrouwen te ontwikkelen en via kleine stappen naar een groots leven te gaan. Met de nieuwste mentale technieken kunnen we de gewoontes creëren die jij wil en je leren goede beslissingen te nemen. Dus neem contact op wanneer je meer wil weten over hoe ik je kan helpen je problemen op te lossen en je doelen te bereiken.
Meer inzichten en tips deel ik graag met jou in een wekelijkse mail. Dus wanneer je je realiseert dat je meer uit het leven wil halen, meld je dan nu aan in via deze link omdat je dan elke week een tip krijgt toegestuurd:
P.S. Wanneer je dit artikel waardevol vindt, klik dan nu op een van de knoppen hieronder omdat je zo ook anderen inspireert met deze tips en inzichten. Of stuur het door naar één iemand die deze inzichten kan gebruiken. Want zo draag je bij aan een betere wereld. Dankjewel!
Heb jij je ook al eens zorgen gemaakt over een vriend/familielid/collega en gevraagd of alles in orde is? En dan het antwoord gekregen “Oh, ik ben gewoon gestrest“. Alsof er niets is om je zorgen over te maken?
We gebruiken de woorden “Ik ben gestrest” vaak terloops in onze dagelijkse gesprekken, waarbij we voorbijgaan aan de negatieve effecten van stress in ons leven. Want er zijn steeds meer aanwijzingen dat we ons veel meer zorgen zouden moeten maken over onze stressniveaus dan we doen.
Dit is wat stress met je doet
Het Center for Disease Control in de VS ontdekte dat 66 procent van de mensen zegt ’s nachts wakker te liggen van de fysieke of emotionele gevolgen van stress.
En stress is in verband gebracht met veel gezondheidsproblemen, waaronder obesitas en hartziekten. Stress beïnvloedt niet alleen ons, maar ook de mensen om ons heen.
Natuurlijk is niet alle stress slecht. Stress kan ons ook aanzetten tot actie. En het is ook niet altijd te vermijden.
Onderzoekers hebben de elementen gevonden die bepalen of stress jou uiteindelijk positief of negatief beïnvloedt:
Jouw perceptie van stress
De betekenis die je eraan hecht
Jouw vermogen om om te gaan met onzekerheid en ambiguïteit
De mate van controle die je hebt over de omstandigheden die de stress veroorzaken.
De onderzoekers zijn van mening dat we ons best wat meer bewust worden van hoe we kijken naar situaties. Vaak verdraaien we de werkelijkheid door bijvoorbeeld te generaliseren (“Mijn baas is altijd…”, “Waarom kan ze nu nooit eens….”).
Door meer waarheidsgetrouw naar (stressvolle) situaties te kijken, blijven we makkelijker kalm, energiek, creatief en veerkrachtig.
Mensen die lijden onder slopende stress in hun leven, zien vaak niet in hoe dit hun gezondheid, relaties en werk beïnvloedt.
Tot op zekere hoogte kunnen we stress verminderen door gewoon goed voor onszelf te zorgen, door goed te slapen, te bewegen en te eten. Dit is zelfempathie, ofwel: rekening houden met en medeleven hebben voor jezelf.
Maar om echt te gedijen bij stress, moeten we ook werken aan zingeving of een doel in ons werk of andere activiteiten, en aan het voeden van onze positieve relaties met behulp van empathie.
Empathisch luisteren kan de sleutel zijn tot het verminderen van stress in ons leven.
Hoe ziet empathisch luisteren eruit?
Om echt empathisch te kunnen luisteren, is het nodig een egocentrische kijk op de wereld op te geven, en vooroordelen of verwrongen denken opzij te zetten om met aandacht contact te maken met de emoties van een ander. Het gaat over een verlangen naar verbinding en begrip, in plaats van te willen winnen.
Dit zijn zeven tips om jouw empathisch luisteren en jouw vermogen om empathie uit te drukken te verbeteren:
Reflecteer wat anderen tegen je zeggen door te herhalen of te herformuleren wat iemand heeft gezegd. Bijvoorbeeld: “Het klinkt alsof je veel te doen had vandaag op het werk?”
Benadruk het gevoel achter de woorden en controleer de juistheid van je interpretatie. Bijvoorbeeld: “Je klinkt uitgeput. Is er iets waar je last van hebt op je werk?”
Let op lichaamstaal. Bijvoorbeeld: “Je ziet er gespannen uit. Wat kan ik doen om te helpen?”
Stel open vragen, om te laten zien dat je geïnteresseerd bent in het perspectief van de ander. Bijvoorbeeld: “Hoe was je dag op het werk?” Niet: “Waarom ben je zo laat?”
Doe rustig aan en haal diep adem om jezelf te kalmeren als je voelt dat er op je knoppen wordt gedrukt of als je de spanning van iemand anders opvangt. Je emotionele reacties afremmen kan nuttig zijn om je echt af te stemmen op de ander en niet impulsief te reageren.
Vermijd snelle oordelen. Empathie betekent mensen zien als altijd veranderend en evoluerend; je ver-oordeelt dus niet.
Leer van het verleden. Als je je niet bewust bent van je eigen vooroordelen en vaak overhaaste conclusies trekt, zul je moeite hebben om echt naar een ander te luisteren en hem of haar accuraat waar te nemen. Wees je bewust van persoonlijke vooroordelen zodat je beter kan zien wat er werkelijk gebeurt in een bepaalde situatie.
Zo is empathisch luisteren de verrassende sleutel tot het verminderen van stress in ons leven. En leren communiceren met empathie helpt je bovendien bij het opbouwen van meer positiviteit in je relaties.
En een van de verstandigste manieren om te leren hoe je meer kunt worden van wat in je zit en om je leven ten goede te veranderen is het investeren in jezelf via een coach. Want een geschikte coach kan je begeleiden in het beslissen over een goede richting in jouw loopbaan, in het bevrijden van overdreven perfectionisme, in het ontwikkelen van jouw zelfvertrouwen, in het bereiken van het volgende niveau in jouw leven. Hier lees je meer over mij en hoe je contact kunt opnemen.
Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!
P.S. Je helpt me echt wanneer je deze berichten deelt op sociale media. Dus als het niet te veel moeite is, klik dan op een van de knoppen hieronder. Dankjewel!
Sommige mensen ‘geven’ je stress. Onderzoek toont aan dat hun negatieve stimuli je hersenen zelfs kunnen beschadigen.
Daarom is het belangrijk dat je weet hoe je er het best mee omgaat.
Sommige toxische mensen zijn zich helemaal niet bewust van de negatieve impact die ze hebben op de mensen om hen heen, en anderen lijken voldoening te halen uit het op de zenuwen werken van anderen. In elk geval creëren ze onnodige stress.
En die stress heeft een negatieve invloed op de hersenen. Zelfs een paar dagen stress kan de effectiviteit van neuronen in de hippocampus aantasten – een hersengebied dat verantwoordelijk is voor redeneren en geheugen. Weken van stress veroorzaken schade aan neuronale dendrieten (dat zijn die ‘armpjes’ die hersencellen gebruiken om met elkaar te communiceren), en maanden van stress kunnen neuronen permanent vernietigen. Zo bedreigt stress jouw geluk.
Het vermogen om je emoties te beheersen en kalm te blijven onder druk heeft een directe link met je prestaties. Wanneer je bedreven bent in het managen van jouw emoties in tijden van stress, kan je kalm en in controle blijven.
Ik ben talloze effectieve strategieën tegengekomen die succesvolle mensen gebruiken om met toxische mensen om te gaan. Hier vind je er zeven. Om effectief om te gaan met toxische mensen, heb je een aanpak nodig die je in staat stelt om te controleren wat je kunt controleren, en te elimineren wat je niet kunt controleren. En meestal heb je veel meer in de hand dan je beseft.
1. Stijg er bovenuit
Toxische mensen maken je gek omdat hun gedrag zo irrationeel is. Dus waarom sta je jezelf toe om emotioneel op hen te reageren?
Hoe irrationeler en ongefundeerder iemand is, hoe makkelijker het voor jou zou moeten zijn om jezelf uit hun valstrikken te verwijderen. Stop met te proberen om ze te verslaan in hun eigen spel. Neem emotioneel afstand van hen en benader de interacties met hen alsof ze een wetenschappelijk project zijn. Je hoeft niet te reageren op de emotionele chaos – alleen op de feiten.
2. Stel grenzen
Veel mensen hebben het gevoel dat ze de situatie niet in de hand hebben omdat ze met iemand samenwerken of samenwonen. Maar wanneer je eenmaal een manier hebt gevonden om boven een persoon uit te stijgen, zal je hun gedrag makkelijker kunnen voorspellen en begrijpen. Dit zal je in staat stellen om rationeel te denken over wanneer en waar je het met hen moet uithouden en wanneer niet. Bijvoorbeeld, zelfs als je nauw samenwerkt met iemand in een projectteam, betekent dat niet dat je er de hele tijd moet bijzitten.
Je kan een grens stellen, maar je zult dat bewust en proactief moeten doen. Als je de dingen op hun beloop laat, zal je voortdurend verwikkeld raken in moeilijke gesprekken. Als je grenzen stelt en beslist wanneer en waar je een moeilijk persoon aanspreekt, kan je veel van de chaos beheersen. Blijf vasthouden aan jouw grenzen wanneer de ander erop inbeukt.
3. Blijf je bewust van jouw emoties
Emotioneel afstand houden vereist bewustzijn. Je kunt niet voorkomen dat iemand op je knoppen drukt als je niet herkent wanneer dat gebeurt.
Als een mentaal onstabiel persoon je op straat benadert en je vertelt dat hij koning Boudewijn is, is het onwaarschijnlijk dat je hem op het rechte pad zult brengen. Want je herkent en voelt meteen hoe absurd dat is. Als je een collega tegenkomt die ook ontspoord denkt, is het soms het beste om gewoon te glimlachen en te knikken.
4. Neem afstand
Klagers en negatieve mensen wentelen zich in hun problemen en richten zich niet op oplossingen. Ze willen dat mensen meedoen aan hun medelijdenfeestje, zodat ze zich beter kunnen voelen over zichzelf. Mensen voelen vaak druk om te luisteren naar klagers omdat ze niet willen worden gezien als hardvochtig of onbeleefd, maar er is een dunne lijn tussen het bieden van een luisterend oor en meegezogen worden in hun negatieve emotionele spiraal.
Je kunt dit alleen voorkomen door grenzen te stellen en afstand te nemen als dat nodig is. Zie het als volgt: als de klager zou roken, zou je dan de hele middag de rook inademen? Je zou afstand nemen, en dat doe je ook met klagers. Een goede manier om grenzen te stellen is klagers te vragen hoe ze het probleem denken op te lossen. Ze zullen ofwel zwijgen ofwel het gesprek in een meer productieve richting sturen.
5. Laat niemand jouw vreugde beperken
Wanneer jouw gevoel van plezier en voldoening wordt bepaald door de meningen van andere mensen, ben je niet langer de meester van jouw eigen geluk. Wanneer emotioneel intelligente mensen zich goed voelen over iets dat ze hebben gedaan, zullen ze zich dat door niemands mening of hatelijke opmerkingen laten afnemen.
Je moet jezelf niet vergelijken met anderen, en je kan de meningen van anderen altijd met een korreltje zout nemen. Jouw eigenwaarde komt van binnenuit. Ongeacht wat mensen op een bepaald moment van je denken, één ding is zeker: je bent nooit zo goed of slecht als ze zeggen dat je bent.
6. Richt je niet op problemen – wel op oplossingen
Waar je je aandacht op focust, bepaalt je emotionele toestand. Als je je fixeert op de problemen waarmee je wordt geconfronteerd, creëer en verleng je negatieve emoties en stress. Wanneer je je richt op acties om jezelf en je omstandigheden te verbeteren, creëer je een gevoel van persoonlijke effectiviteit dat positieve emoties opwekt en stress vermindert.
Als het gaat om toxische mensen, geeft het fixeren op hoe gek en giftig ze zijn, hen macht over jou. Stop met denken over hoe lastig die moeilijke persoon is, en focus je in plaats daarvan op hoe je met hem of haar omgaat. Dit maakt je effectiever door je de controle te geven, en het zal de hoeveelheid stress verminderen die je ervaart wanneer je met ze omgaat.
7. Praat niet negatief tegen jezelf
Soms absorbeer je de negativiteit van andere mensen. Er is niets mis mee om je slecht te voelen over hoe iemand je behandelt, maar hoe je tegen jezelf praat (de gedachten die je hebt over je gevoelens) kan de negativiteit versterken of je net helpen om er overheen te komen. Negatieve zelfpraat is onnodig en zelfvernietigend. Het brengt je in een neerwaartse emotionele spiraal die moeilijk te doorbreken is.
Tot slot: het is verleidelijk, maar niet zo effectief, om te proberen alles in je eentje aan te pakken. Om met toxische mensen om te gaan, helpt het dat je andere mensen aanspreekt om hun inzicht en hulp te vragen wanneer je die nodig hebt. Zoiets eenvoudigs als het uitleggen van de situatie kan leiden tot een nieuw perspectief. Meestal zien andere mensen een oplossing die je niet ziet, omdat zij niet zo emotioneel betrokken zijn bij de situatie.
Je zal op de proef worden gesteld door interacties met toxische mensen. Gelukkig zorgt de plasticiteit van jouw hersenen ervoor dat ze zich kunnen vormen en veranderen als je nieuw gedrag oefent, zelfs als het eens niet lukt om de interactie goed te laten uitdraaien. Als je deze gezonde, stressverlagende technieken voor het omgaan met toxische mensen toepast, train je je hersenen om effectiever met stress om te gaan en verminder je de kans op vervelende gevolgen.
Als coach help ik jou om beter te communiceren met jezelf en anderen, en om jouw doelen helder te stellen en ze te bereiken. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Neem gerust eens contact op voor meer info over coaching.
Introverte mensen: de grote mythe. Toegang hebben tot introverte kwaliteiten is eigenlijk een ongelooflijk krachtige troef, vooral zelfs als het gaat om contact maken
Volgens een onderzoek door het Nederlands Centraal Bureau voor de Statistiek bij bijna 8000 volwassenen zijn we tijdens de coronacrisis niet ongelukkiger geworden. Sterker nog, het welzijn is licht toegenomen.
Een aantal mensen raakt hun job kwijt en elke dag horen we berichten over overlijdens door corona. Dus hoe kan het welzijn dan gelijk zijn gebleven? Een socioloog zegt dat mensen om zich heen kijken. Doordat het bij anderen niet zo goed gaat, realiseren zij zich dat het bij hen zelf juist best wel goed gaat. Verder zijn er de steunmaatregelen van de overheid waardoor veel mensen hun loon krijgen doorbetaald.
“De lockdown is heerlijk”
Een aantal mensen in het onderzoek kan de lockdown die de crisis met zich meebracht wel eens fijn hebben gevonden. Zij zien vooral de voordelen die de lockdown met zich meebrengt. Uit onderzoek van hoogleraar Meike Bartels van de Vrije Universiteit Amsterdam, blijkt namelijk dat 1 op de 5 de lockdown ‘stiekem’ heerlijk vindt. Productievere werkdagen, minder verplichtingen en meer tijd voor het gezin worden vaak gezien als positieve veranderingen. Ook patiënten die last hebben van voortdurende stress, genezen sneller dan normaal.
Introvert of extravert?
Of je de lockdown fijn vindt of niet wijten onderzoekers vooral aan het onderscheid tussen introverte en extraverte personen. Die voorkeuren worden tijdens een lockdown uitvergroot. Introverte mensen vonden de periode van rust heerlijk. Zij bloeiden op, konden goed thuiswerken in hun eentje en hadden geen behoefte aan festivals. Extraverte mensen hadden er moeite mee. Zij hebben anderen nodig om energie te krijgen. Extravert was altijd de norm, maar tijdens de pandemie is dat verschoven naar introvert.
Situationeel
Nu hebben we allemaal wel momenten dat we ons ongemakkelijk en nerveus voelen als we contact maken met anderen, vooral voor de eerste keer. We hebben de neiging om mensen in de categorie extravert of introvert te plaatsen, maar de waarheid is dat in elke situatie iemand die normaal extravert is zich introvert kan gedragen en vice versa. Het gaat allemaal om de comfortdrempel voor die specifieke persoon in die specifieke situatie.
Flexibel
Dus of je jezelf nu als introvert of extravert beschouwt (of ergens daartussenin), ik wil hier zo dadelijk een grote mythe rond introversie ontkrachten.
Zoals elke gedragsvoorkeur is introvert/extravert een spectrum en we vallen allemaal ergens op die lijn. Dus of je je nu zelf identificeert als introvert, extravert of ambivert, het is maar een gedragsvoorkeur. Jouw echte kracht ligt in het feit dat je in staat bent om uit je standaardmodus te stappen en je flexibel op te stellen over het hele spectrum. Waarom? Omdat je dan veel gemakkelijker en met meer impact contact kunt maken.
Je hoeft jezelf dus niet te verschuilen achter: “Ik ben introvert, dus spreken voor een groep/contact maken met nieuwe mensen/socialiseren/’zichtbaar zijn’ als ondernemer, enz. komt niet natuurlijk bij me op“. Sommige van de meest succesvolle mensen zoals J.K. Rowling (de auteur van Harry Potter) en Bill Gates hebben zelf al verklaard dat ze introvert zijn. Ook van bijvoorbeeld Tom Hanks, Emma Watson, Lady Gaga, Angelina Jolie, Keanu Reeves, Johnny Depp, Steven Spielberg, Albert Einstein, Prinses Diana, Marc Zuckerberg, Lionel Messi en Angela Merkel is geweten dat ze introvert zijn.
Geen excuus
Waarom? Omdat introvert zijn (of extravert zijn) niets, maar dan ook niets, te maken heeft met:
verlegenheid
zelfvertrouwen
je vermogen om contact te maken
succes
je neiging om spannende uitdagingen uit de weg te gaan
je mond open doen
of mensen naar jou luisteren
invloed uitoefenen
een leider zijn…
Introversie (of extraversie) gebruiken als een reden waarom je iets niet kunt is gewoon een groot, vet excuus om jezelf veilig te houden, om jezelf klein te houden, en om jouw ware potentieel niet te realiseren. Een gebrek aan zelfvertrouwen heeft vaak eerder te maken met perfectionisme en bevestigingsdrang. Hier lees je daar meer over.
Want de waarheid is: toegang hebben tot introverte kwaliteiten is eigenlijk een ongelooflijk krachtige troef, vooral zelfs als het gaat om contact maken. En die introverte kwaliteiten kunnen we allemaal oefenen, om er vaardiger in te worden.
“Veel mensen denken dat introversie betekent dat je asociaal bent, en dat is echt een misvatting. Want eigenlijk is het gewoon zo dat introverte mensen anders sociaal zijn.” – Susan Cain
De simpele vraag om te ontdekken of je introvert bent
Dus als introversie en extraversie niets te maken hebben met zelfvertrouwen, verlegenheid, verbindingsvaardigheden, enz., hoe weet je dan waar je zit op dat spectrum?
Er is maar één vraag die je jezelf moet stellen om daarachter te komen:
Hoe tank ik mijn energie bij?
Introversie en extraversie (en de tussenvorm ambiversie) worden voornamelijk bepaald door hoe je je batterijen oplaadt, door hoe je energie bijtankt.
Voel je je energiek en levendig tijdens en na interactie met mensen? Dan ben je waarschijnlijk extravert.
Voel je je uitgeput tijdens en na de interactie met mensen? Dan ben je waarschijnlijk introvert.
Zit je er ergens tussenin? Heb je een omslagpunt? Krijg je energie tot een bepaald punt en raak je daarna uitgeput? Dan ben je waarschijnlijk een ambivert.
“Introverte gesprekken zijn als jazz. Elke speler krijgt de kans om een mooi stuk te soleren voordat de andere speler binnenkomt en zijn solo doet.” – Laurie Helgoe
Dus nu je hebt gevonden of je de gedragsvoorkeuren hebt van een introvert, extravert of ambivert, weet dat er dingen zijn die we van elkaar kunnen leren. Elk deel van het spectrum heeft zijn sterke en zwakke punten.
Wat we van introverten kunnen leren over verbinden
Laten we ons richten op een van de krachtigste verbindende eigenschappen die er zijn, die de meeste introverte mensen van nature bezitten en die we allemaal kunnen oefenen. Het maakt een groot verschil in de diepte van verbinding die je met een ander kunt voelen:
Het vermogen om krachtig te luisteren en anderen te horen
Weet je nog hoe iemand tegen jou aan het praten was over zichzelf, en toen die uitgepraat was weer verder ging om met iemand anders te praten?
Het klinkt zo simpel, maar als je niet de tijd neemt om iemands verhaal te horen en geïnteresseerd te raken in zijn of haar leven, kun je simpelweg geen echte connectie hebben.
En dit is waar introverte mensen zo sterk in zijn. Ze hebben de kracht om:
diepe verbindingen te maken met weinigen, in tegenstelling tot oppervlakkige verbindingen met velen
betekenis en verbanden voor anderen te vinden door actief te luisteren: ze verbinden de puntjes met elkaar
te leren van wat ze horen (omdat ze echt luisteren)
nuances in mensen en gesprekken waar te nemen die velen missen
Hoe kunnen ook niet-introverten dit vermogen ontwikkelen?
Het vermogen van een introvert om te luisteren is gebaseerd op focus (door aanwezig te blijven), het verdiept door te herhalen wat hij hoort, en versterkt nog door verduidelijkende vragen te stellen.
Niet alleen laat dit de ander zien dat je echt luistert en moedigt het hem aan om dieper te gaan, het creëert een van de krachtigste menselijke ervaringen van allemaal: gehoord worden.
Dus hoe kan ook jij dit vermogen (verder) ontwikkelen?
Tips om wel te doen
Luister: Haal regelmatig diep adem tijdens een gesprek en wees aanwezig bij de persoon die voor je zit.
Herhaal: Nadat de ander klaar is met vertellen, herhaal je wat je net gehoord hebt door iets te zeggen als ‘Wow, dus je werkt fulltime, maar je hebt je bijgeschoold tot energetisch therapeute en opent nu een praktijk in bijberoep. Indrukwekkend!’
Verduidelijk: Word nieuwsgierig naar de ander door verhelderende vragen te stellen zoals: ‘Hoe is dat voor je geweest? Hoe voelde je je daarbij? Wat bedoel je met ‘…’?
Tips om niet te doen
Draai het gesprek niet bij de eerste de beste gelegenheid naar jou. Is jou dat wel eens overkomen? Het is absoluut een connectiekiller!
Wees niet onoprecht – als je iemands verhaal niet zo interessant vindt, is dat niet erg. Doe niet alsof. Je kunt gewoon zeggen: “Bedankt dat je het met me wilde delen.”
Weersta de drang om de kamer rond te kijken naar iemand die ‘interessanter’ is. Bijna gegarandeerd merkt de andere persoon dat.
Val niet in de rede of vertel niet hoe dit je doet denken aan een soortgelijk verhaal uit je leven – het kaapt het gesprek, wat zeer irritant kan zijn.
Wacht niet gewoon op je beurt om te praten, oefen in het laten vallen van de verwachting dat het gesprek zich uiteindelijk op jou zal richten en wees aanwezig.
Mindset
De eerste stap naar elke vorm van groei of persoonlijke ontwikkeling is het besef dat je kunt en wilt groeien – en daarmee erken je dat je van anderen dient te leren. En daarom is het zo krachtig om te zien dat iedereen iets te bieden heeft.
Het maakt niet uit waar je valt op het spectrum, je kunt leren van de mens tegenover je – als je je verbindingen en gesprekken ingaat met die mindset. En je zult versteld staan van hoe anders je anderen begint te horen. Probeer het vandaag nog uit!
Laat het me weten, bijvoorbeeld in de reacties hieronder: waar val jij op het spectrum en wat zou het jou opleveren als je open stond om te leren van je tegenpool?
En voor degenen onder ons die deze manier van contact maken niet van nature hebben, bedenk dat het oefening vergt. De enige vaardigheden die je onder de knie krijgt, zijn die vaardigheden die je keer op keer herhaalt.
Als gecertificeerd perfectionismecoach help ik jou om je te bevrijden van het patroon van overdreven perfectionisme en bevestigingsdrang en om zo stappen vooruit te zetten richting jouw droomleven.
Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!
P.S. Wanneer je tot hier hebt gelezen en dit een waardevol artikel vindt, deel het dan nu via de Facebook, LinkedIn of Pinterest-knop omdat je er zo jouw vrienden mee inspireert. Dankjewel!
Je hebt dromen en ambities. En je wil er echt voor gaan. Geen gebrek aan motivatie dus. En toch. Toch houdt iets jou tegen om een volgende stap te zetten in jouw ontwikkeling.
Dat ligt vaak aan hoe jij over jezelf praat en de manier waarop je met jezelf en anderen communiceert. Want de manier waarop je communiceert heeft een enorme impact op jouw ontwikkeling, op jouw succes in het leven.
Wist je dat studies aantonen dat negatieve woorden gebruiken – zoals ‘nee’ – ons brein beïnvloeden waardoor we minder effectief zijn en ons eigen succes hinderen?
Dus wil jij een positieve invloed hebben op jouw succes én meer invloed hebben op anderen, verander dan jouw communicatie naar jezelf en naar anderen.
Dit zijn 5 geheimen om succesvol te communiceren. Door deze 5 tips toe te passen in je communicatie naar jezelf en de mensen rondom jou, zal je ervaren dat jouw impact vergroot en dat je meer vooruitgang boekt in je leven.
1. Stop met ‘zou’
‘Ik zou wat meer tijd aan mijn eigen ontwikkeling moeten besteden.’
‘Ik zou een opleiding moeten volgen om beter te communiceren.’
‘Ik zou, ik zou, ik zou…’
Als je spreekt in termen van ‘zou’, dan heb of krijg je het gevoel dat het iets is dat van buitenaf wordt opgelegd. Maar dat jij er zelf niet volledig achterstaat. Zo maak je het moeilijk om er écht mee aan de slag te gaan en er succes in te boeken.
Wil je vanuit innerlijke motivatie beslissen om actie te ondernemen, stop dan met die ‘zou’ en spreek in termen van doen:
‘Ik ga mezelf verder ontwikkelen’
‘Ik ontwikkel mezelf verder’
‘Ik schrijf me in voor die opleiding’
Dat zet aan tot actie vanuit je innerlijke motivatie en vergroot jouw kans op succes.
2. Voeg ‘nog’ toe
Zo vaak hoor ik mensen zeggen: ‘dat kan ik niet’. Zoals ‘ik kan niet leidinggeven’, ‘ik kan niet verkopen’, ‘ik kan niet voor een publiek spreken’,… Klinkt redelijk hopeloos, niet? Je kunt het niet en je zal het nooit kunnen. Zo spreken nodigt niet uit om er werk van te maken. En als je er geen werk van maakt, dan boek je ook geen vooruitgang.
Zeg beter: ‘ik kan het NOG niet’. Zo geef je jouw brein de boodschap dat je het op dit moment nog niet kan, maar dat het in de toekomst wél kan. En dat stimuleert je om jezelf te ontwikkelen, om te leren, om het te doen met vallen en opstaan. En daardoor jouw doelen te bereiken.
3. Stop met proberen
Wat gebeurt er als je nu probeert recht te staan? Inderdaad, je blijft zitten. Want je staat niet recht als je het enkel probeert.
Soms hoor ik ‘Ik probeer dingen te veranderen, maar het lukt niet’. Wel: je doet het of je doet het niet. Proberen impliceert dat je het misschien niet zal doen, en dat verkleint de kans op succes. Heb je de intentie om iets te doen, doe het dan. Heb je geen intentie om iets te doen, doe het dan niet en neem daar dan de verantwoordelijkheid voor.
Wees duidelijk en eerlijk tegenover jezelf, dan herken je beter wat je wil bereiken en doen. Dat geeft focus en motiveert, waardoor je de kans op succes vergroot. Verander ‘proberen’ door een bewuste intentie om iets te doen. Of de beslissing om het niet te doen.
4. Stop met ‘druk, druk, druk’
‘Ik heb het veel te druk om mezelf te ontwikkelen’
Druk, druk, druk zijn: voor veel mensen is het een statussymbool. Als ik het druk heb, dan ben ik belangrijk. Het houdt ook in dat je aan het ‘vechten’ bent om alles voor elkaar te krijgen. En die strijd maakt jou nu net minder effectief.
Vervang het concept ‘druk’ door ‘productief’. Word effectiever waardoor je meer dingen kunt aanpakken, meer impact krijgt en meer vooruitgang boekt in plaats van druk bezig te zijn.
Maak van jouw drukke dagen vanaf nu productieve dagen.
5. Start met het positieve formuleren van je doel
“Ik moet echt stoppen met ….”
Heb je deze zin al eens van jezelf gehoord? Da’s heel normaal. En als je echt iets wil bereiken, als je echt iets wil veranderen, vertel dan meteen ook wat je wél wil, in plaats van enkel wat je niet wil of waar je mee wil stoppen.
Formuleer dus jouw doel positief. ‘Ik moet stoppen met al dat surfen op sociale media‘ verander je in: ‘Ik ga vanaf nu meer boeken lezen‘. Een positieve formulering van jouw doel vergroot de kans op succes gigantisch.
Ik ben benieuwd: wat zeg jij eigenlijk tegen jezelf als het om je eigen ontwikkeling en groei in je leven gaat? Of hoe communiceer jij naar je gezinsleden of medewerkers? Misschien herken je wel een of meer manieren van communiceren? Wat is daarvan het effect?
Weet dat de manier waarop je communiceert een grote invloed heeft op jouw eigen ontwikkeling en succes. Vaak doen we onszelf, onbedoeld, ter plaatse trappelen door de manier waarop we ons eigen brein programmeren met onze communicatie.
Als zelfvertrouwencoach help ik jou om beter te leren communiceren met jezelf en met anderen en om jouw zelfvertrouwen en eigenwaarde te vergroten, om zo ook stappen vooruit te zetten richting jouw droomleven.
Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!
Zou je graag wat makkelijker kunnen krijgen wat je wil in het leven? Of het nu gaat om het onderhandelen over de prijs van een nieuw huis, het overtuigen van een klant om jouw product of dienst aan te schaffen, het verkrijgen van een sollicitatiegesprek, of hulp bij je verhuis?
Maar ben je ook zo bang om afgewezen te worden? En vraag je daarom moeilijk om hulp van anderen?
Recent onderzoek toont aan dat sterke communicatievaardigheden ervoor zorgen dat je meer invloed hebt en makkelijker krijgt wat je wil. Jouw vermogen om anderen te overtuigen bepaalt jouw succes.
De meeste mensen gaan ervan uit dat als je iets vraagt aan een ander en die zegt ‘nee’, dat je deze persoon van jouw lijstje moet schrappen en jouw vraag beter aan een ander stelt.
Maar onderzoek van Daniel Newark werpt licht op hoe je best omgaat met een eerste afwijzing van jouw verzoek als je meer succes wil hebben.
Zijn onderzoek toont aan dat we de kans dat onze verzoeken om hulp worden afgewezen serieus overschatten. Vooral nadat we eerder zijn afgewezen. En dat wijst erop dat we sneller en meer om hulp zouden moeten vragen dan nu het geval is.
We onderschatten hoe groot de kans is dat anderen ons een gunst verlenen. Verrassend genoeg toont onderzoek ook aan dat wanneer een tweede verzoek wordt gedaan van dezelfde persoon, het percentage mensen dat ja zegt tegen het tweede verzoek hoger is dan het percentage dat ja zegt tegen het eerste verzoek.
Met andere woorden: de eerste keer nee zeggen maakt de kans groter dat de ander de tweede keer wel ja zegt. Ook al zijn de twee verzoeken even groot.
Het is moeilijk om een weigering te horen. En zeker als je al eens om hulp hebt gevraagd en het antwoord was toen negatief. Maar eigenlijk is het voor de ander pas ongemakkelijk om een tweede keer nee te zeggen, legt Newark uit.
Als vraagsteller denk je te snel – bij de eerste nee – dat je te maken hebt met iemand die over het algemeen niet behulpzaam is.
Vraag het gewoon, en als je geen “ja” krijgt, vraag het dan nog eens!
In de praktijk leidt de bovenstaande manier van denken tot een rare paradox. Mensen die de eerste keer al ja zeggen op een vraag om hulp, zeggen de volgende keer ook vaak ja. En worden zo op de duur overvraagd. Denk aan mensen die willen ‘pleasen’ (misschien ken je zo iemand, misschien zelfs heel goed?) en zo overbelast geraken. En dat terwijl er andere mensen zijn die, zo suggereert dit onderzoek, ja zouden kunnen zeggen als je ze nog een keer vraagt. En wiens hulp dus onderbenut wordt.
Newark: “Zelfs behulpzame mensen weigeren soms te helpen. Als iemand nee zegt tegen ons, kan dat komen door omstandigheden die niets te maken hebben met de bereidheid van die persoon om te helpen, en op de lange termijn zijn we beter af als we mensen niet te snel afschrijven na één enkele afwijzing.” Die persoon kan het te druk hebben of net bezig zijn met ander werk op het moment dat je iets vraagt. Jouw vraag werd misschien afgewezen omdat ze op een slecht moment kwam, dus als je het op een ander moment vraagt, kan je misschien een ander resultaat bereiken – een ja.
Deze principes kan je toepassen wanneer je bijvoorbeeld iemand een aanbeveling vraagt of op sollicitatiegesprek wil gaan. Wie volhardt in het vragen en vriendelijk is, heeft duidelijk een betere kans om zijn vraag (om een job, of een verkoop bijvoorbeeld) positief beantwoord te krijgen.
Tip: wanneer je iets vraagt en de ander zegt nee, stel je dan voor dat die eigenlijk “misschien later” zegt. Zoek dan een ander moment dat misschien beter is voor die persoon en vraag het een tweede keer. Je zou kunnen riskeren dat je als ‘lastig’ overkomt, maar je weet pas echt zeker dat die persoon niet wil ingaan op je vraag wanneer je het nog één keer probeert.
Je krijgt het niet als je het niet vraagt, dus blijf het vragen!
Als zelfvertrouwencoach help ik jou om beter te leren communiceren en om jouw zelfvertrouwen en eigenwaarde te vergroten, om zo ook stappen vooruit te zetten richting jouw droomleven.
Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!
Je zou het misschien niet zeggen, maar hoe je spreekt heeft een effect op jouw brein. En op het brein van jouw gesprekspartner.
Dit zijn tips uit recente onderzoeken waarmee je niet alleen een nog betere gesprekspartner wordt, maar ook jouw eigen denken en voelen positief zal beïnvloeden.
Praat niet langer dan 30 seconden in een gesprek
Uit onderzoek van Andrew Newberg blijkt dat het menselijk brein maar een viertal dingen tegelijk kan bevatten. Dus als je vijf of tien minuten lang jouw mening tracht te beargumenteren, zal jouw gesprekspartner daar maar een klein deeltje van onthouden.
In plaats daarvan blijkt 30 seconden de optimale hoeveelheid te zijn om te spreken, zegt Newberg: “Spreek kort, één of twee zinnen per keer, een dertigtal seconden, omdat dat eigenlijk maar is wat het menselijk brein kan bevatten.”
De kunst van het vragen stellen: Wat zou jij doen?
Vragen die beginnen met wie, wat , waar, wanneer, hoe… maken meer kans op goede antwoorden. Wat je beter vermijdt aan het begin van een vraag zijn werkwoorden als: ‘Zou’, ‘Moet’, ‘Is’, ‘Zijn’,…want die beperken vaak het antwoord van de ander.
Een voorbeeld:
Goed: ‘Wat zou jij doen?’
Slecht: ‘Zou jij X doen?’
Heel slecht: ‘Zou jij X doen of Y of Z of F of G of W of…?’
Oefen jezelf op vragen stellen die beginnen met een W (wat, wie, waar,…) of Hoe, om zo meer zinvolle gesprekken te hebben.
Verwijder ‘is’ uit jouw taalgebruik
Taalwetenschapper Alfred Korzybski was ervan overtuigd dat het werkwoord ‘zijn’ zoals in ‘ik ben, hij is, zij zijn, wij zijn’ krankzinnigheid bevordert. Waarom? Wel heel eenvoudig omdat dingen nooit exact hetzelfde kunnen zijn als iets anders.
Dit X=Y denken veroorzaakt heel wat ongemak omdat we onszelf reduceren tot iets beperkend. Wanneer je zegt ‘Ik ben bediende’ identificeer je jezelf met dat ene concept ‘bediende’. Maar je bent toch veel meer dan dat? We staan er niet bij stil, maar deze manier van spreken beperkt ons enorm.
Lees eens de volgende voorbeelden en je merkt meteen het verschil:
‘Hij is een idioot’ versus ‘Hij gedraagt zich als een idioot in mijn ogen’
‘Zij is depressief’ versus ‘Ze ziet er depressief uit voor mij’
‘Ik ben een mislukkeling’ versus ‘Ik denk dat deze taak me niet gelukt is’
‘Ik ben overtuigd dat’ versus ‘Voor mij lijkt het dat’
Geef drie positieve opmerkingen voor elke negatieve
Als je in een hersenscanner zou liggen en ik flits het woord ‘NEEN’ gedurende minder dan een seconde voor jouw ogen, dan zou je jouw hersens plots allerlei stressproducerende hormonen en neurotransmitters zien vrijmaken. Deze stofjes onderbreken onmiddellijk het normaal functioneren van jouw brein: je kan minder goed redeneren, taal verwerken en communiceren.
Negatieve woorden sturen alarmsignalen door het brein. Ze hinderen ook het nemen van beslissingen en zorgen ervoor dat mensen zich irrationeler gedragen.
Door te focussen op positieve woorden en beelden kan je angst verminderen. Vandaar de kracht van positieve affirmaties. Er is wel een probleem: ons brein reageert veel minder sterk op positieve woorden en gedachten. Want het is gemaakt om ons te doen overleven, en reageert daarom vooral op zaken die het overleven in het gedrang brengen, zoals vermeende bedreigingen en dus ook negatieve woorden en gedachten.
Om deze natuurlijke neiging van ons brein te overwinnen, moeten we dus herhaaldelijk en bewust zo veel mogelijk positieve gedachten denken. Wetenschapster Barbara Fredrickson ontdekte dat we ten minsten drie positieve gedachten en gevoelens moeten genereren voor elke negatieve uitdrukking. Dit gaat ook op voor relaties tussen mensen. Zowel thuis als op het werk.
En wil je dat de relatie echt positief versterkt, dan moet je volgens de onderzoekers minstens vijf positieve boodschappen uiten voor elke negatieve boodschap (zoals een frons van je voorhoofd of een zin als ‘Ik ben ontgoocheld’) die je brengt.
Kies dus je woorden bewust. En kijk hoe – ook voor jezelf – meer positieve woorden (zoals liefde, vrede, mededogen) kunt herhalen. Het werkt om jouw fysieke en emotionele stress te verlagen, om je beter te voelen, en betere relaties met anderen te ontwikkelen.
Als coach help ik jou om beter te communiceren met jezelf en met anderen en de beste versie van jezelf te worden, en om zo ook stappen vooruit te zetten richting jouw droomleven.
Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!
P.S. Wanneer je tot hier hebt gelezen en dit een waardevol artikel vindt, deel het dan nu via de Facebook, LinkedIn of Pinterest-knop omdat je zo jouw vrienden en mij een plezier doet. Dankjewel!
Als ik terugkijk op de voorbije decennia, dan zijn de momenten waarop ik de diepste banden met mensen heb opgebouwd, de momenten geweest waarop we gewoon zaten te praten over de “grote vragen” in het leven.
Wat zijn je grote doelen in het leven? Wat zijn volgens jou je belangrijkste sterke en zwakke punten? Wat is je favoriete herinnering?
Een bekende studie onder leiding van sociaal psycholoog Arthur Aron suggereert dat het stellen van deze “grote vragen” een belangrijk aspect is bij het opbouwen van een diepe band met iemand, of het nu een geliefde of een vriend is.
In het experiment hadden ze individuen verdeeld in een “small talk” groep, waarin mensen gewoon spraken over alledaagse dingen, en een “grote vragen” groep, waar mensen een reeks van persoonlijke vragen kregen om aan elkaar te stellen.
Men ontdekte dat de personen in de “grote vragen”-groep veel meer kans hadden om een diepe band met de andere te ontwikkelen. En velen waren bereid om hun relatie buiten het laboratorium voort te zetten.
De essentie is dus om zinvolle gesprekken te voeren door zinvolle vragen te stellen. En natuurlijk echt te luisteren naar de antwoorden van de ander op die vragen.
Hier is een lijst van de 36 grote vragen die Aron voor dit onderzoek heeft opgesteld. Veel van deze vragen zijn goede suggesties om je eigen gesprekken te helpen verbeteren.
De vragenlijst is opgedeeld in drie delen, die qua intimiteit in stijgende lijn gaan.
De 36 vragen die elk gesprek meer diepgang geven
1ste reeks vragen
1. Als je iemand voor een etentje zou mogen uitnodigen (een dierbare, iemand uit je kennissenkring, iemand die uit je leven verdwenen is, een bekendheid), wie zou je dan kiezen?
2. Zou je graag bekend zijn? Op welke manier?
3. Voor je iemand opbelt, gebeurt het dan dat je vooraf oefent wat je wilt gaan zeggen? Waarom?
4. Wat is voor jou ‘een perfecte dag’?
5. Wanneer heb je voor het laatst in je eentje gezongen? En in het bijzijn van iemand anders?
6. Als je 90 zou worden en je zou op je 30ste kunnen kiezen om ofwel je jeugdige geest ofwel je lichaam nog 60 jaar te behouden, wat zou je dan kiezen?
7. Heb je ergens diep vanbinnen intuïtief een idee van hoe je gaat sterven?
8. Noem drie dingen op die jij en je gesprekspartner gemeen hebben.
9. Waar ben je in je leven het meest dankbaar om?
10. Als het kon, welk aspect van je opvoeding zou je dan veranderen?
11. Je krijgt vier minuten om je levensverhaal in zoveel mogelijk details aan je gesprekspartner te vertellen.
12. Als je morgen kon opstaan met een nieuwe vaardigheid of kwaliteit, wat zou dat dan zijn?
2de reeks vragen
1. Als je in een glazen bol een antwoord zou kunnen vinden, op welke vraag zou dat dan zijn?
2. Is er iets waarvan je al lang droomt? Waarom heb je het tot nu toe nog niet gedaan?
3. Wat is het belangrijkste wat je tot nu toe in je leven bereikt hebt?
4. Welk aspect van vriendschap heeft het meeste waarde voor jou?
5. Wat is je dierbaarste herinnering?
6. Wat is je slechtste herinnering?
7. Als je wist dat je over een jaar zou sterven, wat zou je dan aan je leven veranderen? Waarom?
8. Wat betekent vriendschap voor jou?
9. Welke rol spelen liefde en affectie in je leven?
10. Noem om de beurt een eigenschap van de ander die je positief vindt (wissel er elk vijf uit).
11. Zou je je familie omschrijven als ‘close’ en ‘warm’?
12. Hoe is de band met je moeder?
3de reeks vragen
1. Spreek elk drie statements uit die van toepassing zijn op jullie twee op dit moment. Bijvoorbeeld: ‘Op dit moment voelen wij ons alle twee …’
2. Maak deze zin af: ‘Ik zou graag iemand hebben om het volgende mee te delen: …’
3. Als de ander je beste vriend zou moeten worden, wat zou hij dan zeker over jou moeten weten?
4. Vertel je partner welk aspect van hem je het meest waardeert. Wees zo expliciet mogelijk, spreek dingen uit die je niet meteen aan een vreemde zou toevertrouwen.
5. Vertel je gesprekspartner over een heel gênant moment in je leven.
6. Wanneer heb je voor het laatst in je eentje gehuild? En in het bijzijn van iemand anders?
7. Vertel je gesprekspartner wat je op dit moment enorm aan hem waardeert.
8. Met welk ernstig onderwerp mag volgens jou echt niet gelachen geworden?
9. Als je vanavond dood zou vallen zonder dat je nog met iemand kon spreken, waarvan zou je dan spijt hebben het nooit te hebben uitgesproken? Waarom heb je het nooit gezegd?
10. Je huis en alles wat erin zit staat in brand. Nadat je je geliefden en huisdieren hebt kunnen redden, heb je nog net de tijd om één ding uit de brand te halen. Wat zou dat zijn? Waarom?
11. Van wie in je familie zou de dood je het meest raken? Waarom?
12. Vertrouw je gesprekspartner een persoonlijk probleem toe waarmee je zit en vraag hoe hij ermee zou omgaan. Vraag ook hoe hij staat tegenover jouw gevoelens in verband met dat probleem.
Je moet deze vragen niet één voor één aflopen. Je kan er enkele uitkiezen. En denk eraan: als je je kwetsbaar durft opstellen, maak je meer kans op verbinding. Oppervlakkigheid zorgt daar niet voor.
Wat vind jij van deze vragen?
Als zelfvertrouwencoach help ik jou om beter te leren communiceren en om jouw zelfvertrouwen en eigenwaarde te vergroten, om zo ook stappen vooruit te zetten richting jouw droomleven.
Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!
Je zou het misschien niet zeggen, maar hoe je spreekt heeft een effect op jouw brein. En op het brein van jouw gesprekspartner.
Als ik terugkijk op de voorbije decennia, dan zijn de momenten waarop ik de diepste banden met mensen heb opgebouwd, de momenten geweest waarop we gewoon zaten te praten over de “grote vragen” in het leven.
