Vermijd burn-out. Versterk je veerkracht. Bevrijd jezelf van perfectionisme en uitstelgedrag. Ontdek wat je gelukkig maakt. En word de beste versie van jezelf.
We kennen allemaal die innerlijke stem die opduikt net op het moment dat je een stap vooruit wil zetten. Die stem klinkt soms als een harde waarheid: “Je bent hier nog niet klaar voor.” Maar die zelftwijfel is geen bewijs van onkunde. Het is een beschermingsmechanisme van het brein dat risico’s groter inschat dan mogelijkheden. In dit artikel onderzoeken we hoe die innerlijke criticus werkt, waarom hij juist bij competente mensen zo luid klinkt, en hoe je ermee kunt omgaan zonder hem te bestrijden. Niet door jezelf te overtuigen of te forceren, maar door mild te luisteren, een kleine stap te zetten en zelf terug het stuur vast te nemen. Groei begint niet in zekerheid — maar in bewegen, terwijl de twijfel naast je mag blijven bestaan.
Ze stond in het toilet op het werk. Die kille TL-lamp maakte iedereen bleek, maar vandaag voelde ze zich extra zichtbaar. Haar telefoon lag op de wasbak, scherm nog open.
“Mogen we jou voorstellen als nieuwe coördinator?”
De zin stond er. Zwart op wit. Maar haar lichaam reageerde alsof iemand haar hand op een hete plaat had gelegd.
Haar adem stokte net onder haar borstbeen, alsof daar een te smalle deuropening zat waar alles doorheen moest. Haar hart probeerde vooruit, haar spieren trokken terug.
En toen kwam hij. Niet fluisterend. Niet voorzichtig. Maar als een stem die al jaren klaarstaat, seconden voor elke sprong:
“Doe normaal. Je gaat door de mand vallen.”
Niet als gedachte. Als feit. Als waarheid.
Misschien herken je dat moment. Dat ene ogenblik waarop een kans zich opent, en je lichaam dichtklapt.
Alsof je niet bang bent voor falen, maar voor zichtbaarheid. Voor de mogelijkheid dat anderen echt zien wie je bent. En wie je misschien nog niet durft te zijn.
Waar die stem eigenlijk vandaan komt (en waarom hij zo slim klinkt)
Die innerlijke stem is geen willekeurige onzekerheid. Het is een veiligheidsreflex.
Ons brein is niet gebouwd voor groei. Ons brein is gebouwd voor overleven. Het scant voortdurend risico’s, ongeacht of die reëel zijn of alleen maar nieuw.
Neurowetenschap noemt dit de negativity bias: het brein reageert sterker op wat mis kan gaan dan op wat mogelijk is.
Wanneer een kans groter wordt, denkt het brein dus niet: “Ah, iets moois.”
Het denkt: “Als je dit probeert, kan je falen. Schaamte. Aantasting van je plek. Blijf waar je bent.”
En dus komt die stem met harde, stellig klinkende zinnen:
“Je bent er nog niet klaar voor.”
“Anderen kunnen dit beter.”
“Als je dit verprutst, kijkt iedereen.”
“Wacht. Nog even. Later. Niet nu.”
Maar hier zit de ironie waar bijna niemand het over heeft:
Zelftwijfel komt het meest voor bij competente mensen.
Niet bij mensen zonder talent. Niet bij mensen zonder zelfreflectie. Maar bij mensen die voelen dat hun keuzes ertoe doen.
Onderzoekers noemen dit het impostor-effect: hoe competenter iemand wordt, hoe groter de kans dat die zijn eigen groei niet tijdig meeneemt in zijn zelfbeeld.
Met andere woorden: je bent al gegroeid; je zelfbeeld is alleen nog niet mee geüpdatet.
En dat doet pijn.
Geef die stem een gezicht. Het verandert de dynamiek volledig.
Noem hem niet “mijn onzekerheid”. Dat klinkt alsof hij een onderdeel is van je identiteit.
Noem hem bijvoorbeeld de Boekhouder.
De Boekhouder kent alleen cijfers en risico’s. Geen nuance, geen verbeelding, geen avontuur. Hij houdt alles bij wat mis kan gaan, maar niets van wat je al gedragen, doorstaan en geleerd hebt.
Zijn stem klinkt ongeveer zo:
“Als jij deze rol neemt en het loopt mis, zien ze dat je nooit zo competent was als ze dachten.”
Hij is niet gemeen. Hij is ouderwets beschermend. Zijn logica komt uit een tijd waarin afwijzing gevaar betekende. Hij wil je heel houden, zelfs als dat betekent dat je klein blijft.
Dat maakt hem begrijpelijk. Maar niet geschikt als stuurman.
Zodra je hem een naam en een persona geeft, gebeurt er iets subtiels maar wezenlijks:
Hij is niet langer jij. Hij is iets in jou.
En als iets in jou spreekt, kan jij kiezen of je luistert.
Een moment van verschuiving
Ze keek opnieuw naar zichzelf in de spiegel. Haar kaken waren gespannen. Haar schouders zaten hoog, alsof ze onbewust een strijd aan het voeren was zonder tegenstander.
Ze fluisterde bijna onhoorbaar, maar helder genoeg voor zichzelf:
“Ik zie je. Je bent bang dat ik gekwetst word. Maar ik neem het vanaf hier over.”
Niet dapper. Niet stoer. Gewoon waar.
Er gebeurde geen mirakel. De twijfel bleef. Maar hij zat niet meer op haar borst. Hij zat naast haar, op een stoel.
Ze ging terug naar haar bureau. Ze opende een nieuw bericht. Ze typte geen ja. Geen nee.
Alleen: “Laten we erover spreken.”
Geen grote sprong. Maar wél beweging.
En dát is waar volwassen moed begint.
Niet in het gevoel klaar te zijn. Maar in het kiezen, terwijl je twijfel meeneemt als iemand die je kent, en niet meer hoeft te gehoorzamen.
Hoe je met die stem omgaat, zonder hem te bestrijden
1. Benoem hem op het moment dat hij opduikt
Niet uitleggen. Niet analyseren.
Gewoon:
“De Boekhouder is aanwezig.”
Dat is voldoende om de automatische piloot te breken.
2. Erken de intentie
Niet vechten. Vechten maakt hem groter.
“Je wil mij beschermen. Ik begrijp het.”
Mildheid is geen zwakte. Mildheid is volwassenheid.
3. Doe één kleine stap
Niet de hele promotie, het hele project, de hele sprong.
Alleen:
één mail terugsturen
één idee uitspreken
één vraag stellen
één stoel meer naar voren schuiven aan tafel
Groeien is niet spectaculair. Groeien is het optellen van bescheiden bewegingen die zichzelf herhalen tot ze identiteit worden.
Daar begint het
Er is waarschijnlijk iets in jou dat al een tijd zacht duwt. Niet luid. Niet dramatisch. Maar aanwezig.
Dat duwen is geen bewijs dat je moet wachten. Dat is bewijs dat je groeit.
De Boekhouder zal blijven spreken. Hij hoort bij je geschiedenis. Maar hij hoeft niet langer te beslissen.
Soms gaat volwassen worden niet over sterker worden. Maar over minder luisteren naar de delen in ons die klein willen houden wat eigenlijk groter wil worden.
En dáár begint het.
Als loopbaancoach, perfectionismecoach en personal breintrainer help ik mensen zoals jij om hun mindset en zelfvertrouwen te ontwikkelen en via kleine stappen naar een groots en gelukkig leven te gaan.
Met bewezen mentale technieken creëren we de gewoontes die jij wil en leer je goede beslissingen te nemen en los te breken van een belemmerend verleden.
Dus neem contact op wanneer je meer wil weten over hoe ik je kan helpen je problemen op te lossen en je doelen te bereiken.
Meer inzichten en tips deel ik graag met jou in een wekelijkse mail. Dus wanneer je je realiseert dat je meer uit het leven wil halen, meld je dan nu aan in via deze link omdat je dan elke week een tip krijgt toegestuurd:
P.S. Wanneer je dit artikel waardevol vindt, klik dan nu op een van de knoppen hieronder omdat je zo ook anderen inspireert met deze tips en inzichten. Of stuur het door naar één iemand die deze inzichten kan gebruiken. Want zo draag je bij aan een betere wereld. Dankjewel!
‘Ik had grote dromen,’ schrijft Sonja, ‘maar door altijd aan mezelf te twijfelen heb ik ze opgeborgen.’
Zelftwijfel overkomt ons allemaal. Zelfs wanneer ik dit stuk schrijf vraag ik me af ‘Is het interessant genoeg? Zullen mensen het graag lezen?’
Het verschil is wel dat ik begin te begrijpen dat zelftwijfel van tijd tot tijd de kop opsteekt. Dat het heel normaal is. En dat je het kan aanvaarden. En vooral: dat je kan leren om ermee om te gaan.
Inzien dat zelftwijfel altijd op de loer ligt, is al de helft van de strijd. Die zelftwijfel herinnert jou eraan dat wat je doet er effectief toe doet. Je kan ze zelfs gebruiken om jezelf tot actie aan te zetten.
Dit zijn de 5 stappen om te stoppen met aan jezelf te twijfelen.
1. Geloof niet altijd wat je denkt
Ken je dat stemmetje: ‘Je weet dat je niet goed genoeg bent, dus waarom zou je proberen?’ of ‘Wat doe je nu, ze gaan met jou lachen’?
Het stemmetje knaagt aan jouw zelfvertrouwen, tot wanneer je een keuze maakt: ofwel geloof je het en doe je niets ofwel beslis je om het toch te doen!
Het gaat er dus om of je jouw zelftwijfelende gedachten gelooft of niet.
De makkelijkste optie is om toe te geven en het op te geven.
De betere optie is om het te horen, te begrijpen dat het stemmetje er is om jou te testen en toch verder te doen.
2. Adem wat frisse lucht in
Wanneer jouw zelftwijfelende gedachten je achtervolgen, ga dan even wandelen in de frisse lucht.
Haal traag adem, geniet van de omgeving en denk eraan wat nu belangrijk is voor jou: in het moment ontspannen zijn.
De buitenlucht, en zeker de natuur, bezorgt jou een rustiger gemoed waardoor je beter kan denken.
Wanneer je rondkijkt naar de bomen, de lucht, de vogels of wat dan ook, krijgt jouw brein de nodige ruimte.
3. Schakel een hulplijn in
Het kan eender wie zijn: een dichte vriend, een collega, een coach, … zolang het iemand is die jou begrijpt.
Het is fijn wanneer je geregeld iemand kan aanspreken die jou ondersteunt, zolang je niet altijd op hen moet terugvallen om dat te doen. Want jij zelf bent verantwoordelijk voor jouw leven en jouw keuzes.
4. Focus op het ‘waarom’ eerder dan op het ‘hoe’
Wanneer je enkel focust op ‘hoe’ je iets kan doen of bereiken, komen er vaak gedachten op als ‘hoe ga je dat gedaan krijgen?’
Wanneer je jezelf herinnert aan ‘waarom’ je iets wil bereiken, maak je verbinding met jouw echte verlangen, met dat wat je zin en goesting geeft.
En vaak krijg je dan de energie en de ideeën waardoor de ‘hoe’ vanzelf wordt opgelost.
5. Onderneem actie
Vaak verdwijnt zelftwijfel wanneer je echt een beslissing neemt.
‘Moedig zijn’ wil niet zeggen dat je niet langer twijfelt of angst voelt. Het wil zeggen dat je angst voelt én het toch doet! Zoals Susan Jeffers beschrijft in haar boek met de alleszeggende titel ‘Niet durven, toch doen!’
Onderneem dus actie ondanks de zelftwijfel. Je stopt er de zelftwijfel misschien niet mee, maar je laat jezelf niet stoppen door de zelftwijfel.
Als coach help ik jou om zelftwijfel te overwinnen, met meer zelfvertrouwen het beste uit jezelf te halen, en je volledige potentieel te bereiken. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient! Neem gerust eens contact op voor meer info over coaching.
P.S. Deel dit artikel door op de Facebook, LinkedIn en Twitter-knoppen te klikken, omdat zo jouw vrienden en kennissen óók van deze inzichten kunnen profiteren.
Wanneer je jezelf niet naar waarde schat, dan zul je ook niets waardevols aantrekken in jouw leven. Hoe kan je verwachten dat je opportuniteiten, nieuwe opdrachten/klanten of een rechtvaardig inkomen zal aantrekken als je niet eerst jouw eigen waarde erkent?
Waarom blijven we onszelf toch onder-waarderen? Hoe komt het dat ons eigenwaarde-niveau soms zo laag staat?
Ik meen dat minstens één van de volgende drie hindernissen aan de basis ligt. Herken je er een van?
1. Je vindt jouw gaven en talenten vanzelfsprekend.
De voorbije 15 jaar heb ik bij professionals, leidinggevenden, ondernemers, freelancers en werknemers – zowel mannen als vrouwen– één ding gemerkt waarmee ze allemaal worstelen.
Wat het is? Het onvermogen om hun eigen sterkten, gaven en talenten te erkennen als waardevol. En dat heeft invloed op hun niveau van eigenwaarde en maakt het ook moeilijk om deze gaven en talenten op een krachtige manier naar buiten te brengen.
Maar er is niets edels aan het onderschatten van jouw talenten of jouw waarde. Iedereen verdient het om te schitteren.
Het is zo makkelijk om onze sterkten als vanzelfsprekend te beschouwen omdat ze ons zo makkelijk afgaan. Daarom zeggen we vaak ‘O, da’s niets speciaals. Iedereen kan dat.’
Maar weet je wat? Het is wél iets, en neen, niet iedereen kan dat.
Kan jij je leven goed organiseren? Elke ongeorganiseerde persoon die altijd te laat komt zou wensen om zo georganiseerd te leven. Kan jij goed schrijven? Voor wie moeite heeft om enkele zinnen op papier te zetten is dit een onschatbaar talent. Die persoon vindt het vreselijk om urenlang naar een wit blad te staren. Kan jij het goed uitleggen? Kan jij voor een groep mensen spreken? Voor wie in een paniekaanval schiet bij de gedachte aan het moeten spreken voor publiek is het een droomwens om zoveel zelfvertrouwen en vaardigheid te hebben om dit ook te doen.
Neem nooit jouw gaven of talenten voor vanzelfsprekend. De combinatie van jouw sterkten, gaven en talenten is wat jou speciaal, uniek en schitterend maakt!
2. Je bent gekwetst door iemand of iets.
Heeft iemand ooit iets denigrerends over jou gezegd dat je bent blijven onthouden, zodanig dat het jou heeft belemmerd om jezelf te ontwikkelen tot de schitterende persoon waartoe je bent voorbestemd?
Of is er iets gebeurd dat niet uitdraaide zoals je had verwacht en is jouw zelfvertrouwen daardoor zo geschonden dat je niet meer wil proberen?
Laat je deze situatie jou verder blokkeren? Of kan je het gebruiken als leeropportuniteit?
Wanneer mensen gemene commentaar geven, zegt dat niets over jou maar is het wél vaak een weerspiegeling van waar zij zich bevinden in hun leven. Laat hun onzekerheden jou dus niet tegenhouden om jouw doel te bereiken.
En voor de situatie die niet zo uitdraaide als je had gehoopt? Wel, intussen weet je beter. En mensen die beter weten kunnen het de volgende keer ook beter DOEN. Jij dus ook!
3. Je vergelijkt jezelf teveel met anderen.
Wanneer we de enorme waarde van onze eigen gaven en talenten niet erkennen en inzetten, kijken we vaak met afgunst naar anderen en naar wat zij doen.
‘Als ik maar…kon doen wat hij/zij doet!’ ‘Als ik maar…dezelfde opportuniteiten kreeg als hem/haar!’ ‘Als ik maar…’
Voortdurend jezelf op een ongezonde manier vergelijken met anderen maakt dat je je minderwaardig, afgunstig en gefrustreerd voelt.
En je bent daardoor ook niet meer in staat om jouw eigen briljant-zijn en jouw persoonlijke waarde te herkennen. En dat is nu net nodig om jouw volle potentieel te ontwikkelen en de fantastische persoon te worden die je kan zijn.
Dus erken eerst jouw eigen waarde, en wees blij met het succes van anderen: laat het een gezonde inspiratiebron zijn in plaats van een bron van afgunst en frustratie.
Herken je een van deze belemmeringen?Welke actie ga jij nemen om ervoor te zorgen dat ze jou niet tegenhouden om jouw eigen briljant-zijn en jouw eigen waarde te erkennen? Laat het weten via de reactiemogelijkheid hieronder, of stuur me een bericht.
Als coach begeleid ik mensen met het doorbreken van belemmeringen om zo levensdoelen te bereiken en meer geluk en voldoening te ervaren. Inzichten en tips deel ik graag met jou in een wekelijkse mail. Schrijf je nu gratis in via deze link.
Deel je dit artikel ook met jouw vrienden? Je doet er hén én mij een plezier mee.
Zelftwijfel. Een vervelend maar overtuigend stemmetje dat je belemmert. Andrea had er steeds meer last van. Het stemmetje hield haar tegen om kansen te grijpen op haar werk. En in haar relaties. Ook al was het soms nuttig om eigen beperkingen realistisch in te schatten of om een slecht idee tegen te houden, toch hield het haar meestal tegen.
Heb jij ook last van twijfel aan jezelf? Hoe kan je het tot een minimum beperken? In dit artikel lees je vier nuttige gewoonten die mij, en Andrea en heel wat andere coachees al geholpen hebben om dat destructief innerlijk stemmetje een toontje lager te laten zingen. En om weer meer zelfvertrouwen te krijgen.
1. Spreek tegen.
Wanneer jouw innerlijke twijfels komen opzetten, wees dan snel. Laat ze niet uitgroeien van gefluister tot een stroom van ontmoedigende zinnen. Maar spreek dat twijfelende deel van jezelf tegen. Zeg in jezelf zaken als: – Stop! – Dat is stom en niet waar! – Nee, we gaan die zinloze weg niet inslaan!
Op die manier houd je jouw innerlijke zelftwijfelaar tegen om de controle over te nemen. En na dat tegenspreken kan je weer focussen op mogelijkheden en terug verbinding maken met jouw optimistische zelf.
2. Kijk naar het verleden
Een andere manier om de zelftwijfel de kop in te drukken is naar het verleden teruggrijpen. Toen ik aan mezelf twijfelde of bang voor iets was, hoeveel keer is dat negatieve waarvoor ik vreesde écht gebeurd nadat ik actie had ondernomen? Voor mij en waarschijnlijk ook voor jou is het antwoord: helemaal niet zo vaak.
Zelftwijfels zijn vaak monsters in je hoofd die je tegenhouden om te veranderen en je binnen je comfortzone houden. Als je ziet dat ze – ook in het verleden – geen nut hadden, is het makkelijker om ze los te laten en kan je weer focussen op een positief resultaat en actie ondernemen.
3. Spreek er met iemand over.
Als je jouw zelftwijfelende gedachten voor jezelf houdt, nemen ze vaak onredelijk grote proporties aan. Stel ze daarom bloot aan het licht. Praat met iemand in je omgeving of met een personal life coach over jouw zelftwijfels.
Als je ze uitspreekt, helpt het vaak om te horen hoe overdreven ze zijn geworden. Iemand die je steunt kan je helpen om de zaken weer in perspectief te zien.
4. Houd een dagboek bij.
Dat helpt je om de positieve zaken en successen te onthouden.
En als je niemand hebt aan wie je jouw zelftwijfels kan meedelen, helpt een dagboek jou om ze toch uit je geest en op papier/scherm te krijgen. Het kan je twijfels verlichten.
Als coach help ik jou om met meer zelfvertrouwen beslissingen te nemen in jouw leven, om het beste uit jezelf te halen, en je volledige potentieel te bereiken. Want het leven is te kort om niét te gaan voor het leven dat je wil en dat je verdient!
‘Ik had grote dromen,’ schrijft Sonja, ‘maar door altijd aan mezelf te twijfelen heb ik ze opgeborgen.’
Zelftwijfel. Een vervelend maar overtuigend stemmetje dat je belemmert. Andrea had er steeds meer last van. Het stemmetje hield haar tegen om kansen te grijpen op haar werk. En in haar relaties. Ook al was het soms nuttig om eigen beperkingen realistisch in te schatten of om een slecht idee tegen te houden, toch hield het haar meestal tegen.
