Vermijd burn-out. Versterk je veerkracht. Bevrijd jezelf van perfectionisme en uitstelgedrag. Ontdek wat je gelukkig maakt. En word de beste versie van jezelf.
Je beslist om vroeg te gaan slapen. Maar plots ben je drie afleveringen verder in een reeks die je niet eens goed vindt. Je zegt dat je gezonder wilt eten. Maar een uur later zit je met een zak chips op schoot en kruimels in de zetel.
Herkenbaar? Dan ben je niet zwak. Je bent gewoon… met te veel.
Jij bent een team. Geen individu.
We denken graag dat we één stabiele, rationele persoon zijn. Maar intussen doen we het tegenovergestelde. We stellen uit, schieten uit, nemen rare beslissingen en zeggen dingen waar we spijt van krijgen.
De reden? Je bent geen solo-act. Je bent een intern team van subpersoonlijkheden. Elk met hun eigen verlangens, angsten en agenda.
Zoals apps op een smartphone. Een voor plannen. Een voor stress. Een voor comfortfood. Een voor please-gedrag. En die strijden continu om jouw aandacht.
Je brein als interne talkshow
Robert Kurzban noemt het het “modulaire brein” (2012). Geen centraal bestuur, wel een reeks systemen die elk iets anders willen: vluchten, aanvallen, paren, verbinden, vermijden, presteren…
Zij beslissen wie jij vandaag bent. Niet jij.
Gevoelens zijn de afstandsbediening
Wie het stuur grijpt in je hoofd, is niet de slimste module. Maar de luidste. De meest geladen.
Je ziet pizza? Honger neemt over. Je voelt kritiek? Verdediging schiet in actie. Je ervaart onrust? Instagram-escape komt aan zet.
Zo ontstaat gedrag dat haaks staat op je intenties.
Vergeet zelfcontrole. Denk: zelforganisatie
Je mist geen discipline. Je mist duidelijkheid over wie vanbinnen het voor het zeggen krijgt.
Zoals Dan Ariely schreef: misschien bestaat er niet één jij. Misschien zijn we gewoon een coalitie van tijdelijke versies van onszelf (2011).
En dus is het tijd om minder hard te proberen ‘jezelf onder controle te houden’, en meer te leren hoe je kiest wie je laat spreken.
Mindfulness: je interne afstandsbediening
Geen zweverig gedoe. Geen berg in Nepal.
Mindfulness is niets meer dan: opmerken wie het stuur dreigt over te nemen én even pauzeren voor je meegaat.
Hersenscans tonen aan dat meditatie de band versterkt tussen je rationele brein (prefrontale cortex) en je emotionele alarmsysteem (amygdala). Minder kortsluiting. Meer keuze (Goleman & Davidson, 2017).
En dat kan al met iets simpels als:
Breinhijack? Dit helpt in 30 seconden:
Voeten plat op de grond
Adem in. Voel. Adem uit.
Focus op het bewegen van lucht door je neus
Merk op waar je brein naartoe trekt, en keer zachtjes terug
Niet om rustig te worden. Maar om jezelf terug te vinden.
Wie krijgt vandaag zendtijd in jouw hoofd?
Wat je denkt en doet, hangt niet af van één vaste ik. Het hangt af van wie op dat moment de microfoon vast heeft.
Wijsheid begint bij herkennen wie spreekt. En bewust kiezen wie je aan het woord laat.
Zoals Sam Harris (2015) het zegt: “Wisdom is the ability to follow your own advice.”
Je leert niet alleen wie je bent, maar ook hoe je je brein herprogrammeert. Hoe je patronen verandert. Hoe je leiding neemt over de interne apps die je gedrag sturen.
Volledig online. 10 zaterdagen. Met begeleiding, humor en vooral: resultaat.
Bronnen
Harris, S. (2014). Waking Up: A Guide to Spirituality Without Religion. Simon & Schuster.
Ariely, D. (2010). The Upside of Irrationality. Harper.
Goleman, D., & Davidson, R. J. (2017). Altered Traits: Science Reveals How Meditation Changes Your Mind, Brain, and Body. Avery.
Kurzban, R. (2010). Why Everyone (Else) Is a Hypocrite: Evolution and the Modular Mind. Princeton University Press.
Als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om hun mindset en zelfvertrouwen te ontwikkelen en via kleine stappen naar een groots en gelukkig leven te gaan.
Met de nieuwste mentale technieken creëren we de gewoontes die jij wil en leer je goede beslissingen te nemen en los te breken van een belemmerend verleden.
Dus neem contact op wanneer je meer wil weten over hoe ik je kan helpen je problemen op te lossen en je doelen te bereiken.
Meer inzichten en tips deel ik graag met jou in een wekelijkse mail. Dus wanneer je je realiseert dat je meer uit het leven wil halen, meld je dan nu aan in via deze link omdat je dan elke week een tip krijgt toegestuurd:
P.S. Wanneer je dit artikel waardevol vindt, klik dan nu op een van de knoppen hieronder omdat je zo ook anderen inspireert met deze tips en inzichten. Of stuur het door naar één iemand die deze inzichten kan gebruiken. Want zo draag je bij aan een betere wereld. Dankjewel!
Buitenste: het weer, andermans beslissingen, de economie.
Vanaf nu: 80% van je energie naar die binnenste cirkel. De rest? Loslaten.
Loslaten om te kunnen kiezen
Controle is niet alles vasthouden. Het is weten wanneer je moet grijpen en wanneer je moet laten glijden.
Soms betekent het: opstaan in een vergadering en zeggen wat je vindt. Soms betekent het: je schouders ophalen als je partner de vaatwasser “anders” inruimt.
NU-opdracht: Kies vandaag één ding dat je loslaat. En één ding waar je voluit voor gaat. Schrijf ze op. Spreek ze hardop uit. Laat iemand weten dat je dit doet.
Waarom wachten je duur komt te staan
Elke dag dat je in de verkeerde bus blijft zitten, rijdt hij verder weg van waar jij wilt zijn.
Morgen is niet makkelijker. Volgende week is niet veiliger.
Wachten ís kiezen – meestal voor meer van hetzelfde.
Jouw uitdaging: Pak vandaag één touwtje terug. Laat één touwtje los. En als je vanavond in bed ligt, vraag jezelf: Heb ik het gedaan, of heb ik wéér gewacht?
Wil je leren hoe je altijd het stuur terugpakt?
Wanneer je voelt dat je klaar bent om zelfverzekerd keuzes te maken, beter te communiceren en ook in lastige situaties de regie te houden, dan is er één plek waar je dit in de vingers krijgt: de NLP Business Practitioner bij Het Ontwikkelingsinstituut.
Daar leer je niet alleen wát je kunt doen om meer invloed te hebben, maar vooral hóé je het doet: in je werk, je relaties en je dagelijks leven.
Je kan blijven lezen over controle… of je kan het vandaag beginnen ervaren. Meld je hier aan.
Als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om hun mindset en zelfvertrouwen te ontwikkelen en via kleine stappen naar een groots en gelukkig leven te gaan.
Met de nieuwste mentale technieken creëren we de gewoontes die jij wil en leer je goede beslissingen te nemen en los te breken van een belemmerend verleden.
Dus neem contact op wanneer je meer wil weten over hoe ik je kan helpen je problemen op te lossen en je doelen te bereiken.
Meer inzichten en tips deel ik graag met jou in een wekelijkse mail. Dus wanneer je je realiseert dat je meer uit het leven wil halen, meld je dan nu aan in via deze link omdat je dan elke week een tip krijgt toegestuurd:
P.S. Wanneer je dit artikel waardevol vindt, klik dan nu op een van de knoppen hieronder omdat je zo ook anderen inspireert met deze tips en inzichten. Of stuur het door naar één iemand die deze inzichten kan gebruiken. Want zo draag je bij aan een betere wereld. Dankjewel!
Je zit aan je keukentafel, telefoon in de ene hand, een halfvolle mok in de andere.
Je scrollt, zucht, veegt weer verder.
Alles is zoals altijd. Je weet zelfs niet meer wat je zocht.
Op de achtergrond klinkt de vaatwasser, of misschien een kinderstem, of gewoon de stilte tussen twee verplichtingen in.
En ineens, zonder waarschuwing, die gedachte:
Wat als dit niet het leven is dat je wou?
Niet dat het slecht gaat. Je hebt een job, een woning, misschien iemand die op je wacht. Maar ergens, diep vanbinnen, klopt iets niet meer mee. Alsof je in een toneelstuk speelt waarvan je de rol niet meer kent.
Geen drama. Geen burn-out. Gewoon die tergend stille vraag:
Wat als?
De vraag die je alles kost. En alles geeft
‘Wat als’ is geen motivatiequote voor op Instagram. Het is een breekijzer. Een opstand in twee lettergrepen. Geen schreeuw, maar een fluistering die niet meer weggaat.
Wat als je eindelijk zou zeggen wat je écht denkt? Wat als je die opleiding toch zou starten? Wat als je vertrekt?
De meeste mensen horen die fluistering. De meesten negeren ze ook. Omdat het risico’s zijn. Omdat ‘wat als’ ook kan eindigen in chaos, ruzie, ongemak.
En toch: de enige weg naar iets anders begint met die vraag.
Confronterende oefening:
Noteer je drie grootste verzuchtingen.
Zet daar één ‘wat als’-vraag bij.
Kijk er vijf minuten naar. Zonder iets op te lossen. Gewoon kijken.
Het comfort van een leven dat je niet meer voelt
We bouwen zekerheid zoals een vogel zijn nest bouwt: takje per takje. Huis, werk, gewoontes, Netflix. Alles netjes gewoven tot een warm omhulsel.
Maar op een dag merk je dat je geen vogel meer bent. Je bent een kooi geworden.
We houden van het bekende. Zelfs als het ons niet meer dient. Zelfs als het knelt.
“We prefer the certainty of misery over the misery of uncertainty.”
Realistische opdracht:
Wat in je leven is comfortabel, maar niet voedend?
Schrap daar deze week 1 ding van. Desnoods iets kleins: een zinloze vergadering. Een WhatsApp-groep. Een verplichting die nergens toe leidt.
Simpel is niet makkelijk
Verandering vraagt geen hogere wiskunde. Wel moed.
Je weet wat je te doen hebt:
Minder eten, meer bewegen.
Eerlijk praten, niet verzwijgen.
Iets opstarten, iets loslaten.
Maar het weten is nooit het probleem. Het beginnen wél.
Wrede mini-test:
Wat is het eerste kleine ding dat je kan doen? (Bv. iemand bellen, iets opzoeken, iets schrappen)
Doe het binnen 24 uur. Als je het niet doet, schrijf dan op waarom niet.
De confrontatie is vaak onthutsend eerlijk: je wacht op toestemming die nooit komt.
De bullshit van ‘het juiste moment’
Het juiste moment bestaat niet.
Er is alleen het moment waarop je het zat bent.
Zat om jezelf wijs te maken dat dit later wel komt. Zat om je dromen te behandelen als speelgoed voor als je pensioen hebt.
De waarheid? Later is nu, vermomd als uitstel.
“If you don’t design your life, someone else will. And you might not like their plan.” -Burnett & Evans (2016)
Ongemakkelijke opdracht:
Schrijf één ding op dat je al minstens een jaar uitstelt.
Stel jezelf de vraag: Wat als ik het vandaag begin, imperfect en al?
En dan, plots, beweegt er iets
Verandering voelt in het begin belachelijk klein. Een gesprek dat je aanging. Een avond die je oversloeg. Een blad dat je invulde. Maar zoals druppels rotsen uithollen, zo graaft actie zich een weg in je identiteit.
De nieuwe jij begint niet met vuurwerk. Ze begint in stilte. Met een simpele vraag:
Wat als ik vandaag gewoon begin?
Geen plan van tien pagina’s. Geen levensdoel. Alleen een beweging. Een verstoring van het bekende. Een minuscule verschuiving in je richting.
Concrete opdracht:
Zet je timer op 5 minuten.
Schrijf zonder stoppen afwerkingen van deze zin: Wat als ik…
Kies daarna de zin die het meest schuurt. En doe er vandaag iets mee.
De mensen zullen kijken. Laat ze.
Als je verandert, gaan mensen dingen zeggen. Ze zullen lachen. Zich zorgen maken. Je proberen tegen te houden. Niet omdat je fout bezig bent, maar omdat jij beweegt en zij (nog) niet.
Verandering is besmettelijk én bedreigend. Dat hoort zo.
“You will be too much for some people. Those aren’t your people.”
Dus ja, je zult misschien een paar mensen verliezen. Maar je wint iets veel groters:
Jezelf.
En dat alles begon met twee woorden.
Wat als?
Als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om hun mindset en zelfvertrouwen te ontwikkelen en via kleine stappen naar een groots en gelukkig leven te gaan.
Met de nieuwste mentale technieken creëren we de gewoontes die jij wil en leer je goede beslissingen te nemen en los te breken van een belemmerend verleden.
Dus neem contact op wanneer je meer wil weten over hoe ik je kan helpen je problemen op te lossen en je doelen te bereiken.
Meer inzichten en tips deel ik graag met jou in een wekelijkse mail. Dus wanneer je je realiseert dat je meer uit het leven wil halen, meld je dan nu aan in via deze link omdat je dan elke week een tip krijgt toegestuurd:
P.S. Wanneer je dit artikel waardevol vindt, klik dan nu op een van de knoppen hieronder omdat je zo ook anderen inspireert met deze tips en inzichten. Of stuur het door naar één iemand die deze inzichten kan gebruiken. Want zo draag je bij aan een betere wereld. Dankjewel!
Je zit met een warme koffie in de hand. Buiten fluiten merels. De dag is van jou.
En dan plots, midden in de rust: “Je bent vergeten die presentatie voor dinsdag af te werken.”
Bam. Alsof iemand een emmer koud water over je heen kiepert. Weg rust. Je lijf spant zich op. Je hart klopt sneller. Je brein heeft een gedachte gelanceerd, en je bent erin mee.
Herkenbaar? Welkom in de wereld van de innerlijke commentator. Het brein dat spreekt zonder dat je daarom vroeg.
Je bent niet de enige. Integendeel.
Iedereen heeft zo’n stem in z’n hoofd. Die van jou is misschien kritisch, angstig of overdreven voorzichtig. Zoals een overbezorgde bomma die al nerveus wordt bij het idee van een losse tegel op het voetpad.
Neem Marieke, 38, HR-manager. Goed in haar job, geliefd bij collega’s. Maar telkens als ze iets wil zeggen in een vergadering, flitst het: “Wat als dit dom klinkt?” Ze zwijgt. En haar brein zegt: Zie je wel. Je had niks te zeggen.
We kregen allemaal een schitterend brein, maar zonder handleiding. Niemand vertelde ons hoe we ermee moesten omgaan. Niet thuis. Niet op school. En dus leren we: vechten tegen onze gevoelens. Negeren wat ons lastigvalt. En hopen dat het ooit vanzelf stil wordt.
Maar het wordt niet stil.
Waarom je hoofd liever negatief denkt
Je brein heeft een ingebouwde voorkeur voor negatieve gedachten. Dat is geen fout, maar een functie. Duizenden jaren geleden was het belangrijker om gevaar te zien dan om schoonheid te waarderen.
Een voorouder die dacht: “Het zal wel gewoon wat geritsel zijn” werd opgegeten. De pessimist die dacht: “Waarschijnlijk een tijger”? Die leeft vandaag nog via jouw genen.
Die overlevingsinstincten zijn gebleven. Alleen: jij zit nu niet in de savanne. Jij zit aan je keukentafel. En toch vuurt je brein dezelfde alarmen af.
Wat kun je doen?
Herken de gedachte: “Mijn brein zegt dat ik ga falen.”
Zeg tegen jezelf: “Ah, mijn interne tijgerdetector slaat weer aan.”
Adem. En laat het passeren.
De opvoeding die je leerde om jezelf te onderdrukken
Als kind huilden we wanneer we iets nodig hadden. We vertrouwden blind op onze gevoelens. Tot de dag dat we leerden: ‘Grote jongens huilen niet.’
Onze ouders deden hun best. Maar hun boodschap was vaak duidelijk: negatieve gevoelens horen niet. Bang zijn? Flauw. Twijfelen? Onaanvaardbaar. Verdriet? Niet nu, kind.
En dus leerden we emoties te verstoppen. Te doen alsof. En onszelf te wantrouwen wanneer we iets voelden.
Wat kun je doen?
Hoor je innerlijke criticus? Bedank hem. “Dank je wel, brein, om me alert te houden.”
Benoem je gevoel als iets wat je ervaart, niet als iets wat je bent. Niet “ik ben bang”, maar “ik merk dat ik angst voel”.
Je hebt niet één, maar twee breinen
Probeer eens: denk de komende minuut niet aan een blauwe aap.
…
Juist. Daar zit ‘ie. Lachend. Midden in je hoofd.
Wat je net ervoer, is de clash tussen twee delen van je geest:
De denkende geest: je innerlijke radio-dj die de hele dag praat.
De observerende geest: diegene die merkt dat je denkt.
Die tweede? Die is goud waard.
Want zolang je denkt dat je bent wat je denkt, heb je geen keuze. Maar zodra je merkt: “Ah, mijn brein vertelt een verhaal”, krijg je ruimte. Ademruimte.
Wat kun je doen?
Breng elke dag 5 minuten door als observator. Gewoon zitten en luisteren. Zonder ingrijpen.
Noteer gedachten als voorbijtrekkende wolken: “Ik zie een gedachte over falen voorbijdrijven.”
Positief denken is overschat
We krijgen het vaak te horen: denk positief! Maar dat werkt alleen als het geloofwaardig is. Je brein voelt het meteen als je liegt tegen jezelf. “Ik ben succesvol en geliefd!” terwijl je je leeg voelt? Dat werkt niet. Het vergroot alleen de afstand tussen binnenkant en buitenkant.
Wat wel werkt? Humor. Dankbaarheid. En mildheid.
Wat kun je doen?
Speel je negatieve gedachten af in de stem van Donald Trump of een smurf. Serieus. Probeer het. Je zal zien: je brein verliest zijn sérieux.
Schrijf ’s avonds drie dingen op die oké waren vandaag. Klein is goed: een warme douche, een glimlach, een goed broodje.
De paradox van het niet-vechten
We willen dat het stopt. Die onrust. Die twijfel. Die innerlijke herrie.
En dus gaan we in de aanval. We vechten onze gedachten weg. Nemen nog een glas. Scrollen eindeloos. Kopen troostdingen. Maar hoe harder we vechten, hoe koppiger ze terugkomen.
Wat je vecht, blijft. Wat je toelaat, lost soms vanzelf op.
Wat kun je doen?
Zeg bij een lastige gedachte: “Dit mag er zijn. Ik hoef dit niet op te lossen.”
Herinner jezelf eraan: het is niet jouw taak om elk gevoel te fixen. Alleen om het te voelen en verder te gaan.
Innerlijke vrijheid
Je brein is een verhalenmachine. Het waarschuwt, overdrijft, voorspelt, vergelijkt en panikeert. Niet omdat het tegen je is, maar omdat het je wil beschermen.
Maar jij bent niet je brein. Jij bent degene die het opmerkt.
Door afstand te nemen van je gedachten, ze te benoemen, er soms om te lachen en ze vriendelijk te begroeten, krijg je iets wat geen enkel vak op school je ooit gaf: innerlijke vrijheid.
Veel van deze inzichten ontdek je ook in de NLP Business Practitioner. Niet als theorie, maar als ervaring. Als iets dat je voelt, oefent en leert toepassen: op je werk, in gesprekken, in je binnenwereld.
Als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om hun mindset en zelfvertrouwen te ontwikkelen en via kleine stappen naar een groots en gelukkig leven te gaan.
Met de nieuwste mentale technieken creëren we de gewoontes die jij wil en leer je goede beslissingen te nemen en los te breken van een belemmerend verleden.
Dus neem contact op wanneer je meer wil weten over hoe ik je kan helpen je problemen op te lossen en je doelen te bereiken.
Meer inzichten en tips deel ik graag met jou in een wekelijkse mail. Dus wanneer je je realiseert dat je meer uit het leven wil halen, meld je dan nu aan in via deze link omdat je dan elke week een tip krijgt toegestuurd:
P.S. Wanneer je dit artikel waardevol vindt, klik dan nu op een van de knoppen hieronder omdat je zo ook anderen inspireert met deze tips en inzichten. Of stuur het door naar één iemand die deze inzichten kan gebruiken. Want zo draag je bij aan een betere wereld. Dankjewel!
Je T-shirt zat binnenstebuiten. En jij dacht dat iedereen het zag.
Je komt thuis, kijkt in de spiegel en voelt een plotselinge golf van schaamte. Heel de avond heb je zo rondgelopen.
Je hersenen draaien overuren: “Hebben ze het gezien? Wat zullen ze gedacht hebben? Vinden ze me slordig?”
Je herbeleeft elk gesprek, elke blik. Maar… niemand heeft er iets over gezegd. En grote kans: niemand hééft het gezien.
Wat als dat vaker zo is dan je denkt?
We zijn allemaal de hoofdrol in onze eigen soap
Stel je voor: je zegt iets stoms in een vergadering. Je bloost. Je denkt: dit onthouden ze voor altijd.
Maar denk eens terug aan de vorige vergadering. Wat zei collega Tom daar eigenlijk precies? Weet je het nog? Nee? Precies.
We overschatten hoe opvallend onze fouten zijn. Dat noemen psychologen het Spotlight Effect: het idee dat er voortdurend een mentale schijnwerper op ons gericht staat, terwijl anderen vooral met hun eigen lichtshow bezig zijn.
In een klassiek experiment (Gilovich, Medvec & Savitsky, 2000) droegen studenten een T-shirt met het gezicht van Barry Manilow. Ze dachten dat de helft van de mensen het zou opmerken. In werkelijkheid? Slechts 20% merkte het op. (link naar het onderzoek)
Waarom we denken dat iedereen kijkt
1. Je zit op de eerste rij van je eigen leven
Je kent elk detail van wat je zei, hoe je keek, hoe je rook. Dat geeft je brein het gevoel dat alles zichtbaar en memorabel is voor anderen. Spoiler: dat is het niet.
2. Je brein is gemaakt om erbij te willen horen
Vroeger betekende afgaan in de groep: risico op uitsluiting. Vandaag is dat trauma onterecht meegekomen naar je werk, je familiediner en sociale media.
3. Instagram & co. houden de illusie levend
We zien alleen de hoogtepunten van anderen en denken: iedereen let op. Ondertussen scrollen zij voorbij jouw flaters zonder stil te staan.
De keerzijde van het Spotlight Effect
Als je denkt dat iedereen toekijkt:
Durf je minder. Je houdt je ideeën voor jezelf.
Pieker je meer. Je herspeelt gesprekken alsof je monteur bent van je eigen afgang.
Mis je het moment. Je bent te druk met hoe je overkomt om er echt te zijn.
Mensen met sociale angst ervaren het Spotlight Effect vaak intenser, vooral onder druk. (Brown & Stopa, 2007)
Hoe je uit de schijnwerper stapt (die er niet is)
Reality-check: Vraag de dag erna: “Herinner je je dat gênante moment van mij?” Antwoord: meestal niet.
Perspectiefwissel: Als een ander zich verspreekt, denk jij: “Wat een kluns”? Of gewoon: “Oh ja, dat kan gebeuren”?
Cognitieve poetsbeurt: Merken dat je brein overdrijft helpt. Zeg tegen jezelf: “Ik voel me bekeken, maar dat is nog geen bewijs dat het zo is.”
Focus naar buiten: Kijk bewust naar anderen. Hoe vaak let jij op hun kleine fouten? Bijna nooit, toch?
Lachen met jezelf is gezond
Een vriend vertelde eens dat hij tijdens een sollicitatiegesprek “seks” zei in plaats van “succes”. Hij dacht dat hij verging. Maar de recruiter lachte, en zij herinnerde zich alleen dat hij vriendelijk en enthousiast was. De rest? Vergeten.
Als je leert glimlachen om je eigen blunders, word je niet kleiner; je wordt menselijker.
Oefening:
Noteer aan het eind van de dag iets dat je gênant vond.
Geef het een cijfer van 1–10.
Vraag aan een vriend(in): wat zou jij doen als jij dat meemaakte? Grote kans dat hun antwoord milder is dan jouw innerlijke criticus.
Je staat niet op een podium
Je denkt dat je op een podium staat, in het volle licht. Maar in werkelijkheid? De zaal is leeg. Iedereen zit backstage met zijn eigen zorgen. Die spotlight? Die brandt alleen in jouw hoofd.
Dus trek dat T-shirt gewoon weer aan. Binnenstebuiten, als je wil.
En als het weer binnenstebuiten zit? Dan lach je gewoon mee. Dat is pas zelfvertrouwen.
En als iemand het tóch gezien heeft?
Dan zijn ze het morgen weer vergeten.
Net als jij bij hen.
Bronnen:
Gilovich, T., Medvec, V. H., & Savitsky, K. (2000). The spotlight effect in social judgment: An egocentric bias in estimates of the salience of one’s own actions and appearance. Journal of Personality and Social Psychology, 78(2), 211–222. https://doi.org/10.1037/0022-3514.78.2.211
Brown, R. J., & Stopa, L. (2007). The spotlight effect and the illusion of transparency in social anxiety. Journal of Anxiety Disorders, 21(6), 804-819. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/17959243/
Dat voortdurende gevoel dat iedereen op je let, dat je je geen fout mag permitteren, dat je altijd ‘in orde’ moet zijn… dat is geen toeval.
Het is een typische uitingsvorm van perfectionisme. Want perfectionisme draait niet om perfectie, maar om het verlangen om oké gevonden te worden.
Het ontstaat vaak al in onze kinderjaren, wanneer we onbewust leren dat we moeten presteren om erbij te horen, om geliefd te zijn.
En zo ontstaat er een innerlijke stem die fluistert: “Je mag geen fouten maken. Want dan val je door de mand.”
Die stem is vermoeiend. Hij maakt dat je blijft piekeren over kleine dingen, jezelf onder druk zet of net kansen laat liggen uit angst voor afwijzing. Als perfectionismecoach zie ik het elke dag: slimme, gevoelige mensen die zichzelf verliezen in dat onzichtbare juk.
Als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om hun mindset en zelfvertrouwen te ontwikkelen en via kleine stappen naar een groots en gelukkig leven te gaan.
Met de nieuwste mentale technieken creëren we de gewoontes die jij wil en leer je goede beslissingen te nemen en los te breken van een belemmerend verleden.
Dus neem contact op wanneer je meer wil weten over hoe ik je kan helpen je problemen op te lossen en je doelen te bereiken.
Meer inzichten en tips deel ik graag met jou in een wekelijkse mail. Dus wanneer je je realiseert dat je meer uit het leven wil halen, meld je dan nu aan in via deze link omdat je dan elke week een tip krijgt toegestuurd:
P.S. Wanneer je dit artikel waardevol vindt, klik dan nu op een van de knoppen hieronder omdat je zo ook anderen inspireert met deze tips en inzichten. Of stuur het door naar één iemand die deze inzichten kan gebruiken. Want zo draag je bij aan een betere wereld. Dankjewel!
Je staat voor de spiegel. Een vlek op je trui. Een pluk haar die niet mee wil. Dat ding dat je net zei in die meeting, echoot nog na in je hoofd. “Stom. Weeral. Waarom kan ik het nooit gewoon eens goed doen?”
We sleuren onze fouten mee als een zware boekentas. Maar wat als net die fouten – die kleine rafelrandjes – maken dat je echt binnenkomt bij anderen?
Niet ondanks je imperfecties. Maar precies daardoor.
Wat als jouw breuklijn precies is waar het licht binnenvalt?
Je kent het vast. Je komt op een feestje, iedereen lijkt zelfzeker.
Jij hoort alleen dat stemmetje in je hoofd: “Waarom zei je dat nu weer? Wat denken ze nu?” Alsof je tekortschiet.
Dat stemmetje – je innerlijke criticus – fluistert dat je niet genoeg bent.
Maar wat als die stem het niet bij het rechte eind heeft? Wat als net die scheurtjes maken dat je anderen raakt?
De barst die bloemen laat groeien
Er is een oud verhaal over een waterdrager met twee kruiken.
Eén perfect. Eén met een scheur.
Elke dag liep hij naar huis met anderhalve kruik water.
De gebarsten kruik schaamde zich.
Tot ze ontdekte dat langs haar kant van het pad bloemen groeiden.
Omdat zij – met haar barst – ze had bewaterd.
Misschien ben jij ook zo’n kruik. En zijn je barsten precies wat de wereld mooier maakt.
Tip 1: Zie je barst. Niet als fout, maar als functie.
Vraag je af: wat groeit er dankzij mijn zogezegde tekort?
Perfectie is een vermoeiende act
Je kan jaren proberen om op ‘de anderen’ te lijken. Vriendelijk, foutloos, vlot. Maar het vreet energie. Alsof je constant toneel speelt. En dan volgt de crash.
Volgens onderzoeker Linda Graham (2018) is zelfcompassie de sleutel tot veerkracht:
“Je hoeft jezelf niet te verbeteren voor je aanvaard mag worden. Ook niet door jezelf.”
Tip 2: Stop met vergelijken.
Vraag jezelf bij twijfel af: zou ik dit ook tegen mijn beste vriend zeggen?
Wat als je ‘tekort’ net je troef is?
Arnold Schwarzenegger had een zwaar accent. Sylvester Stallone sprak met een slis. Richard Branson worstelt met dyslexie.
En dichter bij huis? Denk aan de presentator Otto-Jan Ham met zijn schuchtere stijl die net daardoor herkenbaar is. Of Goedele Liekens, die jarenlang kritiek kreeg op haar directe communicatie maar daarmee wél taboes brak. Of Tom Waes, geen klassieke acteur, maar precies daarom geliefd: omdat hij zichzelf blijft, stuntelend en al. Ze deden het toch. Niet ondanks hun ‘tekort’. Maar net ermee.
Misschien ben jij al de juiste persoon. Niet omdat je perfect bent. Maar omdat je mens bent.
Tip 3: Herwaardeer je ‘minpunten’ als richtingaanwijzers.
Welke kwaliteiten heb je ontwikkeld precies dankzij wat ooit een pijnpunt was?
Waarom mensen écht bij jou willen zijn
Niet om je foutloze presentatie. Maar om je echtheid. Je menselijkheid. Je zachte kanten. Je twijfel soms.
Brené Brown (2015) toont aan dat kwetsbaarheid de poort is naar verbinding. En zonder verbinding? Geen vertrouwen, geen impact.
Tip 4: Deel af en toe je schaduw.
Vertel iets wat niet perfect liep. Iets kleins. Echts. Niet om medelijden te wekken, maar om nabijheid te voelen.
Jij bent een schilderij van dichtbij
Van dichtbij zie je vlekken en strepen. Maar vanop afstand: een meesterwerk. Zo is het ook met jou. Je bent niet die ene misser. Of die twijfel. Je bent een verhaal. In wording. In gelaagdheid.
Bruce Hood (2012) stelt dat ons zelfbeeld vaak gebouwd is op vergelijking met anderen – en daardoor onevenwichtig. Hij pleit ervoor om onze hele context te zien: inclusief barsten én bloei.
Tip 5: Neem afstand van je oordeel.
Wat zou je beste vriend over jou zeggen, als hij jou vanop afstand bekijkt?
Je hoeft niets te bewijzen
Je bent geen cv. Geen Instagramfeed. Geen optelsom van prestaties.
Je bent een mens, onderweg. Met barsten. Met bloei. En misschien, heel misschien, geef jij net daardoor anderen hoop.
Actie voor deze week:
Vraag aan iemand die je vertrouwt: wat waardeer jij in mij dat ik zelf niet zie?
Geef jezelf elke dag 30 seconden mildheid. Een hand op je hart. Een zucht. Een glimlach.
“Misschien ben jij wel net de persoon die iemand anders hoop geeft, simpelweg door wie je bent – mét barsten.”
Als gecertificeerd perfectionismecoach help ik je om los te komen van die drang om altijd alles juist te doen. Zodat je met meer vertrouwen in het leven kan staan, kan opkomen voor wat jij echt wil, kan genieten van alles wat wél lukt, en rust vindt in jezelf – ook als het eens niet perfect loopt. Het leven is te kort om aan de zijlijn te blijven staan. Kijk hier verder of neem gerust contact op wanneer je voelt dat het tijd is om los te komen van perfectionisme en meer rust, vrijheid en zelfvertrouwen te ervaren. Je verdient het.
Bronnen:
Brown, B. (2015). Rising Strong. Spiegel & Grau.
Graham, L. (2013). Bouncing Back: Rewiring Your Brain for Maximum Resilience and Well-Being. New World Library.
Hood, B. (2012). The Self Illusion: Why There is No ‘You’ Inside Your Head. Constable.
Als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om hun mindset en zelfvertrouwen te ontwikkelen en via kleine stappen naar een groots en gelukkig leven te gaan.
Met de nieuwste mentale technieken creëren we de gewoontes die jij wil en leer je goede beslissingen te nemen en los te breken van een belemmerend verleden.
Dus neem contact op wanneer je meer wil weten over hoe ik je kan helpen je problemen op te lossen en je doelen te bereiken.
Meer inzichten en tips deel ik graag met jou in een wekelijkse mail. Dus wanneer je je realiseert dat je meer uit het leven wil halen, meld je dan nu aan in via deze link omdat je dan elke week een tip krijgt toegestuurd:
P.S. Wanneer je dit artikel waardevol vindt, klik dan nu op een van de knoppen hieronder omdat je zo ook anderen inspireert met deze tips en inzichten. Of stuur het door naar één iemand die deze inzichten kan gebruiken. Want zo draag je bij aan een betere wereld. Dankjewel!
De wekker ging een kwartier te laat af. Er ligt nog een halve banaan op het aanrecht van gisteren. De keuken ruikt vaag naar koffie van eergisteren. Eva (38) veegt met haar mouw een broodkruimel van haar laptop.
Ze had zich voorgenomen om vanochtend te gaan wandelen. “Voor ik aan de werkdag begin, even frisse lucht en mijn hoofd leegmaken.”
Maar nu laat ze haar sportoutfit onaangeroerd op de stoel liggen, opent haar laptop en denkt: “Laat ik eerst even mijn mails doen.”
Een uur later zit ze nog steeds aan de keukentafel, in pyjamashirt, met een tweede koffie en een to-dolijst waar ‘wandeling’ onderaan bungelt… ongedaan.
Het probleem is niet je karakter
Als jij ooit met de beste bedoelingen aan je dag begon, maar toch belandde in je inbox in plaats van in beweging; je bent niet de enige.
Nieuwe gewoontes mislukken vaak omdat we ze benaderen als sprint, niet als marathon. Volgens onderzoekers van de Universiteit van South Australia duurt het gemiddeld twee maanden voor een gewoonte écht begint te kleven (Singh et al., 2024). En dan nog: alleen als ze klein en realistisch starten, ingebed in je bestaande dag.
1. Waarom grote plannen vaak struikelen
Op zondagavond had Eva een duidelijk plan: – Vroeg opstaan – Wandelen – Gezond ontbijten – Geen e-mails voor 9 uur
Maar maandag voelde anders. Moe. Vol. Chaotisch.
En zo gaat het voor velen: We plannen alsof we op vakantie zijn, maar voeren uit in de chaos van een doorsneedag.
Wat werkt wel:
Breek je doel op in iets wat minder dan één minuut duurt
Bijvoorbeeld: trek je sportkleren aan zodra je opstaat
Zelfs al ga je niet meteen wandelen, de kans dat je het wél doet stijgt enorm. Want je zet jezelf letterlijk in de richting.
2. Maak het deel van wat je toch al doet
Dinsdag beslist Eva: geen groot plan. Eén klein ding. Ze drinkt koffie zoals altijd, maar deze keer staan haar wandelschoenen al klaar bij de keukendeur. Zodra de tas leeg is, trekt ze ze aan. Dat is alles.
Klinkt simpel? Precies daarom werkt het.
Nieuwe gewoontes blijven hangen als je ze koppelt aan iets dat al vast in je dag zit. Geen “extra taak”, gewoon een uitbreiding.
Wat jij kan doen:
Kies een bestaand moment: na je tandenpoetsen, koffie, lunch
Voeg er een kleine actie aan toe: 10 kniebuigingen, 1 glas water, 2 minuten ademruimte
3. Voorbeelden die écht werken
Bestaande gewoonte
Kleine nieuwe actie
Na je koffie
Wandelschoenen aantrekken
Na je werkdag
1 zin noteren over je dag
Voor het slapengaan
Je gsm op vliegtuigmodus zetten
Tijdens tandenpoetsen
Op één been staan voor balans
Eva’s favoriet bleek: een glas water drinken telkens ze de koelkast opent.
Jouw stap:
Kies één koppeling die voor jou haalbaar is
Test het een week; hou het bij, maar zonder oordeel
4. En als je het vergeet?
Woensdag lukt het niet. Te laat opgestaan. Kind ziek. Eva denkt: “Zie je wel, ik kan dit niet.”
Maar halverwege de dag hoort ze haar eigen stem: “Ik was aan het oefenen, niet aan het falen.” Ze trekt even naar buiten tijdens de lunchpauze. Geen lange wandeling, maar toch frisse lucht.
Belangrijk: Gewoontes zijn geen examen. Eén dag missen is geen ramp. Twee dagen missen wordt een patroon.
Wat helpt:
Herinner jezelf eraan waarom je begonnen was
Herbegin gewoon bij het eerstvolgende vaste moment
Wees mild. Je leert iets nieuws.
5. Maak het plezant of beloon jezelf subtiel
Op donderdag merkt Eva iets: ze heeft meer zin om te wandelen als ze daarna naar haar favoriete podcast mag luisteren. Niet vóór, niet tijdens, maar als beloning. Dat maakt het verschil.
Je hoeft geen dure beloning te geven. Een kleine ‘yes’ in je hoofd, een vinkje op papier, een fijne snack achteraf: het werkt.
Jouw stap:
Koppel iets aangenaams aan je mini-actie
Of maak de actie zelf aangenamer: fijne schoenen, mooi schrift, zacht licht
6. Kijk achteraf even terug
Vrijdagavond. Eva zit met een tas thee en kijkt naar haar week. Ze merkt dat ze vier keer gewandeld heeft. Niet lang, niet elke dag, maar wél bewuster.
Ze vraagt zich af:
Wat ging goed?
Wat hielp?
Wat zou ik volgende week anders willen proberen?
Ze beslist: volgende week wandelt ze met haar buurvrouw op woensdag.
Jouw stap:
Plan 5 minuten reflectietijd per week
Schrijf drie korte antwoorden op
Pas maar één ding tegelijk aan
Tot slot
Goede gewoontes beginnen niet bij motivatie. Ze beginnen bij slim kiezen, klein beginnen en zacht volhouden.
Eva is intussen geen wandelkampioen. Maar ze beweegt meer, voelt zich beter, en begint haar werkdag met een helderder hoofd.
Niet door meer wilskracht. Wel door een systeem dat wérkt.
Jouw actie nu:
Kies één kleine gewoonte voor deze week. Schrijf op wat eraan voorafgaat. Plak een herinnering op je koffiemok, badkamerspiegel of toetsenbord. En begin.
Vandaag nog.
En als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om goede gewoontes aan te nemen. Om met vertrouwen beslissingen te nemen, kleine stappen te zetten, en zo stilaan te bouwen aan een leven dat écht bij je past.
Met krachtige mentale technieken leer je loslaten wat je tegenhoudt en ontwikkel je gewoontes die wél kloppen. Wil jij weten hoe ik je kan helpen bij jouw volgende stap? Neem dan gerust contact op.
👉 Wil je elke week een tip of inzicht zoals dit? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief. Ideaal voor wie voelt: “ik wil hier iets mee doen, maar weet nog niet wat.”
P.S. Vond je dit waardevol? Klik hieronder op een van de knoppen of stuur het artikel door naar iemand die dit nu nodig heeft. Dankjewel. Want zo inspireer je iemand anders om te luisteren naar zijn of haar hart.
Ken je dat moment waarop je ineens hapert? Je scrollt. Je zapt. Je opent een nieuw tabblad.
Niet omdat je iets wil zien. Maar omdat je bang bent om iets te missen.
Alsof er altijd ergens iets beters, boeienders of belangrijkers gaande is dan wat je nu doet.
En dat vreet. Aan je aandacht. Aan je voldoening. Aan je rust.
YAMA. You Always Miss All. Niet als dreiging. Maar als inzicht. Je mist altijd iets. En precies dát maakt kiezen bevrijdend.
In plaats van te proberen het perfecte moment te grijpen, mag je landen in het moment dat je wél hebt.
Niet omdat het de beste keuze is. Maar omdat je ervoor kiest.
Waarom kiezen zo vermoeiend is
Stel je voor: je staat voor een buffet met 20 verschillende desserts. Je wilt het lekkerste kiezen. Dus je kijkt, vergelijkt, twijfelt. En zelfs als je kiest… blijft de gedachte knagen: “Misschien was dat andere beter?”
Wat voor tiramisu geldt, geldt ook voor je weekend, je werk, je avond: hoe meer opties, hoe groter het risico op spijt.
Dat heet choice overload. En het maakt ons moe, besluiteloos en vaak minder tevreden (Iyengar & Lepper, 2000; The Decision Lab, 2022).
Wat YAMA je aanreikt
YAMA nodigt je uit om mild te zijn voor jezelf. Om niet te streven naar het maximale, maar aanwezig te zijn in het haalbare. Om niet álles te willen meemaken, maar écht te ervaren wat je kiest.
Het is geen methode. Geen truc. Eerder een houding. Een andere manier van kijken naar je keuzes.
Hoe je YAMA toepast in het dagelijks leven
Benoem wat je níét doet
Els, HR-verantwoordelijke, moest kiezen: haar mailbox wegwerken of mee met haar collega’s naar een inspiratiesessie.
Ze koos de sessie.
En zei tegen zichzelf: “Ik mis een leeg postvak. Maar ik kies voor inspiratie.”
Die zin alleen al gaf haar rust.
Wat jij kunt doen: kies vandaag bewust iets níét. Zeg het luidop of noteer het. Dat maakt het reëel. En lichter.
Wees aanwezig waar je bent
Tim, leerkracht lager onderwijs, vertelt: “Op zondag wandel ik met mijn dochter. Soms denk ik: ik zou beter nu al haar boekentas klaarmaken, of de planning doornemen. Maar dan zie ik haar met haar laarsjes in een plas springen, en hoe ze roept: ‘Papa, kijk!’ En ik voel: dit is waar ik moet zijn.”
Wat jij kunt doen: breng je aandacht, al is het maar 2 minuten, volledig naar het nu. Luister écht. Kijk bewust. Proef langzaam. Merk het verschil.
Evalueer op gevoel, niet op prestatie
Kiezen wordt vaak gevolgd door vergelijken. Had ik niet beter…? Was dit wel nuttig…?
Maar wat als je alleen maar vraagt: “Hoe voel ik me nu?” Dat is vaak een betere graadmeter dan elke logica.
Wat jij kunt doen: reflecteer vanavond niet op wat je hebt ‘afgevinkt’, maar op hoe je je voelde bij wat je wél deed.
Drie strategieën voor minder keuzedruk
Soms wil je de keuzestress gewoon omzeilen. Dat kan:
Beperk je opties. Kies uit maximum drie mogelijkheden.
Laat iemand anders kiezen voor jou als het jou om het even is.
Laat toeval beslissen. Gebruik een muntje of een dobbelsteen bij gelijkwaardige keuzes.
Wat jij kunt doen: test deze week één van deze manieren uit op iets kleins. En kijk wat het met je doet.
YAMA in je dag brengen
Kies wat bij je past, niet wat ‘het beste’ lijkt
Laat los wat je niet kiest — bewust en zonder schuldgevoel
Breng je aandacht naar waar je wél bent
Evalueer met je gevoel, niet met Excel-logica
En jij?
Wat liet jij bewust liggen de afgelopen dagen? En wat deed je daardoor met volle aandacht?
Vertel het gerust. Niet om te scoren. Maar omdat jouw verhaal iemand anders herkenning kan geven. Want leven speelt zich niet af in wat je mist — maar in wat je kiest.
Bronnen: Iyengar, S. S., & Lepper, M. R. (2000). When choice is demotivating: Can one desire too much of a good thing? Journal of Personality and Social Psychology, 79(6), 995–1006. The Decision Lab. (2022). Choice Overload: Why Too Many Options are Bad for Us.
En als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om keuzes te leren maken. Om met vertrouwen beslissingen te nemen, kleine stappen te zetten, en zo stilaan te bouwen aan een leven dat écht bij je past.
Met krachtige mentale technieken leer je loslaten wat je tegenhoudt en ontwikkel je gewoontes die wél kloppen. Wil jij weten hoe ik je kan helpen bij jouw volgende stap? Neem dan gerust contact op.
👉 Wil je elke week een tip of inzicht zoals dit? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief. Ideaal voor wie voelt: “ik wil hier iets mee doen, maar weet nog niet wat.”
Je staart naar je laptop. Je cursor knippert op een leeg document.
Je had vandaag willen solliciteren. Of iets plannen. Of gewoon één ding doen waar je energie van krijgt.
Maar je klikt het scherm weer dicht. Die ene gedachte is weer terug: “Ik zit vast. Er is geen andere optie.”
Die gedachte lijkt realistisch. Maar ze is verraderlijk.
Wie denkt dat hij maar één uitweg heeft, raakt verlamd. Je blik vernauwt, je wereld krimpt, je vertrouwen zakt.
Je bent niet gek. Je bent mens.
Iedereen kent dat gevoel van mentale tunnelvisie. Je ziet maar één doorgang. En die lijkt geblokkeerd. Dat is geen zwakte. Je brein sluit zich onder druk om je te beschermen. Maar wat als dat ene pad niet het enige was?
Er zijn altijd zijkamers, sluipwegen, onverwachte deuren. Je moet alleen leren ze te zien.
Waarom geloven in één optie gevaarlijk is
1. Je blijft te lang in wat je kapotmaakt
Els, 47, was teamleider op een drukke spoedafdeling. De nachtdiensten, personeelskrapte en administratie slokten haar op. Ze kreeg hartkloppingen. Maar ze bleef doorgaan. “Ik ben verpleegkundige. Wat moet ik anders doen?” Tot ze, na een burn-out, in aanraking kwam met studentenbegeleiding. Nu werkt ze halftijds als mentor voor stagiairs en voelt ze opnieuw trots.
Herkenbaar? Schrijf drie dingen op die je in je job verdraagt maar eigenlijk niet aanvaardbaar vindt. Wat zou je zeggen als je beste vriendin ermee worstelde?
2. Je ziet kansen niet omdat ze er anders uitzien dan je verwacht
Wie denkt dat succes één rechte lijn is, blijft staren naar het pad dat vastloopt. Maar misschien ligt jouw richting net in de zijstraten, of via een omweg.
Oefening: Vraag aan drie mensen uit je omgeving wat zij als jouw sterkte zien. Vaak zit je potentieel net in wat jij als vanzelfsprekend beschouwt.
3. Je blijft hangen in ongezonde relaties
Wie denkt: “Niemand zal ooit nog van mij houden”, blijft. Ook als het schuurt of pijn doet. Maar liefde is niet exclusief. Ze komt in vele vormen, op onverwachte momenten.
Oefening: Denk aan vijf mensen bij wie jij je ooit veilig, geliefd of begrepen voelde. Dat zijn bewijzen dat liefde terugkomt. En in veel meer vormen dan je denkt.
4. Je beslist uit angst in plaats van uit vertrouwen
Als je denkt dat je maar één kans hebt, word je bang om die te verliezen. Je zwijgt, stelt uit, houdt je klein. En dat maakt het risico op spijt groter.
Reflectie: Wat zou je doen als je zeker wist dat er meerdere goede opties voor je klaarlagen?
Soms lijken er echt weinig opties
Er zijn situaties waarin je bewegingsruimte klein is. Geen spaargeld, geen vangnet, geen tijd. Dan líjkt er maar één mogelijkheid.
Maar onderzoekers Mullainathan en Shafir (2013) tonen aan dat schaarste ons brein in een soort noodmodus zet. Je ziet minder. Denkt korter. Voelt minder creativiteit. Het probleem is niet altijd de realiteit, maar hoe ze voelt.
Hoe ontdek je nieuwe mogelijkheden?
Gebruik het 4-stappenmodel
1. Ga dieper
Wat is de échte vraag? Wat staat er op het spel? Welke aannames maak je?
2. Ga breder
Zet een timer. Schrijf in 10 minuten 20 mogelijke opties. Absurd is toegestaan. Juist welkom.
3. Ga kiezen
Welke zijn realistisch, boeiend, haalbaar? Laat je buikgevoel meepraten.
4. Ga hoger
Neem je beste idee en maak er een sterkere versie van. Wat als het 10% beter kon?
Extra tip: Doe dit met iemand die je vertrouwt. Een andere blik opent onverwachte deuren.
Wat blokkeert je blikveld?
1. Gebrek aan zelfvertrouwen
Wie denkt: “Dat lukt me toch niet”, ziet minder opties. Maar zelfvertrouwen groeit van actie. Niet van wachten tot je klaar bent.
Stap: Kies één taak die je al weken uitstelt. Doe ze vandaag. Noteer wat dat je leert.
Bron: Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control.
2. Schaarstedenken
Angst voor tekort (geld, tijd, energie) sluit je denken af. Je schiet in overleven. En daar is zelden ruimte voor creativiteit.
Stap: Schrijf vanavond drie dingen op die er vandaag wel waren. Dankbaarheid opent je geest. (Emmons & Stern, 2013)
3. Je leeft in een verhaal dat je ooit is aangeleerd
Misschien denk je: “Ik ben nu eenmaal die loyale medewerker, die betrouwbare ouder, die zorgende partner.”
Maar wie je bent is niet in beton gegoten.
Het is een verhaal.
En verhalen kun je herschrijven.
Stap: Als je morgen blanco kon herbeginnen, wat zou je dan doen? Schrijf zonder filter.
Slot: Je hebt meer opties dan je denkt
Misschien zit je nu voor je scherm, voel je je moe, leeg, en vastgelopen. Alsof er maar één deur is, en die blijft dicht.
Maar misschien ligt de sleutel al in je broekzak. Of staat er een raam op een kier, dat je over het hoofd zag.
Zin om samen te verkennen wat jij nog niet ziet? Ik luister graag met je mee. Geen grote stap. Gewoon een open gesprek.
Bronnen
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W.H. Freeman.
Emmons, R. A., & Stern, R. (2013). Gratitude as a psychotherapeutic intervention. Journal of Clinical Psychology, 69(8), 846-855. https://doi.org/10.1002/jclp.22020
Mullainathan, S., & Shafir, E. (2013). Scarcity: Why having too little means so much. Times Books.
Want als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om jouw opties te exploreren. Om met vertrouwen beslissingen te nemen, kleine stappen te zetten, en zo stilaan te bouwen aan een leven dat écht bij je past.
Met krachtige mentale technieken leer je loslaten wat je tegenhoudt en ontwikkel je gewoontes die wél kloppen. Wil jij weten hoe ik je kan helpen bij jouw volgende stap? Neem dan gerust contact op.
👉 Wil je elke week een tip of inzicht zoals dit? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief. Ideaal voor wie voelt: “ik wil hier iets mee doen, maar weet nog niet wat.”
P.S. Vond je dit waardevol? Klik hieronder op een van de knoppen of stuur het artikel door naar iemand die dit nu nodig heeft. Dankjewel. Want zo inspireer je iemand anders om te luisteren naar zijn of haar hart.
Je voelt iets kriebelen in je buik. Maar nog voor je op “meer info” klikt, roept je hoofd al: “Onmogelijk!” Hypotheek. Kinderen. Werk.
Je sluit het tabblad.
Maar dat lampje in je blijft branden.
We kennen dat stemmetjesduel. Je hart zegt: dit is wie je wil zijn. Je hoofd zegt: blijf waar je bent.
In dit artikel ontdek je hoe je die innerlijke spanning niet wegduwt, maar gebruikt om écht iets in beweging te zetten.
Wat je hoofd probeert te doen (en waarom het je soms tegenwerkt)
Je brein is niet op zoek naar avontuur. Het wil veiligheid. Het screent elk idee op risico’s, liefst in hoofdletters: FOUT, FAIL, FINANCIEEL ONVERANTWOORD.
Je hart daarentegen fluistert stil. Het herkent kansen die je niet in Excel vindt. Vrijheid. Zin. Leven met meer kleur.
Oefening: wens versus vrees Neem pen en papier. Schrijf je plan op. Onderstreep alles wat je wil. Omcirkel alles wat je vreest. Kijk: vaak zijn het dezelfde dingen. Je vreest vrijheid én verlangt ernaar. Je verlangt verandering, maar vreest het onbekende. Dat is geen conflict. Dat is de start van bewust kiezen.
Eva bewijst het: je verandert in stapjes, niet ineens
Eva werkte al vijftien jaar bij een bank. Alles liep gesmeerd. Behalve haar energie. Na een workshop brood bakken wist ze: “Dit is mijn zuurdesem.” Ze begon om vijf uur ’s ochtends te oefenen, verkocht haar eerste broden aan buren. Ze is vandaag nog altijd exact wie ze was – zorgzaam, precies, betrouwbaar – alleen in een andere context.
“Ik dacht dat ik mezelf moest heruitvinden. Blijkt dat ik gewoon thuiskwam in een nieuwe versie van mezelf.”
Wat jij hieruit haalt Je hoeft geen ander mens te worden. Je hoeft alleen te luisteren naar wie je altijd al was, maar misschien wat te stil hebt gezet.
Wat groepskippenvel je kan leren over persoonlijke moed
Herinner je je dat moment op een concert of retraite, waarop iedereen tegelijk in iets opging? Je voelde je plots groter, losser, opener. Dat is geen toeval. Zo’n gedeelde ervaring kortsluit je controlecentrum even. En precies dat helpt thuis om wél te durven.
Doen – Kies een event dat aansluit bij je verlangen (je hoeft er geen yogafan of feestbeest voor te zijn). – Ga met open agenda, laat je smartphone slapen. – Bel na afloop iemand die erbij was. Herbeleef samen je topmoment. Zo veranker je wat belangrijk was.
Je innerlijk kompas, vertaald naar gewone mensentaal
Veel mensen zeggen: “Ik weet niet wat ik wil.” Vaak bedoelen ze: “Ik weet niet of ik het mag willen.”
Deze drie vragen brengen helderheid:
Wanneer vergeet jij de tijd?
Wat maakt je jaloers (op een goeie manier)?
Wat zou je betreuren als je het nooit probeert?
Schrijf je antwoorden op. Niet om ze op te lossen, wel om ze bij je te dragen.
Te weinig tijd? Kies een mini-experiment (max. 30 minuten)
Tijd
Idee
Waarom het werkt
5 min
Zet je gsm op dieet. Meldingen uit.
Je leert dat stilte niet gevaarlijk is.
10 min
Bel iemand met je droomjob, stel één vraag.
Één antwoord = 80% minder fantasie-angst.
15 min
Schrijf je naam en een nieuwe titel op een post-it. Kijk er 15 min naar.
Je test wat het met je doet.
30 min
Fiets een nieuwe route naar je werk of winkel.
Nieuwe paden maken ruimte in je hoofd.
Kies er eentje, plan het, en sms een vriend: “Check zondag of ik het deed.” (Ja, dat maakt het écht werkbaarder.)
Na de sprong: verwacht chaos (en weet dat het erbij hoort)
Je verandert niet in één vlotte overgang. Je voelt je eerst wankel. Alles is nieuw. Dat duurt vaak 2 à 3 weken. Daarna ontstaat voorzichtig ritme. Rond maand drie begin je tegen anderen te zeggen: “Ik weet niet hoe, maar dit klopt.”
Tip om de overgang zachter te maken – Schrijf elke avond 1 zin: “Vandaag voelde ik me … omdat …” – Markeer je eerste maand met een mini-ritueel: een steen, een kaars, een taartje – whatever werkt. – Bel elke week kort met een buddy. Niet om advies te krijgen. Gewoon om gehoord te worden.
Soms is het te veel – dat betekent niet dat je faalt
Als je blijft piekeren, slecht slaapt of het gevoel hebt dat je geen kant op kan, praat dan met iemand. Niet als zwakte, maar als daadkracht. Je hoeft het niet alleen te dragen.
Tot slot: wat je hart weet, mag je volgen
Persoonlijke groei voelt zelden als een “halleluja”. Eerder als een trilling onder je huid. Een zachte maar vasthoudende stem die zegt: “Dit is voor jou.”
Wat nu? – Kies een mini-experiment en voer het deze week uit. – Deel het met iemand. Zo krijgt het bestaansrecht. – En als je wil: laat hieronder weten wat je gaat proberen. Je idee kan de vonk zijn voor iemand anders.
Je hoofd zal nog wel eens “nee” zeggen. Dat is oké.
Als je hart blijft fluisteren, weet dan: er is altijd een weg.
Nawoordje voor als je hart nog zachtjes fluistert
Twijfel je nog? Dat mag. Twijfel is vaak het teken dat je ergens om geeft.
Als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om dat innerlijke stemmetje serieuzer te nemen. Om met vertrouwen beslissingen te nemen, kleine stappen te zetten, en zo stilaan te bouwen aan een leven dat écht bij je past.
Met krachtige mentale technieken leer je loslaten wat je tegenhoudt en ontwikkel je gewoontes die wél kloppen. Wil jij weten hoe ik je kan helpen bij jouw volgende stap? Neem dan gerust contact op.
👉 Wil je elke week een tip of inzicht zoals dit? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief. Ideaal voor wie voelt: “ik wil hier iets mee doen, maar weet nog niet wat.”
P.S. Vond je dit waardevol? Klik hieronder op een van de knoppen of stuur het artikel door naar iemand die dit nu nodig heeft. Dankjewel. Want zo inspireer je iemand anders om te luisteren naar zijn of haar hart.
Loopbaanbegeleiding Zelfvertrouwencoach | Wim Annerel Perfectionismecoach 